Stanisław Lamczyk: Maraz i marnotrawstwo na polskiej kolei

Dziękuję Panie Marszałku, Szanowni Państwo. Ja będę mówił na temat kolei, bo jest maraz, źle się dzieje na polskiej kolei. Trudno nazwać, że polska kolej się rozwija, ponieważ jak wiemy, dla pasażerów ceny biletów zaczynają rosnąć. Na niektórych odcinkach Intercity chce podnieść ceny biletów o 70%. Wpompowano w polską kolei, mówiąc kolokwialnie, duże pieniążki, ale efektu pasażerowie nie mają. Spadł wskaźnik przewozu pasażerów, mieliśmy już 20% w stosunku do przewozów drogowych, poniżej 10%. Podobnie w Towarówce, tak samo wskaźnik spadł, mieliśmy powyżej 20%, mamy poniżej 10%. Jest to maraz, jest to bałagan, brak współpracy, pieniążki są źle zainwestowane i tak inwestycje, które są, się przeciągają. Przeciągają się, powiem na przykład, Poznań, Warszawa miał trwać remont tej linii, dwa lata, trwa pięć lat, a będzie trwał chyba do siedmiu lat i pieniądze są niespółmiernie duże. Powiem jeszcze na temat kolei na właśnie Pomorzu. Linia 201, gdzie mieliśmy decyzję środowiskową w 2015 roku, znaczy niestety z tej decyzji nie skorzystano. Chciano zrobić nową decyzję Gdynia-Bydgoszcz. Niestety do dzisiejszego dnia nie ma tej decyzji, ale koszt inwestycji planowany jest nie 2,5 miliarda złotych, jak był za tych czasów, a jest 12 miliardów złotych. Nie wiem, za to się inwestuje. W porcie Gdynia się inwestuje właśnie duże pieniążki, a nie będzie jak tego towaru wyjeść. Podobnie Gdański port, który chlubimy się, że jest właśnie naszą potęgą, ale zaczynamy przegrywać właśnie z portami zachodnimi. I tak powiem, że ładunki z portów niemieckich do Pragi na południe zachodu są włożone w ciągu 7 godzin do 10 godzin, natomiast z polskich portów są włożone do 12 dni. I ten właśnie przewóz kosztuje, u nas kosztuje prawie 1000 euro więcej. Przegrywamy, bo jeszcze nie potrafimy ciągnąć długich składów, a Niemcy ciągną składy, które mają 750 metrów długości. U nas są wąskie gardła, które na to nie pozwalają. Nie zrobiono też właśnie wspólnego biletu, który jest jak gdyby magnesem do właśnie przejazdu. Nie zrobiono tej takiej szerokiej oterty. Oczywiście są miejsca, gdzie marszałkowie o to zadbali. Chociażby aglomeracja łódzka, gdzie wspólny bilet, który tam doskonale jest prowadzony. Ale w dużo miejscach tego się nie udano, a mówiono, że ten wspólny bilet, który miał być magnesem, miał być właśnie zrobiony właśnie w całej Polsce. Jest maraz, jest właśnie nie bałagan, pieniążki duże zainwestowane, a państwo polskie, które zainwestowało takie pieniążki, nie potrafiło wyznaczyć celów. Celów nie wyznaczyć takich jak, jak załóżmy efektność osiągniemy, ile załóżmy chcemy przewieźć pasażerów. Na przykład w tym roku przewieziono 240 tysięcy, znaczy 240 milionów pasażerów, a stawiamy sobie na przykład za rok 2030, znaczy 500 milionów pasażerów. Niestety takich celów nie osiągnięto, nie przedstawiono, jak również właśnie nie wyznaczono tych celów odnośnie ładunków, odnośnie czasu przewozu. Piążki te po prostu zostaną zmarnowane. Trudno będzie to wszystko naprawić, bo w takiej pieniążku 76 milionów już taka sytuacja się właśnie nie powtórzy. Strategia, która jest odnośnie rozwoju transportu, znaczy ona się nie sprawdza, powinna być dała, bo zmiona, jak również strategia zrównoważonego rozwoju. Ona również, ona się nie spełnia, bo wynika z niej, że właśnie kolej się nie ma rozwijać, ona ma dojść do parametrów, jakie mieliśmy przed pandemią, a nie jest to rozwój. Powiem tylko, sąsiedzi nasi rozwijają kolej, przykład Czesi, gdzie bilety spadły, dostępność do toru spadła, a u nas to niestety wszystko idzie w górę. Idzie to wszystko w złym kierunku, doprowadzimy do właśnie marazmu, ale ta kolej widać umiera. Dziękuję bardzo. Dziękuję Panie Czartorze.