Gabriela Lenartowicz w wystąpieniu z 10 czerwca 2016 r. krytycznie oceniła projekt ustawy dotyczącej prosumentów, twierdząc, że dokument zmierza do likwidacji energetyki obywatelskiej. Zwróciła uwagę, że ministerstwo definiuje prosumenta jako hobbystę, co wyklucza przedsiębiorców i ogranicza możliwość zarabiania na własnym źródle energii.
Krytyka ustawy
Gabriela Lenartowicz stwierdziła, że cała ta ustawa zmierza do likwidacji energetyki obywatelskiej i że prosument według ministerstwa to jest hobbysta, który będzie dopłacał państwu do luksusu instalacji małego źródła energii.
Definicja prosumenta w ocenie ministerstwa
Wskazała, że skoro przedsiębiorca z istoty nie jest hobbystą, to nie może być prosumentem, bo będzie chciał zarabiać — a zarabianie na własne bezpieczeństwo energetyczne jest w jej ocenie traktowane jak największy grzech.
Ryzyko państwowej kontroli
Ostrzegała przed nadmierną rolą państwa, argumentując, że w praktyce państwo ma decydować i posiadać "guzik", który może odciąć obywatela od prądu, ograniczając swobodę instalowania własnych źródeł energii.
Skutki dla obywateli i przedsiębiorców
Zwróciła uwagę, że proponowane rozwiązania wykluczają możliwość zarabiania na prosumenckich instalacjach, ograniczają samodzielność obywateli i mogą uniemożliwić nawet postawienie małego wiatraczka.
Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.
Panie Marszałku, Wysoka Izbo. Ja chciałam zapytać, co w zasadzie przeszkadza wnioskodawcom w tym, żeby w ogóle ruch prosumencki był w Polsce. Bo cała ta ustawa zmierza do likwidacji energetyki obywatelskiej. Bo prosument według ministerstwa to jest hobbysta, który będzie dopłacał państwu do tego luksusu, że sobie zamontuje małe źródło energii. A w związku z tym, że przedsiębiorca z istoty nie jest hobbystą, to nie może być prosumentem, bo będzie chciał zarabiać. A zarabianie w tym kraju jest w tej chwili największym grzechem. Nawet zarabianie na siebie. Nawet zarabianie na własne bezpieczeństwo energetyczne. Zarabianie w ten sposób, że się to bezpieczeństwo zachowuje zagodziwą cenę, ułatwiając życie państwu. Ale nie. To państwo ma decydować. To państwo ma mieć ten guzik, który odetnie każdego obywatela w Polsce, jak będzie niegrzeczny od prądu. I nie będzie taki obywatel mógł sobie nawet wiatraczka postawić.