Maciej Lasek o transporcie materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną

Bardzo dziękuję, panie marszałku. Wysoka Izbo, nie ma wątpliwości, że procedowana ustawa o transporcie materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną jest konieczna. Konieczna z wielu względów i tych praktycznych, i tych dotyczących kwestii każdego państwa, czyli bezpieczeństwa. Dostrzegł tą konieczność również rząd i przedstawił Wysokiej Izbie projekt, na którym prace rozpoczęto przed sześcioma laty. Tak, nie przesłyszeli się państwo? 29 lipca 2016 roku minister infrastruktury i budownictwa przekazał do konsultacji projekt dziś omawianej ustawy ponad 120 podmiotom. Konsultacje trwały 30 dni i już po sześciu latach, przynajmniej tak wynika z uzasadnienia dołączonego do tekstu projektu, możemy zapoznać się z wynikiem tych prac. Warto tutaj zastanowić się, co warte są konsultacje przeprowadzone tak dawno, no ale ważne, że w ogóle doszło do dalszych prac nad tą ustawą. Dlaczego ważne jest, aby transport materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną doczekał się własnej ustawy? Tak jak tutaj już wspomniano, obecnie Polska nie realizuje w pełni wszystkich postanowień wynikających z Konwencji o Międzynarodowym Lotnictwie Cywilnym w zakresie transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną. Transport ten jest normowany w wielu aktach prawnych, różnej rangi, z odniesieniami do prawa lotniczego i do konwencji szikagowskiej i do wielu rozporządzeń. Taka sytuacja nie wpływa korzystnie na spójność i klarowność przepisów. Tak utrudnia też odbiorcom tych przepisów ich zrozumienie i stosowanie. Dzięki tej ustawie kwestie dotyczące transportu materiałów niebezpiecznych drogą powietrzną, zamiast w sześciu rozporządzeniach, odniesieniach do prawa lotniczego, konwencji szikagowskiej, znajdą swoje rozwiązanie i normy w jednej ustawie. A podmioty trudniące się taką działalnością w jednym dokumencie znajdą informację dotyczącą tak praw, jak i obowiązków z tym związanych. Również prezes Urzędu Lotnictwa będzie miał doprecyzowane obowiązki w oparciu o załącznik 18 do wyżej wymienionej konwencji. Czyli dzięki tej ustawie powinno dojść do pełnej implementacji przepisów międzynarodowych na grunt prawa krajowego oraz stworzyć klarowne prawo służące zwiększeniu bezpieczeństwa państwa oraz poprawy spójności systemu prawnego. Czy proponowane rozwiązania są bez wad? Zapewne nie. Przedstawiciele firm świadczących tego typu usługi wskazują na kilka problemów, jak choćby konieczność doprecyzowania niektórych definicji, aby nie było zbyt dużej swobody w interpretacji prawa. Wiadomo, że im to prawo jest mniej precyzyjne, tym więcej jest pola do nadużyć. Analiza pracochłonności nowych zadań dla wdrożenia wszystkich przepisów projektowanej ustawy będzie wymagała zatrudnienia w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego 19 pracowników. Ale możemy przeczytać w uzasadnieniu do ustawy, że w pierwszym roku prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, biorąc pod uwagę obciążenie budżetu państwa, będzie starał się wypełnić te obowiązki przy zatrudnieniu jedynie trzech dodatkowych osób. Przy wzrastającej liczbie podmiotów, nadawców, instruktorów, agentów zatrudnienie może nie być jednak wystarczające, aby w pełni zrealizować postanowienia dotyczące kontroli podmiotów objętych nadzorem zgodnie z przepisami projektowanej ustawy. Niezrozumiałe jest dla mnie, dlaczego przy minimalnym zatrudnieniu liczącym 19 osób rządzących uważają, że trzy osoby podołają temu zadaniu. Czy naprawdę uważacie, że jedna osoba jest w stanie podołać obowiązkom sześciu osób? Przy zwiększonych bizantyjskich wręcz wydatkach kancelarii premiera i innych jednostek związanych z władzą, zatrudnienie 18 dodatkowych fachowców, niekrewnych i znajomych królika, nie uszczupli zbytnio budżetu państwa, a w znacznym stopniu może wpłynąć na poprawę jego bezpieczeństwa. W artykule 34 proponuje się też, aby w ramach sprawowanego nadzoru prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego mógł przeprowadzać kontrolę, w tym na lotniskach cywilnych i lotniskach wojskowych. Zastanawiam się w tym przypadku, czy to Ministerstwo Obrony abdykowało, czy minister ma tak duże zaufanie do działań prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego i dopuszcza możliwość wglądów w działania wojskowe. Czy osoby przeprowadzające kontrolę będą miały odpowiednie przygotowania i certyfikaty, aby przeprowadzać takie kontrole? Biorąc pod uwagę sytuację związaną z wojną na terenie Ukrainy, to dość zadziwiająca sprawa. I na koniec mam też uwagę do podmiotów zainteresowanych dobrym prawem. Spośród 120 podmiotów, do których się zwrócono tylko 4 wniosły jakiekolwiek uwagi. Nie wierzę, że wszyscy wierzą w to, że ta ustawa jest nie do poprawienia, bo jest idealna. Może po prostu łatwiej jest narzekać na złe prawo, niż włączyć się w jego tworzenie. Klub Koalicji Obywatelskiej poprze projekt tej ustawy. Dziękuję. Bardzo dziękuję. Nie mało do pościg된. Dziękuję za uwagę.