Mirosława Nykiel przedstawiła sprawozdanie o terminalu LNG

Panie Marszałku, Panie Marszałku, Wysoka Izbo, Panie Ministrze. Mam zaszczyt w imieniu Komisji Gospodarki przedstawić sprawozdanie z prac nad rządowym projektem ustawy o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skropolnego gazu ziemnego w Świnoujściu oraz ustawy o gospodarce nieruchomościami, druk 2203 i 2280. Na posiedzeniu Komisji Gospodarki w dniu 18 marca 2014 roku odbyło się pierwsze czytanie przedłożonego przez rząd projektu omawianej ustawie i po wnikliwej dyskusji Komisja postanowiła powołać podkomisję w celu przyspieszenia prac nad tym dokumentem. Miałam zaszczyt przewodniczyć podkomisję, która obradowała w dniach 18 i 20 marca i w dniu 2 kwietnia przedłożyła sprawozdanie Komisji Gospodarki, która jednogłośnie przyjęła sprawozdanie wraz z poprawkami. Celem omawianej ustawy jest zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego kraju poprzez przyspieszenie i usprawnienie procesu planowania, przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie budowy terminalu regazyfikacyjnego skropolnego gazu ziemnego w Świnoujściu oraz określonych w tej ustawie inwestycji towarzyszących. Ułatwienia wprowadzone na mocy ustawy z 2009 roku i omawiana nowelizacja pozwolą na powstanie w tej części Europy terminalu LNG oraz około 1000 km nowych gazociągów. Terminal LNG w Świnoujściu po osiągnięciu pełnej zdolności regazyfikacyjnej w fazie początkowej będzie miał możliwość regazyfikacji gazu o wielkości w skali rocznej 5 mld m3, a docelowo 7,5 mld m3 i będzie jednym z największych punktów wejścia do krajowego systemu przesyłowego. Wyjątkowość tego punktu polega na tym, że będzie to miejsce, do którego będzie można dostarczyć gaz z każdej części świata i jednocześnie z tego miejsca, w zależności od rozbudowy sieci gazociągów, być transportowany do dużej części Europy. Panie Marszałku, Wysoka Izbo, zmiany zaproponowane w tej nowelizacji zmierzają w dwóch kierunkach. Pierwszy kierunek rozszerza zakres przedmiotowy inwestycji poprzez ułatwienia, który pozwolą na realizację inwestycji i tak w artykule 1 pkt 16 zostało skazanych 15 inwestycji towarzyszących, a mianowicie są to interkonektory i 12 sieci gazociągowych. Jeśli chodzi o interkonektory, to będą to sieci umożliwiające przesył gazu na Litwę i na Słowację, a równocześnie został rozbudowany interkonektor z Czechami. Druga grupa zmian to wynik kilkuletnich doświadczeń stosowanej ustawy z 2009 roku, który pozwoli przyspieszyć proces realizacji inwestycji. Do najważniejszych zmian należy zaliczyć nowelizację w zakresie ułatwień dotyczącą zbierania opinii, które są niezbędne do realizacji inwestycji już na wstępnym etapie przygotowywania wniosku, tak aby po ich zebraniu i analizie możliwe było wydanie decyzji lokalizacyjnych. Kolejna grupa zmian dotyczy nałożenia na wojewodę określonych obowiązków, które mają przyspieczyć proces lokalizacji inwestycji poprzez wskazanie stron, które mają być zawiadomione w procesie wydawania decyzji oraz określa sposób działania w przypadku, gdyby stan prawny nieruchomości był nieuregulowany. Projekt precyzuje również wojewodę jako organ właściwy i uprawniony do składania wniosków do dokonywania wpisów w księdze wieczystej i katastrze nieruchomości. Nowela zakreśla 21-dniowy termin do złożenia wniosków na zajęcie pasów drogowych, co spowoduje przyspieszenie wydania zezwoleń na prowadzenie inwestycji, a równocześnie usuwa konieczność uzyskania zgody przed wydaniem pozwolenia na budowę czy rozbiórkę obiektu budowlanego przez ministra właściwego do spraw budownictwa. Kolejne zmiany eliminują sytuację, w której po zmianie oznaczenia ewidencyjnego wynikającego z zmian geodezyjnych po wydaniu decyzji trzeba wywzczynać na nowo postępowanie. Oczywiście taką możliwość zachowuje strona składająca wniosek. Następna grupa zmian wskazuje marszałka województwa jako jedyny organ uprawniony do pozwoleń wodnoprawnych, a nie jak poprzednio podmiotami właściwymi byli zarówno marszałek województwa, jak i starosta. Nobela wprowadza nowe zasady w zakresie regulowania zawiadomień i doręczeń w przypadku wydania zezwoleń wodnoprawnych. Kolejna zmiana polega na tym, że z dniem wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestor uzyskuje prawo do dysponowania nieruchomościom tak, aby mógł uzyskać pozwolenie na budowę. Nobela wprowadza 30-dniowy termin dla wojewody do ustalenia odszkodowania, jeśli wcześniej wysokość odszkodowania nie została ustalona między wojewodą, a dotychczasowym właścicielem nieruchomości. Wskazuje też, że wszelkie odszkodowania, które są ponoszone z tytułu dostępu do nieruchomości na podstawie wywłaszczenia są ponoszone przez inwestora. Kolejna zmiana skraca termin do zawarcia porozumienia pomiędzy przedsiębiorstwem Lasy Państwowe a inwestorem w zakresie wycinki drzew i krzewów oraz wskazuje wojewodę jako organ egzekucyjny o charakterze niepieniężnym w trzech konkretnych sytuacjach. Panie Marszałku, Wysoka Izbo to najważniejsze zmiany, jakie nowela wprowadza. W trakcie prac powołanej pod komisję została złożona poprawka przez pana posła Piotra Najmiskiego dotycząca budowy instalacji magazynowych gazu, w tym bezbiornikowego magazynowania gazu ziemnego o pojemności czynnej nie mniejszej niż 250 mln m3 wraz z infrastrukturą niezbędną do ich obsługi. Po wnikliwej dyskusji nad poprawką i zgłoszonymi wątpliwościami m.in. przez Biuro Legislacyjne co do konstytucyjności zgłoszonej poprawki, a także wyjaśnieniami ministerstwa, poprawka przez komisję została przyjęta. Panie Marszałku, Wysoka Izbo. Zgodnie z prognozą zapotrzebowania na paliwo i energię do 2030 roku, będącą załącznikiem do polityki energetycznej Polski do 2030 roku, zapotrzebowanie na paliwo gazowe w 2020 roku wyniesie 17,1 mld m3, natomiast w 2030 roku 20,2 mld m3. W związku z rosnącym znaczeniem gazu ziemnego w krajowej gospodarce nie należy dopuścić do powtórzenia się występujących w przeszłości problemów z dostawcami gazu z kierunku wschodniego, wynikających m.in. z technicznych ogranicznych systemu przesyłowego Ukrainy, ale również trudniejszych i nieprzewidywalnych relacji pomiędzy Federacją Rosyjską a Ukrainą. Doświadczenia z przełomu 2008-2009, kiedy przerwano całkowicie dostawy gazu z Rosji, nie tylko do Polski, ale do pozostałych państw unijnych, zostało odebrane jako realne zagrożenie bezpieczeństwa energetycznego w Unii Europejskiej i uświadomiły potrzebę posiadania między systemowych, wielokierunkowych połączeń zapewniających dostawę gazu ziemnego bezpośrednio ze źródeł jego wydobycia. Polska podejmuje działania, aby uzupełnić Krajowy Bilans Gazowy poprzez zwiększenie dostawy gazu wydobywanego ze złóż na Morzu Północnym oraz skroplonego gazu ziemnego otrzymywanego ze źródeł pozaeuropejskich. Analizując sytuację na rynku gazu ziemnego w Polsce, należy stwierdzić, że zachodzi pilna potrzeba nowelizacji przepisów przyjętych w 2009 roku ułatwiających inwestycje w sieci przesyłowy tak, aby zasadnicza rozbudowa infrastruktury gazowej nastąpiła w stosunkowo krótkim czasie. Dobre doświadczenia z okresu ponad trzech lat stosowania ustawy terminalowej przekonują o trafności przyjętych w niej regulacji, a równocześnie praktyka ich stosowania pokazała potrzebę nowelizacji, którą właśnie w Wysokiej Izbie przedstawiam. Kończąc, pragnę podziękować wszystkim bez wyjątku członkom Podkomisji i Komisji Gospodarki za bardzo dobrą współpracę ponad podziałami politycznymi i zrozumieniem polskiej racji stanu. Proszę Wysoką Izbę o uchwalenie przedłożonej nowelizacji. Dziękuję za uwagę.