Włodzimierz Bernacki o nowelizacji prawa szkolnictwa wyższego

Super, dzięki. Bardzo proszę. Panie Marszałku, Wysoka Izbo. Pytań z tego co zanotowałem 18, te które rzeczywiście są istotnymi pytaniami, to znaczy pytaniami zadanymi wprost postaram się udzielić, natomiast część wystąpień to wystąpienia, które wykraczają poza zakres procedowanej dzisiaj nowelizacji. Zacznę od tego, co proszę nie traktować jako złośliwości, ale proszę potraktować jako takie proste zalecenie. Wszystkie osoby, które uczestniczyły w posiedzeniu komisji w dniu wczorajszym, mają też wiedzę dotyczącą tego, że w trakcie tego posiedzenia wycofana została jedna zmiana dotycząca nowelizacji. To jest ta zmiana, która dotyczy Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej. Otóż uznaliśmy posłowie, którzy złożyli ten wniosek. Składali ten wniosek zanim Wysoka Izba procedowała nad kolejną specustawą dotyczącą sytuacji związanej z falą uchodźców, z sytuacją w Ukrainie. W związku z tym wnioskodawcy wycofali tę zmianę, a więc tym samym to jest swego rodzaju prosty test dla wszystkich posłów występujących tutaj, czy znali materię tej nowelizacji, którą dzisiaj na posiedzeniu plenarnym dyskutujemy. Więc warto śledzić obrady Komisji, aby nie dochodziło do takich nieporozumień. Kolejna kwestia, która związana jest po części z tymi zarzutami, które mają charakter, jak się wydaje, też wynikający z kompletnego niezrozumienia. To jest to, że przecież państwo mają świadomość tego, że dyskusje w trakcie posiedzeń Komisji to są dyskusje, w których uczestniczą przedstawiciele nie tylko Sejmu, a więc nie tylko posłowie, ale również przedstawiciele Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, czy też konferencji lektorów akademickich szkół polskich, czy też konferencji tych szkół, przepraszam za określenie, branżowych, ale również reprezentacja doktorantów, przedstawiciele samorządu studenckiego. I ta skala tych problemów i tych kwestii, która pojawia się w trakcie tych spotkań, jest łatwo wyłapywana przez parlamentarzystów. I tutaj chciałem w kierunku pana posła Kazimierza Moskala i posłów, którzy podpisali ten wniosek, chciałem skierować pod adresem tych właśnie posłów, serdeczne tutaj podziękowania. Natomiast chcę też powiedzieć o jednej rzeczy bardzo istotnej i ważnej, bo w trakcie tych dyskusji, tych debat dotyczących tych bieżących problemów związanych z funkcjonowaniem nauki i szkolnictwa wyższego, W czasie tych dyskusji zebraliśmy bardzo wiele propozycji i te propozycje zostały złożone przez konferencję rektorów Akademickich Szkół Polskich, Radę Główną i znów można by wymieniać te wszystkie gremia i proszę sobie wyobrazić, ze strony tych środowisk, właśnie środowiska akademickiego i ze środowiska Rady Głównej była propozycja taka. Szanowni Państwo, zwracano się tutaj do ministerstwa, może spróbować właśnie w związku z tym, że są to wnioski płynące wprost ze środowiska, może spróbować to zrealizować drogą poselską. Ja mówię to otwarcie, powiedziałem nie. Zrealizujemy to drogą oficjalną, ponieważ ilość tych zmian, to nie jest tak jak w wypadku tego projektu, który złożył Pan Poseł jako przedstawiciel. Jest to 6-7, ale tam tych zmian jest zdecydowanie więcej. Więc mimo tego, że przedstawiciele tych gremiów sugerowali takie rozwiązanie, ten projekt, który jest projektem tak naprawdę społecznym, przeszedł dopiero pierwszy etap, czyli ten etap procedowania przez zespół, który przy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, który dopuszcza do następnych etapów. Więc pomimo, że są to istotne kwestie wskazane właśnie przez KRASP czy Rady Główną, no jednak procedujemy to, bo ja właśnie obawiałem się tego, że bez względu na to, czy są to propozycje społeczne, czy też nie, to zarzut ze strony opozycji może być wyjątkowo negatywny. Także musimy poczekać, ale tutaj pośpiechu nie ma. Ja całkowicie zgadzam się tutaj z państwem parlamentarzystami, którzy mówią, że taki proceder jest procederem nie do końca uprawnionym, bo przecież mamy ten tryb przewidziany regulaminem, a więc trybu pilnego, czy też inne formy tutaj. Czy nie ma ważniejszych spraw? Szanowni Państwo, te wydarzenia, które mają miejsce tuż za naszą granicą, rzeczywiście są wydarzeniami wyjątkowo dramatycznymi. I wszystko, co czynimy, to czynimy po to, aby wesprzeć, pomóc wszystkich tych, którzy takiej pomocy potrzebują. Ale pamiętajmy też, że jako ci, którzy pełnią takie czy inne funkcje, w moim wypadku funkcje sekretarza stanu, jesteśmy zobligowani, i Państwo jako parlamentarzyści przecież też, do tego, aby obok tych dramatycznych wydarzeń mieć się na uwadze codzienność. A więc tę rzeczywistość, która jest rzeczywistością wprost związaną ze stanem nienadzwyczajnym, nie stanem wyjątkowym, czy stanem wojny, jakie ma miejsce w Ukrainie, ale właśnie z tą rzeczywistością, która wynika wprost z naszego codziennego funkcjonowania. Kolejne pytania, które tutaj pojawiają się, koncentrują się przede wszystkim na medalu. Posłowie, wnioskodawcy wskazali i złożyli propozycję takiego właśnie medalu. Tu wciąż mamy do czynienia z pewnym niezrozumieniem. Ja nie chcę się wyzłośliwiać i pokazywać poziom finansowania nauki, czy też szkolnictwa wyższego, czy też poziom wysokości grantów, które środowiska naukowe polskie otrzymywały przed rokiem 2015. Nie, ja nie chcę tego czynić, bo byłoby to w mojej opinii być może właściwe z punktu widzenia takiej nawalanki politycznej, ale chyba jesteśmy tutaj po to, żeby próbować objaśniać i wyjaśniać te problemy. A więc jeśli mówimy o medalu, to szanowni państwo, w tej perspektywie być może wydaje się archaicznej, bo w tej perspektywie pewnej przestrzeni kulturowej, mamy do czynienia mimo wszystko z pewnym wyróżnieniem, czy nadawaniem pewnej postaci wyróżnień, które nie mają charakteru finansowego. Te wyróżnienia mają charakter honorowy i ja doskonale rozumiem i zdaję sobie sprawę z tych ograniczeń finansowych, które dotykają naukę polską, czy szkolnictwa wyższe, ale czy państwo są jako posłowie, też czują się na siłach, aby pozbawić to środowisko tej możliwości wyróżnienia i wynagradzania honorowego. Wydaje mi się, tu uczciwie powiem, że jeśli ktoś łączy takie czy inne wyróżnienie, takie czy inne odznaczenie z kasą, no to niech skoncentruje się na aktywności w biznesie, a nie wybiera się w te przestrzenie, gdzie mimo wszystko, i tu chyba posłowie, którzy jakikolwiek związek mieli z nauką, czy ze szkolnictwem wyższym, czy w ogóle z oświatą, mają świadomość tego, że poczucie misji jest w tym wypadku istotne i ważne. I dostrzeżenie tego, że ktoś spełnia się i realizuje się i oddaje siebie, nie mówię tutaj o systemie, ale mówię o uczniach, mówię o studentach, mówię o środowisku naukowym, to to wyróżnienie jest mimo wszystko czymś istotnym i ważnym. Ja bym tutaj akurat nie naigrywał się z takiej czy innej formy nagradzania w takiej formie honorowej. Ja wiem, że pojęcie honoru zostało gdzieś tam, powiedziałbym, takie mam wrażenie niekiedy, że zostało gdzieś na obrzeżach miasta Warszawy, ale jednak to poczucie honoru dla pewnych środowisk jest istotne i ważne. Jeśli chodzi o kwestie związane z tym, nie wiem, nie chcę wchodzić tutaj w polemniki, czy dotyczące też osoby, czy też nazwiska mojego szefa, bo każdy, ktokolwiek miał związek z funkcjonowaniem instytucji państwa ma świadomość tego, że znów pojęcie honoru, szacunku dla urzędu, funkcji, instytucji powinno być czymś bardzo ważnym, dlatego że bardzo łatwo jest niszczyć autorytet instytucji właśnie chociażby poprzez takie wypowiedzi, z jakimi dzisiaj tutaj się spotkałem. Wreszcie, mimo że to nie jest przestrzeń, która jest właściwa dla mnie jako sekretarza stanu, ponieważ ja koncentruję się raczej na tych aspektach związanych. Nie możemy podsumowywać, bo już dałem Panu 6 minut więcej. Tak, ostatnie zdanie. To jest tak, że nikt nikogo nie zmusza do zdawania egzaminu ósmoklasisty, nikt nie zmusza nikogo do zdawania matury. Żeby otworzyliśmy szkoły polskie dla dzieci z Ukrainy. Nie po to, aby zmuszać je do realizacji podstawy programowej właściwej dla szkoły polskiej, ale po to, aby miały one po pierwsze kontakt ze swoimi rówieśnikami z Ukrainy, żeby miały kontakt z rówieśnikami z Polski, aby w ramach tych zaleceń realizowały ten program, który może być zrealizowany przy niewielkiej znajomości języka polskiego. Zatem nikt nikogo nie zmusza do zdawania egzaminu ósmoklasisty, ani też zdawania matury polskiej. To z całą pewnością na to pytanie mogę odpowiedzieć. Natomiast te szczegółowe, jeśli chodzi o finansowanie, to też warto zajrzeć do przepisów ustawy, którą Państwo ustanowili, czy również prawa oświatowego, tam przewiduje się, że ta waga jest 1,4 na każdego ucznia, który jest uczniem szkoły podstawowej lub średniej. I to jest w postaci środków finansowych w rozliczeniu miesięcznym przekazywanym przez Ministerstwo na Rzecz Samorządów. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo.