Krzysztof Tchórzewski: Żąda odroczenia ustawy kolejowej o 3 lata

Panie Marszałku, Wysoki Sejmie, w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość przedstawiam stanowisko do sprawozdania Sejmowej Komisji Infrastruktury Druk Sejmowy 1834 o rządowym projekcie ustawy o zmianie ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego Polskie Koleje Państwowe oraz ustawy prawo układłościowe i naprawcze i ustawy o transporcie kolejowym Druk Sejmowy nr 1435. Przypomnę, że ta krótka ustawa jest o olbrzymim ciężarze gatunkowym dla rynku kolejowego, dla właściwego funkcjonowania przewozów pasażerskich, a także pośrednio dla całej gospodarki narodowej, ponieważ prowadza ona możliwość upadłości przedsiębiorstw kolejowych dotychczas wyłączonych z prawa upadłościowego i naprawczego. Nad tym projektem pracowała Komisja Nadzwyczajna, która zleciła przeprowadzenie odpowiednich analiz i na posiedzeniu której projekt został bardzo wnikliwie przeanalizowany. W tym miejscu należą się podziękowania dla pana posła Arkadiusza Litwińskiego za transparentne przewodniczenie tej podkomisji. W trakcie jej prac klub parlamentarni Prawo i Prawiedliwość zgłaszał wnioski o wprowadzenie szeregu merytorycznych zmian, które dawały możliwość znacznego zmniejszenia negatywnych skutków szybkiego wejścia w życie tej ustawy. Niestety, zgodnie z zasadą przyjęto przez koalicję rządzącą PO-PSL, żadne z tych wniosków opozycji nie poparł minister transportu, budownictwa i gospodarki morskiej. W związku z tym zostały one przez posłów PO i PSL odrzucone. Podobna sytuacja miała miejsce na plenarnym posiedzeniu Komisji Infrastruktury, która także odrzuciła wszystkie poprawki klubu posłów PiS, mimo że przedstawiciele rządu nie potrafili przekonywująco uzasadnić swego negatywnego stanowiska do tych poprawek. Według klubu parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość z prac podkomisji i komisji niezbicie wynika, że zarówno Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej nie przygotowało rynku kolejowego do bezproblemowego zareagowania na wejście w życie tej ustawy. Szczególnie dotyczy to przewozów regionalnych, których obecna sytuacja finansowa powoduje, że zarząd tej spółki bezpośrednio powrzejście w życiu procedowanej dzisiaj ustawy, obowiązującymi przepisami prawa upadłościowego i naprawczego, będzie zmuszony zgłosić do sądu wniosek o postawienie właśnie w stan upadłości tej spółki. Ewentualna jej upadłość będzie wino zarówno rządu, jak i samorządu wojewódzkich, którzy wspólnie, prawnymi uwarunkowaniami oraz odpowiednio polityko-finansowo doprowadziły tę spółkę do stanu ujemnych kapitalów. Jednocześnie kolejowy rynek przewozów pasażerskich nie jest przygotowany ani prawnie, ani organizacyjnie, ani też kapitałowo, by przejąć po przewozach regionalnych prawie 60% polskich przewozów pasażerskich. Sytuacja ta grozi dużo cięższymi, groźniejszymi niż skutkami, które wynikły wcześniej z beztroskiego uruchomienia przez województwo śląskie, przejęcia rynku pasażerskiego od przewozów regionalnych przez koleje śląskie. Ponieważ powstały wskutek upadłości przewozów regionalnych bałagan, były połączone ze znacznym palaryżem gospodarki, objąłby 3 czwarte naszego kraju. W związku z tym zgłaszam dzisiaj poprawki do sprawozdania komisji, które przesuwają termin wejścia w życie tej ustawy o 3 lata. Uważam, że z punktu widzenia warunków w transporcie kolejowym 12-miesięczny termin, szczególnie wejścia w życie niektórych przepisów ustawy, nie spełni oczekiwań i praktycznie rzecz biorąc, nie doprowadzi do tego, żeby można było w ciągu 12 miesięcy rynek przewozów pasażerskich kolejowych przygotować do sytuacji upadłości przewozów regionalnych. Proponowane poprawki zmierzające do właściwie nieznacznego w realiach rynku kolejowego oddalenia wejścia w życie projektowanych przepisów mają na celu umożliwienie przewoźnikom kolejowym, jak i organizatorom przewozów przygotowanie się na możliwość upadłości podmiotów świadczących dotychczas usługi o charakterze użyteczności publicznej, to jest przewozy pasażerskie. Praktyka stosowania prawa europejskiego wskazuje, że w takiej sytuacji nie grozi Polsce interwencja Komisji Europejskiej. Natomiast wprowadzenie w życie bezpośrednio tej ustawy, bo właściwie 12 miesięcy to bezpośrednio, spowoduje skutki na pewno dużo gorsze niż wynikły one z rozpoczęcia działalności przez Koleje Śląskie. Dziękuję za uwagę.