Adam Szejnfeld o lukach w pomocy dla zleceniobiorców i wynajmujących

Panie senatorze, ja chciałem zapytać, czy w projekcie rządowym są jakieś regulacje dotyczące osób na umowach zlecenia, osób na umowach o dzieło? W sposób szczególny jestem zainteresowany, czy są jakieś rozwiązania dedykowane osobom młodym, studentom, które często pracowały w tych branżach, które są albo zamknięte, albo ich działalność jest ograniczona, gastronomia w sposób szczególny. To są kelnerzy, to są osoby obsługujące, to są branże eventowe, gdzie szczególnie młode kobiety funkcjonowały przy obsługach różnych imprez. To jest pierwsze pytanie. I drugie pytanie, czy w projekcie rządowym jest jakaś dedykowana pomoc związana i czy rząd przedstawił tutaj jakieś analizy wpływów z PIT 28, czyli z wynajmu w kontekście tego, co się dzisiaj dzieje? Mamy studia online, młodzi ludzie nie są w ośrodkach akademickich, tylko w domach, nie wynajmują mieszkań. I czy są jakieś formy subsydiarnej pomocy właśnie dla osób, które w tym zakresie utraciły dochody? Dziękuję bardzo. Dziękuję, proszę bardzo. Najkrótniej mógłbym powiedzieć na oba pytania tak i nie. Mianowicie, mówiąc poważnie, pierwsza kwestia. Tak, ale nie wszystkie sytuacje są uregulowane w sposób taki, by firmy i ich pracownicy, jeśli nie są na umowie o pracę, czyli na tego rodzaju formie stosunku pracy, którzy są zatrudnieni, by mogli korzystać ze wszystkich form pomocy. Szczególnie wtedy, kiedy firma nikogo nie zatrudnia formalnie, ale faktycznie zatrudnia bardzo wiele osób. To się bardzo często dzieje właśnie nie tylko w tych branżach, o których pan senator wspomniał, na przykład gastronomii, w fitnessie, w gastronomii, ale bardzo powszechnie. Wręcz trudno byłoby sobie wyobrazić, żeby niektóre branże w ogóle istniały w normalnych czasach, o co jest dopiero w takim kryzysie, gdyby miały zatrudniać osoby na stosunku pracy, to są na przykład branże te, które wchodzą w skład turystyki. Ogromna liczba pracowników turystyki, dziesiątki tysięcy na pewno, to są osoby, które nie są zatrudnione na umowę pracy. W wielu zresztą dziedzinach dotyczących usług, tak to się dzieje, jest wielki problem i on narasta, jak słyszę na przykład w gronie ludzi, którzy wykonują zawód nauczyciela języków obcy. Mamy pomoce, ta ustawa też tu przewiduje, dla firm, które w swoim PKD mają naukę, ale jeśli nie zajmiemy się drugą stroną medalu, czyli nie tylko przedsiębiorcą, ale pracownikiem, to bardzo tych wiele osób może w swoim zawodzie nie przetrwać, bo nie chcę mówić o przetrwaniu w innych kategoriach, czysto ludzkich, a już nie mówię o jakichś rodzinnych, czy odsyłam biologicznych. Więc dlatego też właśnie w równoległej ustawie, o której wcześniej wspomniałem, którą zgłaszamy z artykułu 69, jest ta propozycja, żeby objąć wsparciem i pomocą także firmy, które formalnie nie zatrudniają, ale faktycznie zatrudniają. Druga kwestia dotyczy wynajmu i tu wydaje mi się jest najbardziej poważny problem. Ja nie diagnozuję, jeżeli ktoś z bardziej kompetentnych osób ode mnie z rządu albo przedstawiciel Sejmu będzie mógł udzielić tej odpowiedzi, to na pewno ona będzie bardzo ważna. Nie diagnozuję rozwiązań, skutecznych, dobrych rozwiązań na rzecz ogromnej rzeszy podmiotów, osób fizycznych, tak de facto najczęściej, które żyją bądź dorabiają do życia, do emerytury, do renty, do czegoś z tytułu wynajmu. I tych ludzi jakby prawo w Polsce, te pomocowe, mówię oczywiście, w tym trudnym czasie kompletnie nie widzi. Nawet jeżeli chodzi o kwestie zwolnień z podatków i tak dalej, to tutaj nie jest to imiennie określone, a więc jest to wolność samorządów. Przy czym trzeba powiedzieć sobie szczerze, że podatek od nieruchomości nie ulega żadnej wątpliwości, że nie ma większego znaczenia, tak bym chciał to powiedzieć, bo nie, że wcale wobec kosztów, które ponoszą te osoby, a nie mówiąc wobec strat, a więc nieuzyskiwania dochodów z tego tytułu, że albo najemcy w ogóle nie płacą, albo płacą mało, a duża część po prostu rezygnuje z najmu i sprowadzenia biznesu. Więc to jest na pewno duży problem, panie senatorze. KONIEC!