Beata Małecka-Libera o pakiecie onkologicznym i skracaniu kolejek

Dziękuję bardzo. Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Nie będę chyba tak szybko mówiła jak Pan Minister, ale to tylko z racji mojego zdrowia dzisiejszego. Wysoka Izbo, mam przyjemność w imieniu Klubu Platformy Obywatelskiej wydać opinię w sprawie przedłożonych rządowych projektów ustaw tzw. pakietu onkologiczno-kolejkowego. Są to rządowe zmiany do ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz innych ustaw, rządowy projekt druk nr 2505, o zmianie ustawy o zawodach pielęgniarki położnej druk 2504 i rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o konsultantach w ochronie zdrowia. System ochrony zdrowia wymaga aktywnej roli i wspierania Państwa w identyfikowaniu i wprowadzeniu takich rozwiązań, które będą wspierały przemiany społeczno-gospodarcze, ale również takie, gdzie wszystkie rozwiązania będą ukierunkowane na pacjenta. To jest ogromnie ważne. Zmiany proponowane przez ministra zdrowia w ramach obu pakietów kolejkowego i onkologicznego wnoszą konieczne usprawnienia do systemu opieki zdrowotnej, które pozwolą na osiągnięcie poprawy dostępu pacjenta do opieki, zwłaszcza w opiece w obszarze najbardziej newralgicznym, jakim jest onkologia. Po drugie, podniesienia standardów bezpieczeństwa w ochronie zdrowia i poprawy skuteczności diagnostyki i leczenia. Realizacja tych celów wymaga zmian zasad prowadzenia list oczekujących, organizacji udzielenia świadczeń oraz zniesienia limitów onkologii. Zaproponowane obejmują swoim zakresem nowelizację następujących ustaw. Ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, o zawodach pielęgniarki i położnej i o konsultantach w ochronie zdrowia. Kto jest najważniejszym beneficjentem tych zmian? Pacjent. I to do nich kierowane są te projekty. Po pierwsze, szybszy dostęp do lekarzy specjalistów. Nowelizacja ustawy o świadczeniach wprowadza możliwość zapisu tylko na jedną listę oczekującą na dane świadczenie, co rozwiązuje problem oczekiwania przez niektórych pacjentów w kilku, a nawet kilkunastu kolejkach. Tym samym utrudnia możliwość blokowania terminów i nie stawiania się na wizyty. Po drugie, nowelizacja wspomnianej ustawy wprowadza również rozwiązania ułatwiające dostęp pacjentów do wiarygodnych i aktualnych informacji o placówkach oferujących najkrótszy czas oczekiwania na dane świadczenie. Listy oczekujących będą prowadzone elektronicznie i aktualizowane raz w tygodniu. Pacjent będzie mógł sprawdzić, gdzie najszybciej przyjmie go specjalista. Czy to elektronicznie, przez stronę internetową, czy też telefonicznie, przez dedykowaną specjalnie w tym celu infolinię. Po trzecie, na skrócenie kolejek pozwoli wprowadzenie możliwości otrzymania recepty na kontynuację farmakoterapii bez osobistej wizyty pacjenta u lekarza. Każdy lekarz, lekarz podstawowej opieki zdrowotnej oraz lekarz specjalista będzie mógł kontynuować wcześniej ustalone leczenie, wypisując receptę na lek bez potrzeby zgłaszania się pacjenta na wizytę. Pacjent nie będzie musiał już czekać w kolejce tylko po to, by otrzymać kolejną receptę. Po czwarte, jednocześnie wprowadza się możliwość odebrania recepty przez osoby upoważnione przez pacjenta. Jest to rozwiązanie idące przede wszystkim naprzeciwko oczekiwaniom pacjentów niepełnosprawnym i niesamodzielnym. A wreszcie, skrócenie kolejką do specjalistów służyć będzie także łatwiejszy dostęp do większej liczby badań, które będzie mógł zlecić lekarz rodziny. W przypadku pacjentów onkologicznych nowelizacja ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych dodatkowo proponuje się. Po pierwsze, zniesienie limitu w leczeniu onkologicznym. Chorzy na nowotwory nie będą musieli obawiać się, że z końcem roku zabraknie środków finansowych na leczenie onkologiczne, bądź danej przychodni czy szpitalowi, że skończy się kontrakt na świadczenie onkologiczne. Pacjenci w Polsce mają dostęp do szerokiej gamy różnych świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Można stwierdzić, że opieka ta ma tylko fragmentarycznie charakter kompleksowy. Brakuje dostatecznego poziomu koordynacji. Stąd też proponuje się wprowadzenie modelu koordynowanej opieki onkologicznej. Przywołany projekt nowelizacji przewiduje wprowadzenie tzw. szybkiej ścieżki diagnostycznej i terapeutycznej w opiece nad pacjentami z podejrzeniem nowotworu. Wczesne wykrycie nowotworu, szybkie podjęcie terapii i jej koordynacja znacznie zwiększy szansę wyleczenia i powrotu do zdrowia, jak również redukuje obszar powikłań i zdarzeń niepożądanych. Pacjenci z podejrzeniem lub stwierdzeniem nowotworu złośliwego otrzymywać będą od lekarza rodzinnego lub lekarza specjalisty tzw. kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego. Karta ta zawierała będzie niezbędne informacje o przeprowadzonej diagnostyce i leczeniu pacjenta. Pacjent z tą kartą będzie traktowany priorytetowo. Po zakończonym leczeniu karta będzie przekazywana pacjentowi oraz lekarzowi rodzinnemu, pod którego opieką pozostaje pacjent. Także po to, aby po zakończeniu leczenia u lekarza specjalisty dalej mógł być prowadzony przez swojego lekarza rodzinnego. Jakie zmiany dla lekarzy? Pakiet onkologiczny realizuje najważniejsze postulaty lekarzy onkologów, a więc zniesienie limitów leczenia na choroby nowotworowe. Znosząc limity wymagamy od lekarzy spełnienia podstawowych warunków gwarantujących bezpieczeństwo pacjentów. Po pierwsze, dotrzymywanie terminów gwarantujących skuteczność leczenia. Po drugie, udzielania pacjentom kompleksowych świadczeń wysokiej jakości. I po trzecie, upublicznienia danych dotyczących efektów leczenia. Lekarze będą premiowani za terminowość i jakość leczenia. Wprowadzenie pakietu nie oznacza, że lekarze podstawowej opieki zdrowotnej mają ostatecznie diagnozować chorobę nowotworową, ale wzmożona czujność onkologiczna, za którą będą premiowani finansowo, oznacza zwiększenie uwagi na objawy mogące świadczyć o chorobie nowotworowej, a także zlecać odpowiednią diagnostykę, która wykluczy chorobę lub potwierdzi, że obawy lekarza rodzinnego mogą być uzasadnione. Zmiany w zakresie kompetencji pielęgniarek i położnych. Prezentowany pakiet legislacyjny proponuje również rozwiązania mające na celu zwiększenie roli pielęgniarki i położnej w opiece nad pacjentem. Zaproponowane w nowelizacji zmiany wchodzą w roku 2016 i nadają pielęgniarkom i położnym spełniającym określone warunki dodatkowe uprawnienia, nie obowiązki do wystawiania recept, zleceń i skierowań na badania diagnostyczne. W projekcie przyjęto dwie ogólne zasady. Samodzielne wystawienie recept na określone leki oraz środki spożywczego specjalnego przeznaczenia żywieniowego przez pielęgniarkę lub położną, która posiada dyplom ukończenia studiów drugiego stopnia i ukończyła kurs specjalistyczny. Oraz wystawianie recept w ramach realizacji zleceń lekarskich do kontynuowania leczenia przez pielęgniarkę lub położną, która posiada dyplom ukończenia co najmniej studiów pierwszego stopnia i ukończyła również kurs specjalistyczny. Podobne rozwiązania sprawdziły się w wielu krajach i spowodowały zmniejszenie kolejek do lekarzy. Wysoki poziom wykształcenia polskich pielęgniarek i położnych umożliwia wprowadzenie tych zmian w najbliższych latach. Zmiany w zakresie funkcjonowania konsultantów w ochronie zdrowia szeroko był omawiany przez pana ministra. Dodam, że cel ten, czyli najważniejsze wzmocnienie roli konsultantów jako podmiotów doradczych ministra zdrowia i wojewodów zostanie osiągnięty przez zagwarantowanie ich bezstronności. W odniesieniu do potencjalnego problemu konfliktu interesów osób pełniących funkcję konsultantów projektowana ustawa wprowadza instytucje oświadczeń składanych zarówno przez kandydatów na konsultantów, jak i również osoby pełniące tę funkcję w przypadku zaistnienia zmian objętych ich treścią. Celem wzmocnienia efektów oczekiwanych po wprowadzeniu wyżej przedstawionych rozwiązań jest konieczność dokonania niezbędnych usprawnień na poziomie zarządzania systemem opieki zdrowotnej. Zmiany systemowe, które przewiduje projekt nowelizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej mają na celu Po pierwsze wzmocnienie możliwości kreowania polityki zdrowotnej przez ministra zdrowia oraz ograniczenie kompetencji Narodowego Funduszu Zdrowia do roli płatnika. Wprowadza się również przejrzysty i wystandaryzowany proces wyceny świadczeń zdrowotnych dotychczas realizowany przez płatnika Narodowy Fundusz Zdrowia. To zadanie zostaje przeniesione do Agencji Oceny Technologii Medycznej i Taryfikacji. A więc koniec z sytuacją, w której fundusz jednocześnie płaci za procedury i sam nie wycenia. AOTM będzie bazową na jednolitym rachunku kosztów szpitali, co pozwoli na urealnienie wyceny. Projekt realizuje oczekiwania i potrzeby wielu środowisk racjonalnego planowania inwestycji i zakupów w ochronie zdrowia. Wprowadza obowiązek planowania inwestycji, sprzętów i zakupów sprzętu medycznego przez regiony wprowadzając promesę wojewody. Pani Marszałek, bardzo proszę mi pozwolić do końca. Bardzo proszę, pod warunkiem, że nie będzie to długo. Także proszę konkludować. Na bazie MAP oddziały wojewódzkie Narodowego Funduszu Zdrowia będą opracowywały plany zakupów świadczeń. Projekt wprowadza także oczekiwanie od dawna, stabilne warunki funkcjonowania dla świadczeniowodawców poprzez wydłużenie okresu, na jaki szpitale i przychodnie zawierają umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia co najmniej na 5 lat w zakresie opieki ambulatoryjnej 10 lat w przypadku leczenia szpitalnego. Biorąc pod uwagę istoty proponowanych zmian, które jednocześnie umieszczą pacjenta w Centrum Systemu Ochrony Zdrowia, a jednocześnie pozwalają na niezbędne jego usprawnienie, w imieniu Klubu Platformy Obywatelskiej wyrażam pozytywną opinię co do wszystkich trzech projektów i rekomenduję również przyjęcie w Wysokiej Izbie. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo Pani Posłanko.