Elżbieta Gapińska o dwustuleciu Teatru Płockiego i Światowym Dniu Teatru
Elżbieta Gapińska przypomniała historię Teatru Płockiego z okazji Światowego Dnia Teatru i dwustulecia tej placówki. Zajęła stanowisko podkreślające znaczenie teatru dla Mazowsza, opisując kluczowe daty, osoby i etapy działalności.
- Historia teatru rozpoczyna się w 1812 roku, gdy zrujnowany kościół Świętej Trójcy został zaadaptowany na scenę dzięki staraniom prefekta Rajmunda Rembilińskiego oraz planom Aleksandra Grofego. 20 sierpnia 1812 Płock miał swój teatr, który jednak nie posiadał stałego zespołu i gościł grupy z całej Polski, w tym w 1823 roku Wojciecha Bogusławskiego z Teatrem Narodowym.
- W okresie międzywojennym na scenie występowały takie postaci jak Ludwik Solski, Wincenty Rapacki, Mira Zimińska i Gabriela Zapolska. W 1940 roku władze okupacyjne rozebrały budynek, co spowodowało, że przez 35 lat Płock pozostał bez teatru.
- Dzięki staraniom społeczeństwa i Płockiego Towarzystwa Przyjaciół Teatru, 12 stycznia 1975 roku otwarto nowy teatr w centrum miasta premierą Krakowiaków i Górali Wojciecha Bogusławskiego w reżyserii Jana Skotnickiego. Rodzicami chrzestnymi inauguracji zostali Ryszarda Hanin i Tadeusz Łomnicki.
- Teatr otrzymał imię Jerzego Szaniawskiego w piątym roku istnienia, wystawiał znane spektakle, m.in. Mistrz i Małgorzata, oraz występował za granicą w Belgii, Niemczech, Czechach, Jugosławii, na Białorusi i Litwie. Od 1991 roku współorganizuje Dni Historii Płocka z widowiskami plenerowymi oglądanymi przez kilkutysięczną widownię, a Towarzystwo Przyjaciół Teatru przyznaje corocznie nagrodę Srebrna Maska dla najlepszego aktora sezonu.
Początki teatru
- Historia teatru rozpoczyna się w 1812 roku, gdy zrujnowany kościół Świętej Trójcy został zaadaptowany na scenę dzięki staraniom prefekta Rajmunda Rembilińskiego oraz planom Aleksandra Grofego. 20 sierpnia 1812 Płock miał swój teatr, który jednak nie posiadał stałego zespołu i gościł grupy z całej Polski, w tym w 1823 roku Wojciecha Bogusławskiego z Teatrem Narodowym.
Okres międzywojenny i okupacja
- W okresie międzywojennym na scenie występowały takie postaci jak Ludwik Solski, Wincenty Rapacki, Mira Zimińska i Gabriela Zapolska. W 1940 roku władze okupacyjne rozebrały budynek, co spowodowało, że przez 35 lat Płock pozostał bez teatru.
Odbudowa i nowa siedziba
- Dzięki staraniom społeczeństwa i Płockiego Towarzystwa Przyjaciół Teatru, 12 stycznia 1975 roku otwarto nowy teatr w centrum miasta premierą Krakowiaków i Górali Wojciecha Bogusławskiego w reżyserii Jana Skotnickiego. Rodzicami chrzestnymi inauguracji zostali Ryszarda Hanin i Tadeusz Łomnicki.
Działalność sceniczna i nagrody
- Teatr otrzymał imię Jerzego Szaniawskiego w piątym roku istnienia, wystawiał znane spektakle, m.in. Mistrz i Małgorzata, oraz występował za granicą w Belgii, Niemczech, Czechach, Jugosławii, na Białorusi i Litwie. Od 1991 roku współorganizuje Dni Historii Płocka z widowiskami plenerowymi oglądanymi przez kilkutysięczną widownię, a Towarzystwo Przyjaciół Teatru przyznaje corocznie nagrodę Srebrna Maska dla najlepszego aktora sezonu.
Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.
Inne wystąpienia
Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →
Stanisław Kalemba
Stanisław Kalemba o publikacji beneficjentów i finansowaniu
Piotr Chmielowski
Piotr Chmielowski pyta o politykę wobec młodych tygrysów
Bartłomiej Bodio
Bartłomiej Bodio o ryzyku wprowadzenia ruchu na placach budowy
Jan Cedzyński
Jan Cedzyński pyta o skrócenie terminów i nieaktualne przepisy
Krzysztof Szczerski
Krzysztof Szczerski: Wniosek o odrzucenie informacji MSZ
Zbyszek Zaborowski
Zbyszek Zaborowski pyta o sprzedaż konsulatów i kanał Odra-Dunaj
Transkrypcja
Panie Marszałku, Wysoka Izbo, z okazji Światowego Dnia Teatru i dwustulecia Teatru Płockiego chciałabym krótko przypomnieć historię tej placówki, upowszechniania kultury zasłużonej dla Mazowsza. Historia tego jednego z najstarszych teatrów w Polsce rozpoczyna się w roku 1812, gdy dzięki staraniom ówczesnego prefekta Departamentu Płockiego Rajmunda Rembilińskiego adaptowano na teatr zrujnowany kościół Świętej Trójcy, który został przebudowany dzięki planom Aleksandra Grofego. 20 sierpnia 1812 roku Płock jako jedno z pierwszych miast w Polsce posiadał swój teatr, ale nie posiadał stałego zespołu aktorskiego, dlatego gościł grupy teatralne z całej Polski, w tym w 1823 roku na scenie teatru występował Wojciech Bogusławski z Teatrem Narodowym. W okresie międzywojennym na scenie teatru występowały takie sławy sceny polskiej, jak Ludwik Solski, Wincenty Rapacki, Mira Zimińska, Gabriela Zapolska. W 1940 roku władze okupacyjne rozebrały budynek i przez 35 lat w Płocku nie było teatru. Dzięki staraniom społeczeństwa, szczególnie Płockiego Towarzystwa Przyjaciół Teatru, dnia 12 stycznia 1975 roku, teatr wybudowany w centrum miasta Płocka zainaugurował swoją działalność premierą Krakowiaków i Górali Wojciecha Bogusławskiego w reżyserii założyciela i pierwszego dyrektora Jana Skotnickiego. Rodzicami chrzestnymi zostali Ryszarda Hanin i Tadeusz Łomnicki. Z okazji pięciolecia istnienia teatr otrzymał imię Jerzego Szaniawskiego. W ciągu ostatnich lat teatr występował wielokrotnie poza granicami Polski, w tym w Belgii, Niemczech, Czechach, Jugosławii, na Białorusi i Litwie. W tym okresie powstały takie znane w całej Polsce spektakle, jak na przykład Mistrz i Małgorzata. Od 1991 roku Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego jest jednym z pomysłodawców i organizatorów w Dni Historii Płocka i wystawia co roku widowisko plenerowe dotyczące fragmentów historii Płocka i regionu Płockiego. Ogląda je kilkutysięczna widownia. Co roku Towarzystwo Przyjaciół Teatru Płockiego przyznaje nagrodę dla najlepszego aktora w sezonie zwaną Srebrna Maska. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję pani poseł.