Marcin Romanowski o umowie ekstradycyjnej z Tajwanem i cyberprzestępczości
Marcin Romanowski wyjaśnia zasady porozumienia transponowanego ustawą dotyczącego współpracy prawnej z Tajwanem i wskazuje, że przepisy przewidują stosowanie odpowiednio prawa polskiego lub tajwańskiego oraz przesłankę z art. 604 §1 pkt 6 dotyczącą kary śmierci. Mówi też o skali współpracy prawnej w sprawach karnych, problemie cyberprzestępczości oraz o statusie przedstawiciela Tajwanu w Polsce.
Regulacje dotyczące ekstradycji
- Zwraca uwagę, że porozumienie jest transponowane poprzez ustawę i ma być stosowane odpowiednio z prawem krajowym. Przywołuje art. 604 § 1 pkt 6 Kodeksu postępowania karnego jako przesłankę niedopuszczalności wydania, gdy istnieje obawa orzeczenia lub wykonania kary śmierci.
Skala współpracy i cyberprzestępczość
- Przedstawia przykładowe dane dotyczące wniosków o współpracę prawną w latach 2016–2019 i wskazuje dominację wniosków polskich nad tajwańskimi. Podkreśla, że obywatele Tajwanu wykorzystywali Polskę jako miejsce popełniania przestępstw ze względu na brak uregulowań, zwłaszcza w zakresie cyberprzestępczości.
Porównanie z porozumieniami innych państw
- Zauważa, że porozumienie z Tajwanem ma charakter zbliżony do umów zawartych wcześniej z Chinami, Niemcami, Francją czy Stanami Zjednoczonymi i że regulacje dotyczące przeciwdziałania cyberprzestępczości są podobne i porównywalne z krajowymi rozwiązaniami.
Status prawny przedstawiciela i skutki gospodarcze
- Wyjaśnia, że porozumienie nie jest klasyczną umową międzynarodową, a status przedstawiciela Tajwanu w Polsce nie jest dyplomatyczny i nie przewiduje immunitetów. Wyraża nadzieję, że przyjęcie ustawy usprawni współpracę prawną i przyczyni się do rozwoju relacji gospodarczych z terytorium Tajwanu.
Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.
Bardzo dziękuję. Szanowny Panie Marszałku, Wysoka Izbo, jeżeli chodzi o odpowiedź na pierwsze pytanie, to w zakresie kary śmierci to jest oczywiście uregulowane za pośrednictwem tego przepisu, do którego odwoływał się Pan Poseł. Mianowicie przepis mówi o stosowaniu odpowiednio prawa krajowego, prawa polskiego, natomiast nasz kodeks postępowania karnego w art. 604 § 1 pkt 6 jako niedopuszczalność wydania jako negatywną przesłankę do ekstradycji właśnie wskazuje uzasadnioną obawę, że w państwie żadającym wydania wobec osoby wydawanej może zostać orzeczona lub wykonana kara śmierci. Czyli zresztą całe całe to porozumienie, które jest transponowane za pośrednictwem tej ustawy właśnie, o której teraz debatujemy właśnie oparte jest na tej filozofii, że stosuje się odpowiednio prawo polskie czy tajwańskie. Wpadło drugie tylko pytanie, które dotyczy z jednej strony dosyć przestępczości, skali tej przestępczości. Jeżeli chodzi o relacje polsko-tajwańskie, to pewnym obrazem tego oczywiście nie wszystkie te wnioski dotyczą cyberprzestępczości, ale rzeczywiście jest tak, że obywatele Tajwanu uczynili sobie z Polski miejsce popełniania tych przestępstw właśnie ze względu na brak uregulowania. Za pomocą właśnie takiego porozumienia naszych relacji licząc właśnie na to, że współpraca prawna będzie przebiegać bardzo wolno i rzeczywiście tak było. Ale wracając do tej skali to prokuratora krajowa rejestrowała na przykład w dwa tysiące szesnastym osiem wniosków polskich, jeden tajwański, w dwa tysiące siedemnastym odpowiednio cztery pięć, osiem polskich, dwa tajwańskie, w dwa tysiące dziewiętnastym jeden polski, dwa tajwańskie. Więc tak wygląda ta skala współpracy prawnej w zakresie prawa karnego, jeżeli chodzi o inne relacje, o inne porozumienia, które regulują ze stroną tajwańską tego typu zagadnienia. To tak jak już wcześniej wspomniał Pan Poseł Bartoszewski, również Chińska Republika Ludowa ma zawarte takie porozumienie, tak samo jak Niemcy, Francja czy Stany Zjednoczone. On ma bardzo podobny charakter. Jeżeli chodzi natomiast o w ogóle regulacje dotyczące przeciwdziałania cyberprzestępczości, to może nie jestem tutaj specjalistą, bardziej od regulacji z dalekowschodnich, ale one mają dość podobny charakter i stan rozwoju, jeśli można się tak wyrazić, jak nasze regulacje, co zresztą wiemy na skutek współpracy właśnie tej prawnej między naszymi organami ścigania. Kończąc chciałbym tylko podkreślić, że rzeczywiście to porozumienie i ustawa, która transponuje to porozumienie między terytorium wspomnianym w tytule tej ustawy jest ważna z tego punktu widzenia, że zakres przedmiotowy, że jej zakres przedmiotowy jest rzeczywiście szeroki, bo obejmuje jej pomoc prawną jak stradycję, przekazywania osób wskazanych, udzielanie informacji i dzięki temu w sposób kompleksowy, tak samo zresztą jak inne Państwa wcześniej wspomniane, będziemy mieli uregulowane nasze relacje w zakresie stosowania prawa karnego w obrębie działania sądów i prokurator, co przyczyni się do na pewno do tego, że poszerzymy bazę współpracy prawnej, prawda, to warto też jeszcze dodać, że oczywiście to nie jest klasyczna umowa międzynarodowa, tak na marginesie mogę też dodać, że status przedstawiciela w Polsce nie jest dyplomatyczny i nie stosuje się do niego na przykład immunitetów. Rzeczywiście jest tak, że Tajwan ma ten specyficzny status prawny, stąd właśnie to narzędzie, które już wcześniej by było wykorzystywane do transpozycji prawa zapewniającego unikanie podwójnego opodatkowania. W związku z tym chciałbym wyrazić nadzieję, że wprowadzenie tych rozwiązań, przyjęcie tego jako ustawy przyczyni się do tego, że nasze relacje również relacje gospodarcze z terytorium Tajwanem będą mogły lepiej się rozwijać. Bardzo dziękuję. Dziękuję.
