Ewa Kaliszuk: Apel o ochronę medyków i interweniujących obywateli

Panie marszałku, Wysoka Izbo, dziś pochylamy się nad ustawą, która w sposób realny wzmacnia ochronę każdego, kto naraża swoje życie i zdrowie, ratując życie innych. Mówimy dziś o bezpieczeństwie policjantów, strażaków, pielęgniarek, lekarzy, pracowników służb medycznych, publicznych, zwykłych obywateli, którzy reagują, gdy dzieje się przemoc, gdy nadchodzi zagrożenie. W ostatnich latach obserwujemy coraz więcej przypadków brutalnych ataków na funkcjonariuszy i personel medyczny. Coraz częściej ofiarami przemocy stają się również obywatele, którzy kierując się odwagą, poczuciem odpowiedzialności, podejmują interwencje, a zatem osoby, które nie posiadają formalnego statusu funkcjonariusza. Państwo ma obowiązek zapewnić im ochronę i do tego zmierzają zapisy tej ustawy. Nie można bowiem skutecznie ratować życia, jeżeli sama nasza interwencja naraża drugiego człowieka na ciężki uszerbek na zdrowiu bądź utratę życia. Przedłożona nam ustawa wzmacnia tę ochronę w kilku kluczowych obszarach. Po pierwsze, zaostrza sankcje za najpoważniejsze formy agresji. Po drugie, rozszerza ochronę prawną godności i czci osób interweniujących. Po trzecie, umożliwia publikację wyroku na wniosek ofiary. To narzędzie prewencyjne, ale również symboliczne. Sprawca pozostaje nieanonimowy, a społeczeństwo widzi, że państwo jest po stronie służb i obywateli reagujących na pomoc. Zmiany w kodeksie wykroczeń podnoszą dolne granice grzywię za agresję w miejscach publicznych, szczególnie w szpitalach, podczas akcji medycznych i w urzędach. A dzięki procedurze przyspieszonej możliwe będzie szybkie osądzenie sprawców ujętych na gorącym uczynku. Biuro legislacyjne Senatu w swojej opinii potwierdziło, że projekt jest spójny, potrzebny i zgodny z zasadami odpowiedzialności karnej. Wysoki Senacie, tu już mowa była dzisiaj o głosowaniu w sejmie. Ja chciałabym jednak wspomnieć ten niechlubny wynik głosowania sejmowego. Otóż za ustawą zagłosowało 264 posłów, co stanowi lekko ponad 60%. Przeciwnych było 168 posłów, co stanowi prawie 39%. Trzy osoby wstrzymały się od głosu. Jak na ustawę dotyczącą ochrony życia, zdrowia i bezpieczeństwa tych, którzy ratują innych, jest to wynik słaby, wręcz wstydliwy, a nawet oburzający. Oczekiwalibyśmy jednomyślności albo przynajmniej zdecydowanej większości przekraczającej podziały polityczne. Tymczasem przeciwgłosował prawie cały klub Prawa i Sprawiedliwości oraz część posłów Konfederacji, mimo wyraźnych apeli środowisk medycznych, środowisk służb mundurowych o pilne wzmocnienie ochrony prawnej. Na szczęście większość parlamentarna opowiedziała się za ustawą i dziś my senatorowie mamy możliwość wysłać jasny sygnał, że Polska stoi po stronie tych, którzy służą innym. Polska chroni tych, którzy niosą pomoc. Polska nie toleruje przemocy wobec funkcjonariuszy i osób ratujących życie. Jako obywatelka, ale też członkini parlamentarnego zespołu ds. bezpieczeństwa medyków, słucham często poruszających relacji lekarzy i bolesnych doświadczeń personelu medycznego, ludzi, którzy coraz częściej stają się bezbronni wobec agresji. Dlatego z pełnym przekonaniem popieram zapisy tej ustawy i apeluję o jej jednomyślne przyjęcie. Cieszę się z tak dobrego głosowania podczas posiedzenia Komisji, o którym powiedział dzisiaj senator sprawozdawca pan Adam Bodnar. Niech to będzie też dobry prognostyk na dzisiejsze nasze głosowanie tutaj w Senacie. Bo to, szanowni Państwo, nie jest ustawa o paragrafach, to jest ustawa o ludziach, którzy ratują nam na co dzień życie i zdrowie. Dziękuję.