Menu
VideoParlament
VideoParlament Polska polityka w jednym miejscu — pobierz aplikację
Pobierz
VideoParlament
VideoParlament dla Windows Pobierz aplikację desktopową — powiadomienia o nowych wystąpieniach
Pobierz
Roman Fritz – CUE przekroczył kompetencje. Postuluje Polexit

Roman Fritz – CUE przekroczył kompetencje. Postuluje Polexit

Roman Fritz odnosi się do dzisiejszego wyroku CUE i jego konsekwencji dla Polski. W wystąpieniu wskazuje, że Unia nie może być używana jako alibi do podważania suwerenności konstytucyjnej państw członkowskich.

Mówi, że CUE zakwestionował bezstronność Trybunału Konstytucyjnego i przekształcił artykuł 19 Traktatu Unijnego w instrument nadzoru nad krajowymi systemami sądowniczymi. Ostrzega przed ewolucją w stronę sądowego federalizmu i podważeniem równowagi konstytucyjnej w UE.

Fritz jasno formułuje postulat Polexitu jako odpowiedź na – w jego ocenie – przekroczenie kompetencji przez CUE. Obejrzyj pełne wystąpienie, aby poznać argumenty i proponowane konsekwencje dla Polski.

Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.

Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →

Transkrypcja
Szanowny Panie Marszałku, Wysoka Izbo, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej dzisiaj. Polska nie może powoływać się na swoją tożsamość konstytucyjną, aby uchylić się od respektowania wspólnych wartości Unii Europejskiej. CUE zakwestionował też bezstronność Trybunału Konstytucyjnego. Dlatego postulat Konfederacji Korony Polskiej jest jasny. Polexit. Opuszczamy ten dziwny zaścianek komunistyczny, zwany Unią Europejską przez nielicznych, już coraz mniej licznych, racjonalnych działaczy, mieszkańców naszej ojczyzny. CUE od lat konsekwentnie przekształca artykuł 19 Traktatu Unijnego z normy gwarancyjnej dotyczącej skutecznej ochrony sądowej w sprawach objętych prawem Unii w instrument generalnego nadzoru nad całym wymiarem sprawiedliwości państw członkowskich, w tym nad sądami konstytucyjnymi. W niniejszym wyroku mechanizm ten został doprowadzony do skrajności. Trybunał nie tylko ocenił skutki wyroków Polskiego Trybunału Konstytucyjnego, ale zakwestionował jego status jako sądu w rozumieniu prawa unijnego, opierając się na własnej ocenie krajowych procedur nominacyjnych. Jest to klasyczny przykład działania ultrawires, poza zakresem kompetencji. Traktaty nie przyznają CUE kompetencji do badania legalności powołania sędziów Sądu Konstytucyjnego Państwa Członkowskiego, oceniania konstytucyjnego statusu tego sądu, ani do hierarchicznego podporządkowywania Krajowych Trybunałów Konstytucyjnych orzecznictwu CUE. Szczególnie problematyczne jest stwierdzenie CUE, że państwo członkowskie nie może kwestionować zakresu kompetencji Unii poza dialogiem prejudycjalnym. Taka teza nie wynika wcale z traktatów, a jej przyjęcie prowadziłoby do wniosku, że CUE jest jedynym arbitrem własnych kompetencji, co zostało wyraźnie zakwestionowane m.in. przez Federalny Trybunał Konstytucyjny Niemiec. Brak jakiegokolwiek zewnętrznego mechanizmu kontroli oznaczałby faktyczne zniesienie zasady przyznania. W konsekwencji wyrok C-448 przez 23 nie rozstrzyga jedynie sporu o Polskę. Jest to kolejny krok w kierunku sądowego federalizmu, w którym zakres integracji ustrojowej jest wyznaczany nie przez zmiany traktatów i zgodę państw członkowskich, lecz przez ewolucyjną, ekspansywną wykładnię CUE. Taki model podważa równowagę konstytucyjną Unii, osłabia legitymację Trybunału i pogłębia konflikt pomiędzy porządkami konstytucyjnymi państw a prawem Unii. Polexit subito. Dziękuję.