Anna Cicholska komentuje projekt ustawy o unijnej pożyczce SAFE, który 25 lutego 2026 trafił z Senatu do Sejmu; poseł apeluje o rozwagę i jawność warunków umowy. W materiale Cicholska podkreśla, że to nie dar od UE, lecz zobowiązanie, które obciąży przyszłe pokolenia.
Najważniejsze fakty:
Anna Cicholska, poseł, odnosi się do projektu ustawy o unijnej pożyczce SAFE przesłanego z Senatu do Sejmu. Zwraca uwagę na rozbieżne odczyty sondaży i internetowych opinii oraz na potrzebę opierania decyzji na faktach, a nie na fragmentarycznych badaniach opinii publicznej.
Ryzyko dla przyszłych pokoleń:
Poseł zaznacza, że proponowana pomoc to pożyczka, a nie bezzwrotna dotacja - według niej spłata obciąży kolejne pokolenia przez 45 lat. Domaga się pełnej informacji o warunkach umowy i o tym, jak polskie firmy będą mogły z niej skorzystać.
Kwestie proceduralne i rola prezydenta:
Cicholska wskazuje, że projekt wkrótce trafi na biurko prezydenta RP, który będzie musiał rozważyć podpis; zauważa też pojawiające się głosy, że rządzący mogą próbować obejść konieczność podpisu. Apeluje o unikanie nierozważnych decyzji i o jasność procesu decyzyjnego.
Konsekwencje gospodarcze:
W wystąpieniu pada pytanie o realne korzyści dla rodzimych przedsiębiorstw oraz o to, jakie mechanizmy zabezpieczą interes Polski w ramach programu SAFE. Cicholska wzywa do transparentnej debaty publicznej na temat długoterminowych zobowiązań.
Anna Cicholska wzywa do jawności warunków, rzetelnej oceny ryzyk i odpowiedzialnej decyzji politycznej wobec propozycji unijnej pożyczki SAFE.
Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.
Szanowni Państwo, z Senatu do Sejmu trafił projekt ustawy o unijnej pożyczce Sejw, no i w tej chwili słyszymy debaty w różnych mediach, sondażownie, jak mówią, niektóre przedstawiają, że 60% społeczeństwa jest za tą pożyczką, internauci odwrotnie. Także nie kierujmy się żadnymi sondażami, bo w zależności od tego kogo słuchamy, inaczej to interpretuje. Przede wszystkim powinniśmy zastanowić się, że to nie jest jakaś danina z Unii Europejskiej, tylko pożyczka, którą będą musiały spłacać nasze dzieci, wnuki przez 45 lat. Przede wszystkim musimy rozważnie do tego podejść i społeczeństwo powinno znać prawdę, jakie są warunki tej umowy, a przede wszystkim jak będą mogły korzystać nasze rodzime firmy, jeżeli już ta pożyczka będzie zaciągnięta. Już niebawem trafi to na biuro prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, który będzie musiał poważnie rozważyć, czy podpisać, czy nie, ale z tego co słyszałam, to opcja rządząca już mówi na ten temat, że niekoniecznie potrzebny jest podpis prezydenta, że mogą obejść to i bez podpisu. Także jest dużo, dużo jeszcze niepewności, co możemy zrobić, żeby uniknąć takich nierozważnych decyzji.
