Joanna Fabisiak: Braki sprzętu i cyfrowe deficyty uczniów

Przyszłam na komisję z nadzieją, że po wyjściu będę mogła odpowiedzieć rodzicom na ważne dla nich pytanie. Patrząc jednakowoż na brak pana ministra jednego i drugiego, którzy przyszli, wygłosili właśnie expose, nie czekając na tę dyskusję, która wydaje się być ważna. Zatem przekazuję problem i będę prosiła o odpowiedź na piśmie. Czego dotyczy? To dla pana posła, który kwestionował te badania Centrum Cyfrowego, nie mogłam znaleźć innych na temat pracy szkoły w warunkach pandemii. Te wydają mi się być bardzo racjonalne. Co z nich wynika? Wynika z nich, wbrew temu co mówił pan minister i proszę mnie odesłać do badań, które państwo uważacie za rzetelne. Mnie się te takimi wydają. Gdzie są problemy uczniów? Każdego typu szkoły. Szkoła podstawowa, liceum i technikum. Jakie problemy zgłaszają uczniowie? Moje braki sprzętowe. 59% dzieci i młodzieży zgłasza problemy ze sprzętem. Brakiem sprzętu. I jeszcze ważniejsze moim zdaniem problem w obsłudze narzędzi ucznia. Dlaczego to takie ważne? I teraz przechodzę do istotnego problemu pytania. Niskie kompetencje cyfrowe ucznia, bo tak jak często mówią nauczyciele i rodzice, dziecko, które nie ma komputera, lepiej jeszcze obsługuje media społecznościowe niż prosty. Na przykład pakiet ofic. A co daje pakiet ofic? Pakiet ofic daje umiejętność choćby pisania. I teraz chciałbym pokazać zależność między tym słabym opanowaniem komputera, a możliwością czy też trudnością w dobrej ocenie ucznia. Czyli sprawa sprawdzianów. Otóż na lekcjach informatyki dotychczas tego, co znów powiadają mi nie tylko rodzice, ale także nauczyciele, nie ma w programie możliwości i czasu na to, żeby nauczyć dziecka swobodnego, prędkiego, szybkiego pisania na komputerze. Tak jak się na szkole po maturalnej uczyło na przykład cenotypistkę czy maszynistkę. A dlaczego? A po to, dlaczego trzeba dziecko nauczyć tej umiejętności, żeby opanował tę umiejętność i sprawdzić to. A to dlatego, że jeśli się proponuje testy, nie tylko z zaznaczeniem odpowiedzi dobra, niedobra, czy testy wyboru, ale każe się dziecku pisać wypracowanie na maszynie, a ono na komputerze, a dziecko nie opanowało tej umiejętności, to drodzy Państwo, brak tej umiejętności wpływa na ocenę. I ja mam bardzo wiele zgłoszeń, i to nie z małych miejscowości, z Warszawy, że dzieci mają obniżoną ocenę, bo na przykład część gramatyczną z języka polskiego zrobiło bardzo dobrze, ale nie miało już czasu na napisanie wypracowania, bo średnio posługuje się, średnio opanowało tę umiejętność pisania, no opanowania klawiatury. Zatem wydaje się rzeczą konieczną, i to nie kiedyś, już teraz, rozwiązanie tego problemu. Pan minister Piątkowski powiedział, cytuję, MEN przygotowuje rozwiązania prawne pozwalające na prawidłowe funkcjonowanie w szkoły w warunkach pandemii. O to właśnie chodzi. I to nie jest atak, że pan minister nie ma prawa mówić, że to musi samorząd, dyrektor. To pan minister powinien mieć badania na ten temat, i powinien już przygotować rozporządzenie, że nauczyciel musi sprawdzić, czy dziecko jest w stanie do wypełniania i pisania takiego testu, czy dostatecznie opanowało umiejętność pisania i klawiatury. Jeśli państwu powiem, i z Warszawy, mam takie informacje, i nie tylko z Warszawy, także z innych miejscowości, że już na poziomie nauczania początkowego w trzeciej klasie było tłumaczenie z języka polskiego na angielski i dziecko w trzeciej klasie miało pisać na komputerze odpowiedź w angielsku. Czy pan minister na ten temat mówił? A dlaczego nie mówił? Zatem byłaby pewna konkluzja następująca. I to może proponowałabym także dla pani przewodniczącej. Otóż może zmienimy tryb i metodę pracy w komisji. Tak w innej komisji, w której także uczestniczę, przyjęto taki oto sposób, że najpierw są pytania, a potem stosowny minister i jego służby nie wygłaszają ekspoze, które nie jest tak potrzebne. To tylko o to chodzi, proszę państwa. Tylko odpowiadają konkretne na pytania. A po co to robią? A po to, żeby słowo uczeń było słowem głównym w naszej komisji. Bo po co jest szkoła? Szkoła jest po to, żeby nauczyć dziecko. No a jeśli my nie rozmawiamy w tej trudnej sytuacji, naprawdę nie ponosi rząd ani obecna rzeczywistość. Tak się stało. Ale jeśli tak się stało, a my postawimy na górze ucznia i będziemy robili wszystko, żeby go nauczyć, to wówczas ta nasza komisja nie trwałaby trzy godziny, tylko byłaby krótka. Mamy pewien dezyderat. Ja w ogóle uważam, że to powinna pani przewodnicząca, to powinien być dezyderat, bo my się przejmujemy tym, że uczniowie mają trudności. Że uczeń dostaje dwójkę, a mógłby dostać piątkę, gdyby ktoś wcześniej pomyślał o tym, że to dziecko nie z własnej winy nie umie jeszcze szybko pisać. A czas jest wyliczony. I wystarczy tak proste rozwiązanie. Po pierwsze sprawdzić, po drugie wydłużyć czas. Ale to musi być dyspozycja i wskazanie z ministerstwa, że dziecko, uczeń nie może ponieść winy i ponosić winy za pandemię. Bo nie ono jest winne, ono naprawdę najmniej jest winne. A więc dajmy możliwość prawidłowego rozwoju. Nie będą wówczas ginęły dzieci z systemu. Dlaczego giną dzieci z systemu? Taką interpelację zgłosiłam w maju. I wówczas, jaką otrzymała odpowiedź? I zgłaszałam ten problem tu na komisji. Odpowiedź była taka, że to dyrektor szkoły ma rozwiązać problem. Nie ma rozwiązać problemu, bo jeśli dziecko ma, narastają zaległości, dziecko nie jest w stanie, mimo że dobrze było przygotowane napisać sprawdzianu, bo pisze, akurat dotykam tego jednego problemu, za wolno, to, drodzy Państwo, wierzcie mi, że nie rozwiązujemy, my tu dziś nie rozwiązywaliśmy problemów. My tutaj wysłuchaliśmy przemówienia Pana Ministra. Zatem ja w tej jednej kwestii umiejętności i kompetencje cyfrowe ucznia, a możliwość prawidłowego rozwiązywania sprawdzianów, wierzę, że na to chociaż pytanie i na rozwiązanie tego problemu otrzymam odpowiedź na piśmie i obiecuję Państwu, że tę odpowiedź natychmiast przekażę, dam do mediów społecznościowych, żeby odpowiedzieć wszystkim rodzicom, którzy mnie pytali, jak to dalej ma być. Czy dzieci nasze nadal w ten sposób będą krzywdzone? Bardzo dziękuję.