Marek Krząkała krytykuje politykę wobec Niemiec i proponuje kroki

Szanowna Pani Marszałek, Panowie Ministrowie, nieobecny Panie Ministrze, Wysoka Izbo. Z wielką uwagą słuchałem tego wystąpienia, tego exposei. Pierwsza refleksja, która się nasuwa, to taka, że Pan Minister nie odciął się od swojego poprzednika. Używa innej retoryki, inaczej stawia akcenty, ale tak naprawdę nie był w stanie dokonać reorientacji naszej polityki zagranicznej. No i przede wszystkim za bardzo odwołuje się do przeszłości. Chciałem się pokrótce odnieść do relacji polsko-niemieckich. O naszym sąsiedzie mówi Pan Minister, że to nasz główny partner polityczny i gospodarczy w Unii. Gospodarczy zgoda. Wzajemne obroty w 2017 przekroczyły ponad 100 miliardów euro. Partner polityczny to już jest teza dosyć wątpliwa. Pana poprzednik powtarza w zeszłym roku to samo. Niewiele z tego wyniknęło. Raczej nastąpiło ochłodzenie wzajemnych relacji. Minister objął urząd w momencie, kiedy retoryka antyniemiecka osiągnęła apogeum. Podobnie jak w czasach PRL-u. Granie kartą niemiecką, straszenie złym sąsiadom to był element codziennej polityki. Przede wszystkim podkreślanie dominacji Niemiec i żądanie reparacji było za każdym razem na ustach wszystkich prominentnych polityków PiS. Pan minister powinien wiedzieć, bo posłowie PiSu może nie, że nikt w Niemczech nie neguje zbrodni II wojny światowej. Ale też minister powinien wiedzieć, że temat reparacji to po pierwsze. Temat jest oderwany od realnych problemów i po drugie jest prawnie i politycznie zamknięty. Dlatego propozycja, by zajęli się tym tematem eksperci może posłużyć i dobrze badaniom historycznym, ale panu jedynie pozwala zachować twarz. I tak na marginesie. Proszę odróżnić reparacje od odszkodowań. Bo według PiSu nigdy nie otrzymaliśmy żadnych odszkodowań. Kto doradza premierowi Morawieckiemu? Historycy wyliczyli, że Polska dostała około 1,6 mld euro, czyli 1 szóstą niemieckich wypłat dla zagranicznych ofiar Hitlera. A premier mówi o 1%. Po co te kłamstwa? Przecież to nas ośmiesza i budzi zażenowanie u naszych zagranicznych partnerów. Zadziwiająca jest natomiast euforia środowisk prawicowych po wizycie kanclerz Merkel w Warszawie. Przecież strona niemiecka konsekwentnie szuka dialogu i chce z nami współpracować. Nie tylko na płaszczyźnie bilateralnej, ale przede wszystkim europejskiej. W umowie koalicyjnej, pan będzie miał swój czas, pani Mularczyk. W umowie koalicyjnej jest zapis o współpracę, ale ten zapis już był 4 lata temu. Różnica polega na tym, że teraz większy nacisk się kładzie na kwestię współpracy społecznej, bo politycznie nie bardzo jest z kim współpracować. Więc może pan minister posłuka swojego odpowiednika z Niemiec, który przyjechał tutaj z wizytą pana Heiko Masa, który mówi, że zgoda buduje, a nie zgoda rujnuje. Pan minister powinien o tym pamiętać. Dlatego jeżeli na poważnie chce pan współpracować z Niemcami, to po pierwsze, niech pan reaktywuje obrady Okrągłego Stołu. Wtedy będzie pan realizował postulaty Polonii, o których pan wspominał, jak chociażby większy dostęp do nauczania języka polskiego. Po drugie, niech się pan zaangażuje w reaktywację trójkąta weimarskiego, by głos z Polski był bardziej słyszalny. Po trzecie, zamiast żądać reparacji, proszę lepiej zająć się staraniem budowy pomnika w Berlinie dla polskich ofiar nazizmu. Idei postulowanej jeszcze przez śp. prof. Władysława Bartoszewskiego, a zgłoszonej niedawno przez niemieckiego architekta Floriana Mausbacha. Dzisiaj pod listem intencyjnym w tej sprawie podpisało się wiele znamienitych osób z życia polityki, nauki i kultury i należy to wykorzystać. Niech pan doprowadzi do końca budowę ambasady w Berlinie, a przy okazji wymieni ambasadora TW Wolfgang, bo nikt z nim dzisiaj w Berlinie nie chce rozmawiać. Niech rząd, który pan reprezentuje, przestrzega praworządności i europejskich wartości, bo wtedy pana głos będzie słyszalny i szanowany. No i wtedy może pan przekona skutecznie swoich partnerów, że np. Nord Stream zagraża naszemu bezpieczeństwu energetycznemu. I wreszcie na koniec cokolwiek pan czyni, niech pan czyni w imię pojednania i niech pan będzie nastawiony na przyszłość, bo tego nie może pan zmarnować. Dziękuję. Dziękuję bardzo.