Zbigniew Dolata krytykuje raport Rzecznika Praw Dziecka i chwali 500+

Pani Marszałek, Wysoka Izbo, mam zaszczyt przedstawić stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wobec informacji o działalności Rzecznika Praw Dziecka za rok 2017, która jest zawarta w druku numer 2422. Sprawozdanie, jak zwykle, bardzo obszerne. Są posłowie i posłanki, które nieco na to utyskują. Nawet pani poseł Augustyn na posiedzeniu komisji powiedziała, że to jest trochę irytujące ze względu na objętość. Ja w ubiegłym roku też miałem takie odczucie, ale wczytując się po raz kolejny w tą opasłe Tomiszcze, uznałem, że to jest jednak dobre, że Rzecznik tak szczegółowo relacjonuje swoją działalność, bo daje tym samym dowód tego, że jest nie wyłącznie Rzecznikiem Praw Dziecka, ale że jest częścią obozu totalnej opozycji wobec Prawa i Sprawiedliwości. I jeśli zaczynamy wystąpienie, tak jak pan Rzecznik, od godziwych, od przestrzegania praw dziecka do godziwych warunków socjalnych i pan Rzecznik nie zauważa programu 500+, programu, który dotyczy blisko 4 milionów dzieci, 3 miliony 700 tysięcy dzieci, 2 miliony 400 tysięcy rodzin, ponad 50 miliardów złotych, które trafiły do polskich dzieci, do polskich rodzin, zlikwidowały praktycznie problem ubóstwa. Spowodowały, że te rodziny mogły inwestować w rozwój dzieci. Gdyby pan Rzecznik był jeszcze 10 kadencji Rzecznikiem, to nie zrobiłby jednej setnej tego, co rząd Prawa i Sprawiedliwości, co pani minister Rafalska zrobili dla polskich dzieci. Ale pan Rzecznik o programie 500+, się wypowiedział w tej informacji. Otóż co powiedział? Krytykował i to w sposób bardzo zdecydowany. A dlaczegoż to rząd nie objął z tym programem wszystkich dzieci? A z kim się panu Rzecznikowi źle współpracuje? Otóż, cytat, muszę powiedzieć, że nigdy nie miałem tak złej współpracy z Ministerstwem Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Tak złych odpowiedzi, tak aroganckich, nieadekwatnych, do zadawanych pytań. Dlaczego tak jest? Dlaczego? A może dlatego, i tutaj też to Rzecznik zawarł w swojej informacji, że jego główną inspiracją, poszukiwaniem nowych pomysłów jest współpraca ze swoim odpowiednikiem w Rosji. Informuje pan Rzecznik, że w sprawie podejmowanych działań dotyczących dzieci pan Rzecznik postanowił zwrócić się do Rzecznika w Rosji, ponieważ z podobnym problemem społeczeństwo rosyjskie spotykało się już wcześniej, więc była to podstawa do domniemań, że zostały już wypracowane skuteczne metody przeciwdziałania tej trudnej sytuacji. I potem informuje, jakież to odpowiedzi otrzymał z tej Rosji. No co zrobili Rosjanie, co zrobił rosyjski Rzecznik? Ano przeprowadził ankiety. Genialne po prostu. W Polsce byśmy na to nie wpadli. Aż ciśnie się w tym momencie kultowa polska komedia, gdzie padły te słynne słowa kierunek wschód, tam musi być jakaś cywilizacja. Panie Rzeczniku, tak, to był świetny kierunek, skąd należy czerpać inspirację. Tak, kiedyś Państwowa Komisja Wyborcza jeździła spotykać się z Rosyjską Komisją Wyborczą za rządów Platformy. To był świetny kierunek. Ale przejdźmy do następnej kwestii. Otóż kolejne kwestie to są uwagi Rzecznika w zakresie przestrzegania praw dziecka do nauki. I tutaj muszę powiedzieć, że pan Rzecznik konsekwentnie toczy wojnę z polską szkołą. Toczy wojnę z nauczycielami. I tutaj też jest oczywiście głównym wrogiem minister edukacji narodowej. Bo Rzecznik wielokrotnie występował w sprawie katastrofalnych zdarzeń, które miały nastąpić w wyniku reformy edukacji. I Rzecznik mówi, że zmiany systemowe w sposób szczególny, ja cytuję tylko to, co Rzecznik napisał. Napisał mi to Rzecznik pan Michalak. To jest autor. To jest autor. I zmiany systemowe w sposób szczególny dotknęły uczniów klas siódmych szkoły podstawowej. I co tu Rzecznik zauważył w tych klasach siódmych? Że szkoły są przepełnione, że sale są niedostosowane. Tego wcześniej nie było. Pan Rzecznik się obudził przedwczoraj, otworzył oczy, patrzy, a tu klasy są przepełnione. Pani marszałek, a może by pani marszałek uciszyła sale? No, reagują bezpośrednio posłowie na pana wypowiedzi. Pani marszałek, która to jest pani zadanie, tak? A pana zadaniem jest przedstawienie swojego... Możecie sobie krzyczeć. Pani marszałek tylko nie wypełnia swoich obowiązków. Panie pośle... I teraz, dlaczego atakuje pan Rzecznik? Panie pośle, poczeka pan, chwileczkę, aż skończę, dobrze? Panie pośle, państwo też stosujecie metodę szybkiej reakcji na wypowiedzi. W związku z tym druga strona też w taki sam sposób postępuje. A państwo proszę, no trochę ciszej, byśmy się nawzajem słyszeli. Bardzo proszę dokończyć. Pan Rzecznik atakuje właśnie te klasy siódme. Dlaczego? Bo te klasy siódme powstały w wyniku reformy. I to się wpisuje doskonale w narrację totalnej opozycji, że jest to po prostu skandal, że jest to fatalny przejaw realizacji reformy. I teraz zwraca uwagę, i to była cała krucjata pana Rzecznika. Wszędzie, gdzie tylko mógł. Krucjata przeciwko zadaniom domowym. Nauczyciele, którzy zadają do domu wykonanie jakichś prac swoim uczniom, stali się osobistymi wrogami pana Rzecznika. I te zadania domowe powodują takie katastrofalne skutki, jak na przykład niemożność wypoczynku przez dzieci, niemożność uczestniczenia w życiu kulturalnym i artystycznym, rozwijania swoich pasji. Dzieci nie mogą rozwijać dzisiaj swoich pasji. Dzieci nie mogą nawet prowadzić aktywnego życia rodzinnego. Ja się zastanawiam, jak moje pokolenie i pokolenia młodsze, które zadania domowe miały zadawane, jak my sobie poradziliśmy, jak mogliśmy chodzić do kina, do teatru. Jakoś nam się to udawało. Dzisiaj pan Rzecznik musi walczyć z nauczycielami, którzy to robią. No gratuluję, tak? Gratuluję. Ale ta krucjata, ten atak na nauczycieli, no ma bardzo wyraźny cel ideologiczny. To jest próba zniszczenia szkoły, środowiska szkolnego, jako środowiska wychowawczego. I Rzecznik atakuje przede wszystkim, i za to będzie pani w Komisji Etyki. Właśnie za to. I Rzecznik atakuje przede wszystkim stosowanie kary. To jest przewrót kopernikański w psychologii i pedagogice. Że można wychowywać bez kary. Wszyscy, wszyscy pedagodzy wiedzą doskonale, że wychowanie to jest umiejętne, sprawiedliwe, rozsądne stosowanie nagród i kar. Nagroda wzmacnia zachowania pozytywne, a kara wygasza zachowania negatywne. I każdy nauczyciel tak uczy i każdy i wychowuje, i każdy rodzic tak uczy i wychowuje. Tylko Rzecznik tego nie wie. Tylko Rzecznik tego nie wie, bo Rzecznik... Dziękuję bardzo. Proszę o zabranie głosu. Pani marszałek, proszę o głosu. Nie udzielam, nie przedłużam panu głosu. Proszę sobie usiąść. Pani poseł... Pani marszałek, przedłużyła... Może pani się moje wystąpienie nie podobać, ale przedłużyła pani... Panie pośle, panie pośle, ale panu... Nie, nie przedłużę o dwie minuty, ponieważ panu... Proszę usiąść. Nie przedłużę panu czasu, ponieważ rzecznikowi... Nie. Panu rzecznikowi mogę to uczynić. Panu nie przedłużam czasu i informuję państwa, że każdemu z państwa... Proszę opuścić... Proszę opuścić... Proszę opuścić mównicę, panie pośle, bo będę zmuszona zastosować środki. Panie pośle... Panie pośle, proszę opuścić mównicę, bo będę zmuszona zastosować wobec pana środki. Zapraszam na mównicę panią...