Jadwiga Wiśniewska krytykuje odpowiedź ministerstwa ws. domów dziecka

W trybie sprostowania mogę panią poseł, choć propozycja spotkania wydaje mi się całkiem interesująca, nieprawda? Być może, panie marszałku, ale chcę sprostować przede wszystkim, że pani minister się ze mną nie skontaktowała. Telefon mój jest ogólnie znany i dostępny. Wprawdzie dzwoniła jakaś pracownica mówiąc, żeby przesłać treść interpelacji i odpowiedź, bo na biurku tego nie ma, to jakaś żenada. Nie wiem, jaki tam jest bałagan w ministerstwie. Ale pani minister, jeśli rzeczywiście prawdziwa i szczera jest pani deklaracja, to myślę, że można sobie darować jakieś uwagi o przerzucaniu się argumentami, bo jeśli z każdej dyskusji wyjdzie coś dobrego dla dzieci, to zawsze warto dyskutować, choćby nawet jak najdłużej, a tym bardziej, jeśli argumenty są słuszne. Ja pani zwracam uwagę, że ten zapis w ustawie jest fikcyjny i powoduje obecnie przepełnienie w niepublicznych domach małego dziecka. I pani jako minister pracy i polityki społecznej powinna doskonale o tym wiedzieć, że doprowadziliście państwo do takiej sytuacji i taki dom małego dziecka, jak ten w Częstochowie, będzie mógł funkcjonować tylko do 2016 roku. Zatem zachodzi pytanie, gdzie trafią małe dzieci, skoro nie ma takiego zainteresowania i nagle ono nie urośnie z niewiadomo jakiego powodu. I czy nie warto rozważyć, pani minister, utworzenia placówek przejściowych, aby zapobiec sytuacji, że niepubliczne przestaną działać, a publicznych nie będzie. Jeśli pani i mnie rzeczywiście prześwieca troska o dobro dziecka, to trzeba swoje ambicje schować i powiedzieć, ktoś w ministerstwie napisał głupią odpowiedź na ważną interpelację i po prostu powiedzieć słowo przepraszam. Ale to jest mi oczywiście niepotrzebne, bo dzieci są w tym wszystkim najważniejsze. Dziękuję uprzejmie.