Barbara Bartuś - oświadczenie poselskie

Pani Marszałek, Wysoka Izbo. 86 lat temu, 7 listopada 1939 roku prezydent Rzeczypospolitej Polskiej mianował generała Władysława Sikorskiego naczelnym wodzem i Generalnym Inspektorem Sił Zbrojnych. Decyzja ta zapadła w niezwykle dramatycznym momencie historii naszego narodu. Po napaści Niemiec i Związku Sowieckiego, po kolejnym rozbiorze Polski dokonanym przez dwóch totalitarnych agresorów. Generał Władysław Sikorski, żołnierz, patriota i mąż stanu, stał się symbolem ciągłości władzy i niezłomności polskiego państwa na uchodźstwie. To on zorganizował polskie siły zbrojne na Zachodzie, które walczyły o wolność ojczyzny pod Narwikiem, Tobrukiem, Monte Cassino. To dzięki jego wysiłkom Polska pozostawała wierna sojuszom, zachowała swoją podmiotowość i godność w świecie, mimo że została zdradzona przez część sojuszników. Generał Sikorski był także politykiem dalekowzrocznym. Wiedział, że siła Polski musi opierać się na jedności narodu, na niezależności od obcych wpływów i na wierze w sens polskiej racji stanu. Przestrzegał przed podporządkowaniem się wielkim mocarstwom, które często kierują się własnym interesem, a nie sprawiedliwością. Dziś w wolnej Polsce powinniśmy wracać do jego słów i do jego postawy. W czasach, gdy suwerenność znów bywa podważana, a decyzje dotyczące bezpieczeństwa Polski często zapadają poza granicami naszego kraju, pamięć o generale Sikorskim winna nas zobowiązywać. Zobowiązywać do obrony polskiej racji stanu, do silnej armii, niezależnej polityki zagranicznej i do dumy z polskiej historii. To właśnie tacy ludzie, jak Władysław Sikorski, pokazali światu, że Polska nawet w najtrudniejszych czasach potrafiła się podnieść, walczyć i zachować honor. A my, jako spadkobiercy ich czynu, czy zachowujemy dziś honor, czy chronimy naszą suwerenność? Pamiętajmy o historii, uczmy się historii, historii własnej ojczyzny, bo mówi takie powiedzenie, historia kołem się toczy. Tylko czy my wciąż musimy się uczyć na błędach dopiero po ich dokonaniu? Dziękuję. Dziękuję.