Jagna Marczułajtis‑Walczak: Dostępne mieszkania to prawo
Jagna Marczułajtis‑Walczak w debacie w Parlamencie Europejskim (10.03.2026) wskazuje na kryzys mieszkaniowy i pilną potrzebę budownictwa dostępnego dla osób z niepełnosprawnościami. Apeluje do Komisji Europejskiej i państw członkowskich o gwarancje udziału lokali dostosowanych w nowych inwestycjach.
Najważniejsze ustalenia
Jagna Marczułajtis‑Walczak podkreśla, że dla osób z niepełnosprawnościami problem mieszkaniowy często zaczyna się nie od ceny, lecz od braku mieszkań nadających się do samodzielnego życia - według mówczyni 70-80% dostępnych lokali nie spełnia tych wymogów. Zwraca uwagę, że brak dostępności uniemożliwia samodzielne życie, pracę i uczestnictwo społeczne.
Poparcie polityczne i apel do instytucji
Poseł informuje, że jej propozycje dotyczące dostępności spotkały się ze znacznym poparciem w Komisji Haus. Wzywa Komisję Europejską oraz państwa członkowskie do zwrócenia szczególnej uwagi na rozwój dostępnego budownictwa i do wprowadzenia mechanizmów zapewniających odpowiedni udział lokali dostosowanych.
Dostępność od projektu
Mówczyni akcentuje, że dostępność musi być planowana już na etapie projektowania nowych mieszkań - to moment, w którym można najłatwiej zagwarantować inkluzyjność przestrzeni. Potrzebne są konkretne standardy i wymogi w inwestycjach budowlanych.
Prawa i wsparcie środowiskowe
W sprawozdaniu Jagna Marczułajtis‑Walczak podkreśla konieczność pełnego wdrożenia zobowiązań wynikających z konwencji ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami. Zwraca też uwagę, że samo mieszkanie nie wystarczy - konieczne są usługi wsparcia środowiskowego, w tym asystencja osobista, by zapewnić godne, niezależne życie.
Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.
Panie prezesie, jak jest Spalczak? Szanowni Państwo, dziś mówimy o kryzysie mieszkaniowym w Europie. Ale dla wielu osób z niepełnosprawnościami problem nie zaczyna się od chociażby ceny mieszkania. Problem zaczyna się od tego, że dostępnego mieszkania po prostu nie ma. Bo aż 70-80% z nich nie nadaje się do samodzielnego życia dla osób z niepełnosprawnościami. A przecież brak dostępnego mieszkania to nie tylko kwestia komfortu. To bariera, która często uniemożliwia samodzielne życie, pracę i pełne uczestnictwo w życiu społecznym. Dlatego cieszy mnie, że moje propozycje dotyczące tej właśnie kwestii spotkały się z szerokim poparciem w Komisji Haus. Niezależnie od przynależności politycznej wszyscy dostrzegliśmy wagę problemu. Wzywam dziś Komisję Europejską oraz państwa członkowskie do zwrócenia szczególnej uwagi na rozwój dostępnego budownictwa. Potrzebujemy większej liczby mieszkań dostosowanych oraz mechanizmów, które zagwarantują odpowiedni udział takich lokali w nowych inwestycjach. Bo dostępność zaczyna się już na etapie projektowania. To właśnie wtedy musimy myśleć o przestrzeni w sposób inkluzywny. W sprawozdaniu podkreślamy również konieczność pełnego wdrożenia zobowiązań wynikających z konwencji ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami. Bo dostępne mieszkanie razem z usługami wsparcia środowiskowego, w tym asystencją osobistą, jest podstawowym warunkiem niezależnego i godnego życia. Chcę też powiedzieć jasno osobom z niepełnosprawnościami w całej Europie. Wasze prawa zostały w tym sprawozdaniu uwzględnione. Nic o was bez was. Dziękuję.
