Roman Giertych: O areszcie wobec Zbigniewa Ziobry

Dzień dobry Państwu, parę słów o tym, jak się w Polsce stosuje areszt. Chodzi o sprawę oczywiście Zbigniewa Żebro. Chciałem Państwu powiedzieć parę słów co do ramy prawnych przepisów. W Polsce stosuje się areszt, a tak naprawdę w sensie prawnym jest też środek zabłogawczy w postaci tymczasowego aresztowania na podstawie przepisów kodeksu postępowania karnego. Muszą być spełnione dwie przesłanki. Tak zwana przesłanka ogólna, która jest opisana w artykule 249 kodeksu postępowania karnego, która mówi, że można zastosować areszt dla zabezpieczenia postępowania tylko wtedy, kiedy istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że sprawca popełnił przestępstwo. Na ten temat jest cała doktryna, co to znaczy. W większości przypadków orzecznictwo i doktryna mówi, że to wysokie prawdopodobieństwo musi być zbliżone do pewności, czyli zbliżone do tego momentu, w którym sąd skazuje kogoś, czyli ma pewność co do popełnienia winy, aczkolwiek oczywiście nie jest to pewność, która musi być stuprocentowa. Musi być wysokie prawdopodobieństwo. W polskim systemie prawnym praktyka jest taka, że z tego artykułu odmawiane jest zastosowanie tymczasowego aresztowania poniżej 1%. Miałem kiedyś sposobność, aby zwiększyć ten procent, albowiem jak Ziobro próbował aresztować mnie, to sądy stwierdziły brak wysokiego prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa, czyli nie została spełniona przesłanka z artykułu 249. Wówczas sąd nie pada już innych przesłanek, kwestie ucieczki, wyjazdu, kwestie czy ktoś mataczy, nie mają znaczenia. Jeżeli stwierdzi brak przesłanki ogólnej, to jest najgorsza wpadka prokuratury, upadek całego de facto postępowania, no bo jak nie ma wysokiego prawdopodobieństwa, to nie można zrobić nic. Również na przykład jedną z takich spraw, którą głośno prowadziłem z powodu braku prawdopodobieństwa sądy dwukrotnie nie zastosowały aresztu wobec dr. Leszka Czarleńskiego. Ale takich spraw nie jest dużo. Jeżeli chodzi o pana Ziobrę, to ta sprawa jego jest pod tym kątem beznadziejna, że już sądy w wielu przypadkach, jeżeli chodzi o inne osoby, które były aresztowane za fragmenty tych działań, które są zarzucane Ziobrze, już sąd stwierdził wysokie prawdopodobieństwo, a szczególnie stwierdził to wysokie prawdopodobieństwo, jeżeli chodzi o pana Macina Romanowskiego, zastępcę Ziobry. Tutaj mamy prawomocne postanowienie w tym zakresie. Pan Lewandowski przegrał, pan mecenas Lewandowski przegrał postępowanie w tym zakresie i jest już prawomocne postanowienie aresztowe pana Romanowskiego. To oznacza przesądzenie w pewnym sensie, że istniało wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa, co implikuje w pewien sposób odpowiedzialność pana Ziobry, oczywiście każdy odpowiada indywidualnie, ale sąd musi jeszcze stwierdzić, że to prawdopodobieństwo, które istnieje wobec pana Romanowskiego dotyczy również pana Ziobry. Dodam jako osoba, która jest obrońcą pana Tomasza Mraza, że dowody zebrane na pana Ziobrę są naprawdę bardzo mocne i nie sądzę, aby tutaj w tym zakresie sąd stwierdził, że nie ma dużego prawdopodobieństwa. Więc wówczas przechodzimy do przesłanek szczególnych. Przesłanki szczególne to są takie, które dotyczą przede wszystkim macaczenia, obawy ucieczki, wysokiego zagrożenia karą, w tym przypadku jest bardzo wysokie, do 25 lat i utrudnienia postępowania. Myślę, że jeżeli chodzi o przesłanki szczególne, to jeżeli chodzi o pana Ziobrę, to mamy spełnione, a wystarczy jedna, żeby była spełniona i już sąd może zastosować, ale tu mamy właściwie spełnione wszystkie trzy. To znaczy, czy istnieje obawa ucieczki? Nastąpiła ucieczka, w związku z czym jest oczywiste, że istnieje jej obawa, że dalej będzie ona trwała. Czy istnieje wysokie zagrożenie karą? Bardzo wysokie, do 25 lat. Czy pan Ziobro utrudnia postępowanie? Bezprawnie utrudnia, dlatego że jego ataki medialne na prokuratorów są utrudnieniem postępowania ewidentnie i też mamy zgromadzony cały szereg dowodów w postaci nagrań, jak jego najbliższy pan Romanowski. Korzystając z wiedzy od pana Ziobry, bo to jest na nagraniu, kombinowali jak usuwać dowody. Trudno o lepszy dowód utrudnienia postępowania. Jest jeszcze przesłanka negatywna rozstosowania tymczasowego aresztowania. To jest stan zdrowia, to jest artykuł 259 KPK, który mówi w ten sposób, przeczytam, bo może być w tym przypadku to istotne, jeżeli szczególne względy nie stoją na przeszkodzie, należy odstąpić od tymczasowego aresztowania, zwłaszcza gdy pozbawienie oskarżonego wolności spowodowałoby dla jego życia lub zdrowia poważne niebezpieczeństwo. Pociągało i drugie, pociągałoby wyjątkowo ciężkie skutki dla oskarżonego i jego najbliższej rodziny. Tu, jeżeli chodzi o ten artykuł drugi, to są bardzo szczególne sytuacje, jakaś opieka nad osobą umierającą. To musiałoby być naprawdę... To w tym przypadku nie występuje. Jeżeli chodzi o spowodowanie dla życia lub zdrowia poważnego niebezpieczeństwa, to rzecznictwo w tej sprawie jest takie, że przypadek pana żeby nie ma zastosowania, on zresztą odpowiada za stan służby zdrowia więziennej, bo przez 8 lat, a jeszcze wcześniej 2 lata, czyli przynajmniej 10, odpowiadał za budowanie tej służby, więc trudno, żeby ktoś stwierdził, że ta służba zdrowia w razie jakichś problemów zdrowotnych nie jest w stanie zapobiec skutkom, które mogłyby wywołać poważne niebezpieczeństwa dla jego życia lub zdrowia. Tak wygląda sytuacja prawna. Złożenie wniosku o wyłączenie sędziego w takim postępowaniu na ostatnim etapie postępowania, czyli po oddaleniu dowodów. Praktyka i procedura jest taka, że sąd przed wydaniem postanowienia musi rozstrzygnąć kwestie dowodowe, czyli te wnioski dowodowe, które składa strona, w tym przypadku obrona. I te wnioski tam dotyczyły różnych dołączania, różnych haków i tak dalej i sędzia, przewodnicząca oddaliła wnioski dowodowe obrony, które zmierzały oczywiście w sposób do przewleczenia postępowania. To postanowienie stało się podstawą złożenia wniosku o wyłączenie sędziego, że niby to było praktyka bezstronności. Powiem Państwu z praktyki, że tego typu działanie jest wyrazem bezradności i tylko wtedy obrona takie wnioski składa, jeżeli jest pewna, że sędzia wydał niekorzystne dla niej postanowienie. To chodzi o przewleczenie postępowania. Sądy tego bardzo nie lubią, to czasami skończy się dyscyplinarką dla obrońców, no bo jeżeli masz zupełny podstaw do wniosku o wyłączenie, to tak się to może skończyć. To jest przejaw bezradności i myślę, że nic tu dobrego dla podejrzanego nie będzie z tego, oprócz oczywiście 3-tygodniowego przewleczenia sprawy. Ale jak to mówią, co się odwlecza, to nie ucieczy.

---