Dariusz Piontkowski broni programu wsparcia uczniów po epidemii

Dobry wieczór, Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Na początku wytłumaczenie, bo były pytania części posłów, dlaczego nie jestem na sali. No niestety dotknęła mnie choroba, z którą w tej chwili także polskie państwo walczy i nie mogę po prostu inaczej uczestniczyć w posiedzeniu w obradach Sejmu. Jeśli chodzi o samą ustawę, trzeba wyraźnie powiedzieć, że ten program, który w tej chwili proponujemy jest jednym z kilku programów oferowanych przez rząd, który ma zwalczać, ograniczyć negatywne skutki epidemii w edukacji. Oprócz tych zajęć wspomagających, o których w tej chwili rozmawiamy, to także program dodatkowej pomocy pedagogiczno-psychologicznej, to także dodatkowe zajęcia ruchowe, tak aby ograniczyć negatywne skutki wzrostu otyłości, a także program badań przesiwowych na wady wzroku. Te wszystkie programy łącznie to dodatkowo setki milionów złotych. Trzeba także powiedzieć, że w ostatnich miesiącach rząd przeznaczył ponad miliard złotych na dodatkowe środki przeznaczone głównie dla samorządów i szkół na zakup sprzętu, który służy do nauki zdalnej. Mówienie więc o tym, że ograniczamy się tylko i wyłącznie do 187 milionów, które są zapisane w ustawie jest oczywiście nieprawdziwe. Nawiązując do kwot, które się tu często pojawiają, niestety muszę sprostować błędy, bądź kłamstwa powielane przez część posłów. Ta kwota 187 milionów wystarczy czy będzie na jednego ucznia w wysokości około 55 zł, ucznia uprawnionego z tych klas od czwartej do ósmej szkoły podstawowej, a nie 9 zł, jak kilkoro posłów próbowało na tej sali sugerować. Pieniędzy dla wszystkich samorządów i szkół zainteresowanych zajęciami wspomagającymi wystarczy, ponieważ te samorządy będą musiały wystąpić z wnioskiem o dofinansowanie, sfinansowanie zajęć, które na terenie poszczególnych szkół będą planowane do przeprowadzenia. Zgadzamy się z tym, że zdalne nauczanie nie jest tak efektywne jak nauczanie stacjonarne, ale proszę nie sugerować, jak to jedna z pań poseł na sali tu uczyniła, że to rząd jest winny temu, że pojawiła się epidemia i że uczniowie muszą korzystać z takiej formy nauki. To jest wyjście awaryjne, tak trzeba powiedzieć i wszystkie państwa na świecie stosują podobne metody, a Polska w porównaniu z większością państw świata i Europy zorganizowała to zdecydowanie lepiej i jest to w ogromnej mierze zasługa nauczycieli. Część z państwa próbuje powiedzieć, że nauczanie zdalne nie przynosi w ogóle żadnych efektów i to można powiedzieć jest jedno wielko oskarżenie wobec nauczycieli, a przecież państwo doceniali pracę nauczycieli i wiecie doskonale, że przy użyciu środków technicznych jakie mamy dzisiaj do dyspozycji nauczyciele są w stanie przekazać przynajmniej większość, zdecydowaną większość wiedzy i umiejętności, które uczniowie powinni posiadać. Zdajemy sobie sprawę także z innych mankamentów tych psychologicznych i społecznych i stąd jak powiedziałem i to trzeba wyraźnie podkreślić, rząd proponuje także inne formy wsparcia w innych dziedzinach, które mają ułatwić powrót nauczycielom, uczniom, a także rodzicom do już nauczania stacjonarnego. Nie mogliśmy określić od którego momentu ta pomoc będzie możliwa, bo nie wiemy kiedy ostateczni uczniowie wrócą do nauki stacjonarnej w szkołach, ale musi być wcześniej zabezpieczona kwota na tego typu zajęcia i stąd ta ustawa. W rozporządzeniu określimy dokładnie warunki uzyskiwania pieniędzy na zajęcia dodatkowe i w momencie kiedy uczniowie wrócą do zajęć stacjonarnych będą samorządy i szkoły mogły aplikować o te środki. Pojawiła się tu również nieprawdziwa informacja o tym, że rząd planuje likwidację edukacji specjalnej. Jest to nieprawda, a o szczegółach będziemy mówili na pewno jeszcze na komisjach. Element kolejny, dlaczego nie ma uczniów klas 1-3. Być może Państwo nie zwrócili uwagę na to, ale rząd podejmując decyzję o kolejnych obostrzeniach starał się w największym stopniu nie wprowadzać nauki zdalnej dla dzieci najmłodszych w przedszkolach oraz klasach 1-3. Zdajemy sobie sprawę, że tam możliwości tej nauki zdalnej są zdecydowanie mocno ograniczone i stąd przy pierwszych decyzjach o luzowaniach najczęściej właśnie te dzieci najmłodsze wracają do szkół. Ponadto w klasach 1-3 to jeden nauczyciel prowadzi większość zajęć i jest w stanie ten czas tak zagospodarować, aby z jednej strony najpierw uczniów zachęcić do ponownej integracji w szkołach, a po drugie przeznaczyć ten czas na te zajęcia, które są najbardziej potrzebne. My dodatkowo wydatkowujemy znaczne środki subwencja oświatowa w ostatnich kilku latach chociażby wzrosła dodatkowo o około 30%, wynosi dzisiaj już ponad 52 mld zł. To są także dodatkowe środki chociażby w ramach rządowego funduszu inwestycji lokalnych czy dróg samorządowych i tam samorząd nie musi wydawać pieniądze, może je przeznaczyć przynajmniej w niewielkim stopniu także na wydatki oświatowe. Mam nadzieję, że państwo posłowie poprą ten projekt ustawy, bo on pozwala na to, aby szkoły, które są gotowe i są zainteresowane w pomocy dzieciom w powrocie do nauki stacjonarnej, uzupełnienie tych braków, które niestety wiążą się z epidemią, będzie możliwe. Stąd uważamy, że to jest dobry projekt ustawy, a jeżeli będzie trzeba wrócimy także do dyskusji i być może w kolejnych miesiącach zwrócimy się także z wnioskiem o kolejne środki przeznaczone na zajęcia dodatkowe. Dziękuję Panie Ministrze.