Marta Golbik składa projekt ustawy o zawodzie psychoterapeuty

Szanowni Państwo, dzisiaj bardzo ważny dzień dla całego systemu ochrony zdrowia, dla wszystkich pacjentów, klientów, dla wszystkich osób korzystających z pomocy w zakresie zdrowia psychicznego. Otóż dziś po raz pierwszy w historii składamy projekt o ustawie o zawodzie psychoterapeuty i o stworzeniu samorządu psychoterapeutów. Jesteśmy dziś w gronie pełnokoalicyjnym. Są przedstawiciele wszystkich partii politycznych tworzących obecny rząd, dlatego że wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, jak ważna to jest rzecz. Od wielu lat wiemy, że kryzys zdrowia psychicznego zarówno wśród dzieci i młodzieży, jak i wśród osób dorosłych wzrasta. Widzimy to niestety w najtrudniejszych statystykach dotyczących podejmowanych prób samobójczych, dotyczących kryzysów psychicznych na przykroju całego społeczeństwa. Tymczasem od wielu lat, od zawsze właściwie, żyjemy w środowisku, w otoczeniu prawnym, które pozwala kształcić psychoterapeutów i pozwala wykonywać zawód psychoterapeuty. Ważny zawód, tak odpowiedzialny, bo odpowiadający za zdrowie psychiczne każdego człowieka pozwala ten zawód wykonywać praktycznie każdemu. Dlatego dziś po latach pracy, a są z nami również dzisiaj przedstawiciele psychoterapeutów, jest z nami pan Łukasz Milner-Nieckowski, który jest pełnomocnikiem w Ministerstwie Zdrowia do spraw psychoterapii, a także pani Anna Grzelka, psychoterapeutka, która koordynowała pracę grupy psychoterapeutów tworzących dzisiejsze przepisy prawne. Dziś wszyscy jednym głosem mówimy, że natychmiast musimy uregulować ten zawód, po to, żeby żaden pacjent już nie cierpiał z powodu niekompetencji osób, które nie są przygotowane do wykonywania tego zawodu, ale także po to, żeby każdy pacjent, każda osoba, która korzysta z psychoterapii, miała się gdzie zgłosić, jeśli są wobec niej zastosowane złe techniki albo ucierpiała wskutek psychoterapii. A także od momentu, kiedy zostanie przyjęta ta ustawa, mam nadzieję, że jak najszybciej, każdy, kto będzie chciał udać się na psychoterapię, będzie mógł sprawdzić, czy dana osoba jest naprawdę wykształcona i czy naprawdę jest psychoterapeutą godnym zaufania. Także dziś jest ten dzień, w którym składamy tą ustawę. Pani przewodnicząca Katarzyna Uberhan. Szanowni Państwo, obecnie w Polsce tysiące osób wykonuje zawód psychoterapeuty, a setki tysięcy z tych usług, z takiej pomocy korzystają. I wykonują zawód psychoterapeuty, zawód, który nie był w Polsce nigdy do dziś regulowany. Ofiarami takiej sytuacji są ni mniej, ni więcej, ale zarówno ci specjaliści oferujący tą formę wsparcia, tą formę pomocy, ale też ci, którzy tego wsparcia, tej pomocy psychoterapeutycznej potrzebują. Ta ustawa, nad którą tutaj Państwu dzisiaj przedstawiamy, którą dzisiaj składamy ponad politycznymi podziałami, w końcu tą sytuację ureguluje. I w polskiej rzeczywistości, w której borykamy się z kryzysem zdrowia psychicznego, będziemy mogli zaoferować większe poczucie bezpieczeństwa zarówno tym, którzy ten zawód wykonują, jak i tym, którzy z tej pomocy skorzystać muszą. A wszyscy wiemy, że kwestie związane ze zdrowiem psychicznym, to nie tylko zdrowie publiczne, ale również bardzo ważna i wrażliwa kwestia społeczna z perspektywy właśnie polityk społecznych. Stąd mamy taką nadzieję z przewodniczącą Golbik, że nasze połączone komisje, Komisja Zdrowia i Komisja Polityki Społecznej i Rodziny właśnie nad tym projektem ustawy już za chwilę będzie wspólnie pracować. Nie przedłużając, oddaję głos. Bardzo dziękuję. Teraz poproszę o zabranie głosu. To była oczywiście przedstawicielka Lewicy. Teraz poproszę panią Barbarę Okułę z Polski 2050, a także Jolantę Gziembe-Gzik z PSL-u. A następnie poprosimy o parę słów od przedstawicieli psychoterapeutów. Dzień dobry. Szanowni Państwo, ja bardzo się cieszę, że mogę wziąć udział w tym projekcie. Cieszę się, że ponad podziałami właśnie są tematy, które nas łączą. I tutaj dla dobra pacjenta, dla dobra naszych obywateli, też młodego pokolenia, ja jako wiceprzewodnicząca Komisji do Spraw Dzieci i Młodzieży, cieszę się, że ten projekt jest, bo mamy coraz bardziej świadomą młodzież, jeśli chodzi o swoje zdrowie psychiczne. I bardzo często korzysta z pomocy psychoterapeutów. I dobrze jest, kiedy mamy wszyscy takie poczucie bezpieczeństwa, że ten lekarz, do którego się zwracamy, ten psychoterapeuta, który leczy naszą psychikę, jest odpowiednio wykształcony i wiemy, że jesteśmy bezpieczni, oddając się w jego ręce. I tak jak idziemy do lekarza, jeśli jesteśmy chorzy fizycznie, szukamy dobrego lekarza, tak samo tutaj czas był na to, żeby zmienić te przepisy, żebyśmy czuli pewność, i pewność, że będziemy właściwie zaopiekowani. Dziękuję bardzo wszystkim, którzy zaangażowali się w ten projekt. Cieszę się, że go dopięliśmy i że trafi już teraz do Marszałka Sejmu i będziemy go w miarę szybko procedować. Zachęcamy wszystkich jeszcze do konsultacji. Będą pewnie konsultacje społeczne, a więc żeby ten projekt był jak najlepszy i żebyśmy wszyscy z niego mogli korzystać ku poprawie swojego zdrowia psychicznego. Dziękuję bardzo. Szanowni Państwo, ja pragnę dołączyć się do tych wszystkich podziękowań. Dla osób, które współpracowały przy tworzeniu tego projektu ustawy, to bardzo ważny dzień dla wszystkich rodziców, dzieci, młodzieży. Ja przez wiele lat pracowałam zarówno z młodzieżą, jak i z rodzicami. Teraz opierając się na statystykach, pracując w polskim parlamencie, widać, że w tym kryzysie zdrowia psychicznego jesteśmy coraz większym. Żeby sobie radzić z tym kryzysem, potrzebujemy specjalistów, a nie pozornych specjalistów. Dlatego bardzo się cieszę, że ten projekt ustawy powstał, że tak naprawdę będziemy wiedzieli, komu oddajemy w swoje ręce nasze dzieci, młodzież, ale również samych siebie, jeśli z takiej pomocy będziemy musieli skorzystać. Poza tym ten projekt ustawy jest oparty na badaniach i pracy specjalistów, którzy zajmują się tym problemem przez cały czas, wielu profesorów. I myślę, że tutaj właśnie ten głos specjalistów teraz będzie należał do nich. Tak, tak jak powiedziała pani posłanka Zięba-Gzik, to właśnie przedstawiciele środowiska, którzy zgromadzili wokół siebie znaczącą większość przedstawicieli psychoterapii w Polsce ciężko opracowali przez długi czas nad tym, żeby ten projekt ustawy mógł ujrzeć światło dzienne. Także poproszę teraz o zabranie głosu pani Anna Grzelka i pan Łukasz Mildner-Nieckowski. Dziękuję. Dzień dobry państwu. W pierwszych słowach chciałabym przede wszystkim skierować ze strony środowiska podziękowania dla parlamentarzystów. Bez państwa nie moglibyśmy nic zrobić, a głosy zaniepokojonych pacjentów, jak również psychoterapeutów docierają do nas nieustannie. Jesteśmy niezmiernie wdzięczni, ponieważ informując, alarmując o potrzebach, o problemie, spotykamy się z ogromnym zrozumieniem i zaangażowaniem parlamentarzystów, tak jak tu już padło, ponad podziałami ze wszystkich stron. To, co chcemy zaproponować dla bezpieczeństwa osób korzystających z psychoterapii, ale również dobrze kształcących się i uczciwie pracujących psychoterapeutów, to rozwiązania oparte na artykule 17 ust. 1 Konstytucji, czyli utworzenie zawodu zaufania publicznego. To daje pacjentom przede wszystkim możliwość zweryfikowania psychoterapeuty w jednym ogólnopolskim rejestrze, możliwość dochodzenia swoich praw przed sądami dyscyplinarnymi, możliwość uzyskania odszkodowania z OC psychoterapeuty, które w takiej sytuacji są obowiązkowe i przede wszystkim wiele, wiele praw, między innymi na przykład najpełniejszą formę ochrony tajemnicy zawodowej, taką, jaką są chronieni lekarze i ich pacjenci. Ja jestem bardzo dumny z naszego środowiska całego, ponieważ od 20 lat prawie próbowaliśmy uzyskać status zawodu osobnego, bo często zawód psychiatry, psychoterapeuty, psychologa nie są rozróżniane, a realność jest taka, że psychoterapeuta musi się kształcić w dodatkowych wiele lat, oprócz tego, że ma różne inne wcześniej kwalifikacje. I to, czego potrzebujemy na pewno, to weryfikacji i szkoleń, i możliwości zweryfikowania każdej pojedynczej osoby, która pracuje wtedy z pacjentami, wtedy, kiedy coś się dzieje nie tak. Teraz pacjenci w zasadzie nie mają takiej możliwości, żeby nie wiedzą do kogo pójść, do rzecznika praw pacjenta czy do stowarzyszeń zrzeszających psychoterapeutów. Nam zależy na tym, i dzięki Państwu to mam nadzieję, że się uda, żeby usankcjonowane prawnie komisje mogły weryfikować, które metody terapeutyczne są ugruntowane naukowo, które nie są, które szkolenia są dobrze prowadzone, które nie dają takiej rękojmi, żeby psychoterapeuta czy osoba, która uważa, że jest psychoterapeutą, pracowała rzetelnie z pacjentami. To, jak z ostatnich różnych doniesień medialnych Państwo widzicie, jest bardzo wiele osób, które mogą po prostu szkodzić, bo ten etos zawodu niestety nie jest wystarczającym argumentem do tego, żeby dobrze się wyszkolić, zanim podejmuje się pracę z osobami, które tego potrzebują. A psychoterapia powinna być po pierwsze dostępna, ale po drugie bezpieczna. Dziękuję. Bardzo dziękujemy. Czy są jakieś pytania? Jeśli nie ma, to dziękujemy.