Joanna Kluzik-Rostkowska o losie afgańskich kobiet i ewakuacji

Szanowna Pani Marszałek, Wysoki Sejmie, codzienność afgańskich kobiet to zatrzymania, aresztowania wszystkich tych kobiet, które walczą o swoją niezależność, nieznany los kilku z nich. To wielki problem wszystkich kobiet, które nie mają mężczyzn w rodzinie. Tak naprawdę kobiety, które nie mają mężczyzn są wdowami i ich rodziny są pozostawione bez żadnej opieki. Nawet wielkim kłopotem jest zrobienie zakupów czy wyjście z domu. Tyle, że za każdą z tych dramatycznych historii, za tym opisem kryją się bardzo konkretne dramatyczne historie. Ja akurat uczestniczyłam w tej sierpniowej ewakuacji rządowej. W dalszym ciągu mam kontakt z ludźmi, którzy oczekują naszego wsparcia. Wbrew temu, co mówił rząd, nie wszyscy, którzy byli na naszych listach zdołali wyjechać w sierpniu. I nie wszyscy, którzy współpracowali z naszym kontyngentem już są w Polsce. Także mam nadzieję, że tutaj ponad podziałami będziemy również w stanie pomóc tym wszystkim, którzy mają pełne prawo oczekiwać od nas wsparcia. Mam konkretne nazwiska, konkretne sytuacje. I uczciwie przyznam, nasze konsulaty zachowują się bardzo różnie. Świetnie pracuje konsulat w Pakistanie, świetnie pracuje konsulat w Istambule. Natomiast są te takie konsulaty, które pozostawiają naprawdę bardzo wiele do życzenia. My mamy nie tylko możliwość wypowiedzenia się na temat sytuacji kobiet w Afganistanie, pochylenia się nad Idlosem, ale również mamy wszelkie instrumenty, żeby realnie pomóc tym, którzy tej pomocy od nas oczekują i którzy na nią zasługują. Dziękuję. Dziękuję.