Łukasz Krupa: krytyka projektów zdrowotnych i kompetencji pielęgniarek

Dziękuję, panie marszałkini. Panie ministrze, wysoka izbo. Na pierwszy rzut oka oczywiście wszystkie projekty wyglądają bardzo obiecująco i wszystkie kierunki zmian są bardzo pozytywne, ale najczęściej tak jest z ust pana ministra, że wszystko obiecująco wygląda, bo akurat zdolność władania słowem o dziedziczu pan po swoim szefie premierze Donaldu Tusku doskonale. Natomiast dotychczasowa działalność, jeżeli chodzi o tą taką właściwą pracę, pozostaje wiele do życzenia. Ale ja tutaj chcę odnieść się na początku być może z taką drobną złośliwością, że zadeklarował pan trzy miesiące na skrócenie kolejek. Takie były wytyczne premierem Donalda Tuska. Ten okres dawno już minął. Teraz rzeczywiście mamy konkretne projekty ustaw. Już nie czepiamy się tych trzech miesięcy, ale my rzeczywiście mieliśmy niecałą dobę do tego, żeby przygotować się do dzisiejszej debaty. Te trzy projekty, które łącznie z wszystkimi materiałami zajmują 600 stron, weszły pod obrady tak naprawdę wczoraj. To o tym, żeby rozkładać je na atomy i dyskutować o wszystkich szczegółach, na pewno nie było czasu, żeby się przygotować. A uwag jest dużo. Do pierwszego, które jest najważniejsze, wiele uwag zgłasza Naczelna Rada Lekarska. Trzeba byłoby je na komisji rzeczywiście wszystkie rozpatrzyć i podyskutować, które są zasadne, które nie. Co do pielęgniarek, ja mam pewne wątpliwości, dlatego, że rzeczywiście niektóre kraje europejskie stosują takie przepisy. Jednak u nas zawód pielęgniarki jest dosyć mocno już obciążony. I tutaj projekt sam zawiera dużą jakby do zanieśnienia ścisłości i dużą taką jakby polę ogólności, bo ja rozumiem kierunek, bo trzeba jakby zwiększyć dostępność. Mamy za mało lekarzy POZ, są kolejki do specjalistów, oczekiwania na badania. I tutaj rzeczywiście taki ruch, no nazwijmy to po imieniu, jest pewnego rodzaju protezą, która miałaby jakby te luki rozwiązać. Natomiast jest wiele wątpliwości. Brak wskazania chociażby już na wstępie, kto takie kursy będzie robił, kto będzie za nie płacił, jaki będzie ich program. Bo przecież dzisiaj nie są pielęgniarki w pełni przygotowane do tego, żeby wziąć na siebie taką odpowiedzialność. Bo to nie tylko jest wykonanie tego wypisania recepty, czy skierowanie na badania, ale przecież ktoś musi wziąć za to odpowiedzialność. Jakie badania diagnostyczne konkretnie będą mogły się godać? Kto będzie interpretował ich wyniki? Czy też ta pielęgniarka, czy już de facto lekarz? Co z odpowiedzialnością w przypadku ewentualnego błędu, jeżeli to będzie na zlecenie lekarza wypisywana recepta i popełniony zostanie błąd przez taką pielęgniarkę? Czy ona popełnia się konsekwencje, czy lekarz, który zlecił? Nie ma również właśnie tego rozdziału kompetencji jasno określonego między pielęgniarką a położnym. Już nie mówię o braku takich, może nie dokładnie aktów wykonawczych, ale pewnej bazy chociażby wykazu tych leków, właśnie których badań, czy zakresu kompetencji, jeżeli chodzi o wiedzę i umiejętności, które należałoby uzbroić dokładnie pielęgniarki położne, aby te nowe kompetencje im przydzielić. Więc to jest też temat do pracy w komisji. Jeżeli nie ma innych sposobów na zwiększenie dostępności i rzeczywiście takiej pomocy pacjentowi w tym, żeby pewne rzeczy były łatwiejsze, szybsze, bardziej sprawne, to być może jest to kierunek jedyny możliwy w tym momencie i trzeba o tym dyskutować. I trzecia rzecz, wydaje się najmniej sporna i kontrowersyjna, czyli kwestia konsultantów. No tutaj ja mam podobne zdanie do posła Latosa. Też mi się wydaje, że zamierzenie do zwiększenia niezależności tych konsultantów jakby nie jest celem tego projektu, a bardziej wygląda właśnie na takie uzależnienie ich od samego instytucji Ministra Zdrowia, czyli tak de facto wskazuje faktycznie na brak zaufania tego środowiska, ale to jest taka uwaga, która również się nasunęła. Ale reasumując już na koniec, twój ruch jest za skierowanie wszystkich trzech projektów do dalszych prac w komisji. To wszystko. Dziękuję. Dziękuję Panie Pośle.