Andrzej Matusiewicz popiera zaostrzenie kar za deprawację dzieci
Andrzej Matusiewicz w imieniu klubu Prawa i Sprawiedliwości przedstawił stanowisko wobec obywatelskiego projektu zmiany Kodeksu karnego i zadeklarował poparcie dla projektu. Projekt penalizuje publiczne propagowanie lub pochwalanie obcowania płciowego małoletnich oraz wprowadza nowe występki i surowsze sankcje.
Główne założenia projektu
W projekcie dotychczasowa treść artykułu 200b została umieszczona w paragrafie 1, a w paragrafie 2 zaproponowano penalizację publicznego propagowania lub pochwalania podejmowania przez małoletniego obcowania płciowego. Wprowadzono dwa nowe występki zagrożone karą do trzech lat pozbawienia wolności, a w paragrafie 3 przewidziano wyższą sankcję, gdy czyn jest popełniony za pomocą środków masowego komunikowania. Paragraf 4 zwiększa odpowiedzialność sprawców działających w związku z pełnieniem stanowiska, wykonywaniem zawodu lub działalnością związaną z wychowaniem, edukacją, leczeniem bądź opieką nad małoletnimi oraz działających na terenie szkoły lub placówki oświatowo-wychowawczej.
Sankcje i warunkowe umorzenie postępowania
Projekt przewiduje kary do trzech lat pozbawienia wolności dla nowych występków, podczas gdy w paragrafie 1 sankcja sięga do dwóch lat. Mówca zwrócił uwagę, że przy sankcji do trzech lat możliwe jest warunkowe umorzenie postępowania - jeśli sąd uzna, że stopień społecznego niebezpieczeństwa czynu jest nieznaczny i sprawca ma dodatnią prognozę społeczną. W toku procedowania zasugerowano też rozważenie, czy nie podnieść górnej granicy kary do pięciu lat, co wyeliminowałoby możliwość warunkowego umorzenia.
Ochrona konstytucyjna dobra dziecka
Mówca powołał się na artykuł 72 Konstytucji i zasadę ochrony dobra dziecka, wskazując, że projekt ma na celu wzmocnienie ochrony przed demoralizacją oraz treściami negatywnie wpływającymi na rozwój psychiczny i społeczny dzieci. Projekt ma realizować prawa dziecka do wychowania, opieki stosownie do wieku, poszanowania godności oraz wolności od przemocy psychicznej i poniżającego traktowania.
Rola rodziców i instytucji wychowawczych
W wystąpieniu podkreślono też prawo rodziców do wychowania dziecka zgodnie z ich przekonaniami oraz przekonanie, że rodzice najlepiej znają swoje dziecko i decydują o tempie wprowadzania go w dorosłość. Zdaniem mówcy projekt pozwoli powstrzymać deprawatorów i wzmocnić konstytucyjną ochronę dzieci przed demoralizacją, realizując jednocześnie funkcje prawa rodzinnego i opiekuńczego.
Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.
W imieniu klubu Prawa i Sprawiedliwości przedstawiam stanowisko klubu do obywatelskiego projektu o zmianie ustawy z dnia 6 czerwca 1997 roku Kodeks Karny, druk sejmowy nr 3751. Projekt ustawy został wniesiony zgodnie z postanowieniami artykułu 7 ust. 2, artykułu 9 ust. 2 oraz artykułu 10 ust. 2 ustawy o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli. W projekcie dotychczasową treść artykułu 200b kodeksu karnego umieszczono w paragrafie 1 postulowanego przepisu. W paragrafie 2 dokonano natomiast penalizacji zachowań polegających na publicznym propagowaniu lub pochwalaniu podejmowania przez małoletniego obcowania bułciowego. Zdecydowano się również na wprowadzenie dwóch nowych występków zagrożonych karą do trzech lat pozbawienia wolności. Przypomnę, że występki zagrożone karą do trzech lat pozbawienia wolności mogą ze względów przedmiotowych czy też podmiotowych być przedmiotem warunkowego umorzenia postępowania. W przypadkach do trzech lat pozbawienia wolności, jeżeli sąd uzna na przykład, że stopień społecznego niebezpieczeństwa czynu jest nieznaczny, sprawca niekarany, no istnieje tak zwana dodatnia prognoza społeczna w stosunku do sprawcy. Należało się jakby zastanowić w trakcie procedowania, czy ta kara nie powinna być zagrożona do pięciu lat pozbawienia wolności. Wtedy by nie można było stosować warunkowego umorzenia. Zgodnie z projektowanym artykułem 200b paragraf 3 kodeksu karnego, wyższa sankcja byłaby przewidziana w przypadku, gdy sprawca dopuszczałby się wyżej opisanego czynu za pomocą środków masowego komunikowania. Ale ta wyższa sankcja to jest do trzech lat, bo w paragrafie 1 jest do dwóch lat pozbawienia wolności. Zgodnie z postulowanym paragrafem 4 w artykule 200b kodeksu karnego, z surowszą odpowiedzialnością karną powinna się liczyć osoba, która propaguje lub pochwala podejmowanie przez małoletniego obsowania płciowego lub innej czynności seksualnej w związku z zajmowaniem stanowiska, wykonywaniem zawodu lub działalnością związaną z wychowaniem, edukacją, leczeniem małoletnich lub opieką nad nimi albo działając na terenie szkoły lub placówki oświatowo-wychowawczej lub opiekuńczej. Artykuł 72 Konstytucji stanowi, że Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka przed przemocą, okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją. Projekt realizuje jedną z naczelnych zasad polskiego porządku prawnego, potwierdzoną w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym oraz chronioną równolegle w konwencji o ochronie praw dziecka, czyli zasadą ochrony dobra dziecka, jego moralności i życia rodzinnego. Dokonuje tego przez ochronę dzieci przed treściami o charakterze demoralizującym i negatywnie wpływającym na ich rozwój psychiczny i społeczny. Jak pokazuje doświadczenie, obecna ochrona jest niepełna i niewystarczająca. Projekt ustawy pozwoli powstrzymać różnego rodzaju deprawatorów i w ten sposób wzmocni konstytucyjną ochronę dzieci przed demoralizacją. Projekt zapewnia pełniejszą realizację praw człowieka w wieku szczególnie wrażliwym na ich zagrożenia. Realizuje on ochronę dóbr i praw dziecka do wychowania, opieki odpowiednio do wieku i osiągniętego rozwoju, poszanowania jego godności, wolności od przemocy psychicznej i poniżającego traktowania, ochrony jego prywatności i osobistej wrażliwości. To wszystko są wartości konstytucyjne w odpowiednich artykułach konstytucji zawartych. Projektowana zmiana kodeksu karnego pełni i realizuje też prawo rodziców do wychowania dziecka zgodnie z ich przekonaniami i dostosowania wychowania do stopnia dojrzałości i wrażliwości dziecka. Obowiązujące prawo uznaje, że rodzice najbliżej znają swoje dziecko i najlepiej wiedzą, kiedy można powiedzieć mu o trudnych problemach i w jakim tempie należy wprowadzać je w dorosłość. Reasumując, Klub Prawa i Sprawiedliwości popiera ten projekt ustawy. Dziękuję bardzo.
