Piotr Zgorzelski popiera nowelizację ustawy o polityce rozwoju

Pani Marszałek, Wysoka Izbo, w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego mam zaszczyt przedstawić stanowisko klubu w sprawie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, druk nr 1125. Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego opowiada się za przyjęciem projektu ustawy. Uważamy projektowane zmiany za konieczne i pozytywnie je opiniujemy. Polityka Rozwoju to zespół wzajemnie powiązanych działań podejmowanych i realizowanych w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju oraz spójności społeczno-gospodarczej i terytorialnej. Zakres polityki rozwoju obejmuje takie obszary aktywności państwa jak polityka społeczna, regionalna, przemysłowa, rolna, naukowa oraz polityka ekologiczna. W Polsce realizowana jest przy pomocy następujących instrumentów strategii. Strategii rozwoju, sektorowych, planów wykonawczych oraz programów operacyjnych i programów rozwoju. Potocznie mówiąc polityka rozwoju kraju to zadanie podejmowane i wykonywane w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju spójności społeczno-gospodarczej, regionalnej i przestrzennej, podnoszenia konkurencyjności gospodarki oraz stworzenia nowych miejsc pracy w skali krajowej, regionalnej i lokalnej. Przedmiotowy projekt ustawy ma na celu wdrożenie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2011 roku, w którym podmiot ten orzekł o niekonstytucyjności niektórych przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju z dnia 6 grudnia 2006 roku. W uzasadnieniu do przywołanego wyżej wyroku z dnia 12 grudnia 2011 roku Trybunał wskazał, że nowe przepisy, wyrok ten uwzględniający, powinny uregulować sytuację uczestników konkursów w programach operacyjnych na kolejne okresy programowania, a więc począwszy od perspektywy finansowej na lata 2014-2020. Ponieważ jednak zakwestionowane przepisy utracą moc obowiązującą w zakwestionowanym przez Trybunał zakresie z dniem 27 czerwca 2013 roku, więc jeszcze przed zakończeniem okresu wdrażania programów operacyjnych na lata 2017-2013, konieczne stało się podjęcie inicjatywy mającej na celu płynne przejście z aktualnego okresu programowania do kolejnej perspektywy finansowej. Projektowana nowelizacja z jednej strony wdraża zatem przywołany wyżej wyrok Trybunału, przygotowując podwaliny pod system odwoławczy, który obowiązywać będzie w kolejnych okresach programowania, a z drugiej strony utrzymuje dotychczasowe rozwiązania przyjęte wcześniej w systemach realizacji, choć tym razem już na poziomie ustawy, zapewniając tym samym płynne, bez zbędnych wstrząsów, zakończenie wdrażania programów operacyjnych na lata 2017-2013 i wydatkowania przeznaczonych na ten cel środków finansowych. Podstawowym zadaniem projektu jest stworzenie zapisów do przygotowania przez ministra do spraw rozwoju regionalnego nowego okresu programowania Unii Europejskiej 14-20, jak również kolejnych okresów programowania Unii Europejskiej. Zasadniczym celem w nadchodzącym okresie programowania jest oparcie rozwoju na dalszym zwiększaniu konkurencyjności gospodarki, poprawie spójności społecznej i terytorialnej oraz podnoszenie sprawności i efektywności państwa. Pełniejszemu wykonaniu tego zadania służyć mają podstawowe zasady stanowiące rezultat reformy polityki Unii Europejskiej na lata 14-20. To jest zasada zorientowania na rezultaty, zasada zintegrowanego podejścia terytorialnego oraz zasada partnerstwa. Rozwiązania zaproponowane w przedmiotowym projekcie ustawy stanowić będą swego rodzaju standardy. I formalno-prawną podstawę dla realizacji powyższych reguł w zakresie dotychczasowych procesów odwoławczych. Przewidzianej dla podmiotów wnioskujących o dofinansowanie, umożliwiając tym samym rzetelne przygotowanie do rozpoczęcia wdrażania nowej perspektywy finansowej. Co w konsekwencji sprzyjać będzie efektywnemu wykorzystaniu środków na lata 14-20. Proponowana nowelizacja w pełni określa na poziomie ustawy wszystkie prawa i obowiązki wnioskodawców związane z udziałem w procedurze odwoławczej, jak również samą procedurę odwoławczą. Nowelizacja doprecyzuje, określa też procedurę odwoławczą na poziomie ustawy, a także przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 6 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie sposobu rozumienia pojęcia kompletnej dokumentacji, którą wnioskodawca zobowiązany jest dołączyć do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego. Tym samym nowelizacja ta, to w jaki sposób uzupełnione mogą być braki dokumentacji w przypadku wniesienia skargi niekompletnej, wdraża w tym zakresie także wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Co ważne, nowelizacja w żaden sposób nie ogranicza praw wnioskodawców, jakie im aktualnie przysługują w ramach procedury odwoławczej. Wysoka Izbo, w związku z powyższym Klub Parlamentarny Polskiego Stronnictwa Ludowego opowiada się za przyjęciem rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dziękuję Panie Pośle.