Gabriela Morawska-Stanecka - Ustawa spóźniona o cztery lata

Panie Marszałku, Wysoka Izbo. Trudno nie cieszyć mi się dzisiaj z tej ustawy, chociaż ona jest spóźniona o cztery lata. I ja chciałabym w tym miejscu przypomnieć, że w marcu 2022 roku, zresztą byłam pomysłodawczynią razem z posłem ówczesnym Andrzejem Rozenkiem takiej ustawy. Z tym pomysłem udaliśmy się do pana senatora Krzysztofa Kwiatkowskiego, który był przewodniczącym Komisji Ustawodawczej i przygotowaliśmy projekt ustawy abolicyjnej. To był druk 648, marzec 2022. Bo czuliśmy, wiedzieliśmy już też o sytuacjach, kiedy polscy obywatele, było ich kilkudziesięciu wówczas, zdecydowali się wziąć udział w tej wojnie w obronie Ukrainy. I pamiętam te debaty. I pan marszałek Borusewicz przypomniał o czym wtedy rozmawialiśmy i pamiętam również głos pana marszałka, jego pytanie właśnie o zabezpieczenie społeczne dla tych osób, które ulegną, które będą zranione albo będą zabite, dla rodzin, o rentach rodzinnych. Że my w zasadzie powinniśmy myśleć o takiej ustawie, która te wszystkie kwestie będzie regulowała, a nie jedynie o niekaraniu. Niestety, pan już też wymieniony poseł Skórkiewicz, senator Skórkiewicz, minister wówczas, ja go jeszcze raz przypomnę, ponieważ ja mu zadałam pytanie, a co będzie, kiedy sąd skaże takiego obywatela polskiego na karę za to, że walczył w obronie Ukrainy. Powiedział mi tutaj siedząc, zapewniam panią marszałek, że nigdy polski sąd nikogo nie skaże za coś takiego. A no właśnie, szkoda, że nie ma pana senatora Skórkiewicza, bo jednak skazał. Zarówno w 2022, w 2023, w 2024 ze statystyk wynika, że były skazania. Jedno postępowanie warunkowo umorzone. Dwie osoby zostały skazane na bezwzględną karę pozbawienia wolności do lat dwóch. Jedna osoba została skazana za przepadek mienia, no a jedna na wyższą karę bezwzględną. Czyli niestety stało się inaczej. Stało się tak, jak my przypuszczaliśmy. I jestem naprawdę bardzo zadowolona, że dzisiaj my to procedujemy, chociaż faktycznie zarówno wówczas do marszałek Witek można wciąż zadawać pytanie, dlaczego zamroziła tę ustawę, którą Senat uchwalił, jak również do, niestety, naszego Ministerstwa Obrony Narodowej, dlaczego tak późno ta ustawa jest i dlaczego jest to inicjatywa poselska, a nie inicjatywa rządowa. Ale jest. I to jest najważniejsze. Źle się stało, że ta ustawa, jak już sam pan marszałek też powiedział, ma charakter incydentalny. Że trzeba będzie chyba znowu za kilka lat uchwalać kolejną ustawę. Dlatego, że to nie jest tak, że to zezwolenie, tą zgodę jest tak łatwo uzyskać. My badaliśmy to wówczas, w 2022 roku i okazało się, że jeżeli ktoś występuje do MON-u o wyrażenie zgody, żeby nie podlegać odpowiedzialności karnej z artykułu 141 Kodeksu Karnego, trzeba spełnić wiele, wiele... musi być spełnione wiele przesłanek, w tym też wszystkie kwestie podatkowe, wszystkie kwestie majątkowe. Wszystko musi być uregulowane. Więc oczekiwanie na taką zgodę, na te wszystkie papierki, na te wszystkie dokumenty potwierdzające trwa wiele miesięcy. A wróg jest tu i teraz. A nie za wiele miesięcy. Szanowni Państwo, ja wróciłam w czwartek z walczącego Kijowa. Jest to smutne miasto. Byłam... w czasie tej wojny jeżdżę do Kijowa można powiedzieć bardzo często. Ale jest to miasto coraz smutniejsze. A na Majdanie, na tym Majdanie Niezależności, gdzie wszystkie takie rewolucje ukraińskie, wolnościowe miały miejsce, jest coraz więcej chorągiewek i zdjęć młodych ludzi, którzy polegli w obronie swojej ojczyzny. I w tym kontekście chwała tym młodym ludziom z Polski, którzy mają w sercu taką potrzebę walki z agresorem w zasadzie w obronie nie tylko naszego sąsiada, ale też domyślnie w obronie Polski. Dlatego, że wolna i niezależna Ukraina za polską wschodnią granicą to bezpieczeństwo dla Polski. I chciałabym, aby polscy żołnierze nie musieli walczyć na terenie swojego kraju za naszą wolność. A ten polski żołnierz, polski ochotnik, który idzie do Ukrainy, idzie tam walczyć, przynosi z sobą, kiedy wraca, jeszcze jedno doświadczenie udziału we współczesnej wojnie. Bo ta wojna różni się od wszystkich innych wojen, których doświadczyliśmy. I to dla MON-u, dla naszych Sił Zbrojnych jest wartość bezcenna. I oczywiście będę głosowała za tą ustawą, ale też ponawiam prośbę Marszałka Borusewicza. Prosimy MON, aby zacząć pracować nad ustawą, która kompleksowo nie tylko incydentalnie te kwestie ureguluje. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo.