Rafał Weber o zaginionych aktach i wieku składkowym

Dziękuję bardzo Panie Marszałku, Wysoka Izbo, Panowie Ministrowie. Panie Ministrze, ja na początku potwierdzę słowa Pani Poseł, Pani Profesor Józefa Chrynkiewicz, jeżeli chodzi o zaginione czy zniszczone akta pracownicze, na przykładzie Huty Storowola, gdzie kilka tysięcy osób, które pracowało w tym zakładzie w latach 60. i 70. nie może odnaleźć swoich dokumentów pracowniczych, bo albo one zostały zniszczone, albo zalane. Także to jest problem, który dotyczy osób starszych. Natomiast ja w swoim wystąpieniu chciałbym się upomnieć o osoby młode, o młode pokolenie, o pokolenie wykształcone, które wchodzi na rynek pracy mając 25 lat i przy tym optymistycznym założeniu, że od razu znajduje wymarzoną pracę, pracuje ciągiem przez 40 lat, dobija do wieku 65 lat, by mieć ten okres 40-letni składkowy. Ale to jest podejście o tyle idealistyczne, ponieważ w naszych warunkach dla wielu nierealne. Zanim młody człowiek znajdzie pracę, w międzyczasie jeszcze straci, zanim znajdzie od nowa. Oczywistym jest, że w trakcie całego życia ludzie zmienią pracę kilka razy właśnie w trakcie swojego życia. I głównym problemem jest tutaj praca dla kobiet, które przecież jeszcze są na urlopach wychowawczych i urlopach macierzyńskich. I tak zmierzając do pytania, czy nie byłoby zasadne, aby zróżnicować okres składkowych dla mężczyzn i dla kobiet. Mężczyznom pozostawić powiedzmy tutaj w wieku lat 40, a kobietom na przykład w wieku 35 lat. Ja mam nadzieję, że ta kwestia stanie na komisji i komisja tą sprawą również się zajmie. Dziękuję bardzo. Bardzo dziękuję panie pośle.