Fryderyk Kapinos o dwustuleciu Wyższego Seminarium w Tarnowie
Fryderyk Kapinos mówił o dwustuleciu Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie i podkreślił jego rolę w kształceniu kapłanów oraz formowaniu społeczeństwa. Zwrócił uwagę na dorobek placówki, wspominając liczby przygotowanych alumnów i dziękując rektorowi oraz pracownikom za posługę.
Obchody i znaczenie seminarium:
Fryderyk Kapinos przypomniał, że Wyższe Seminarium Duchowne w Tarnowie świętuje 200 lat istnienia i pełni wielowymiarową rolę – religijną, intelektualną, społeczną, misyjną i kulturalną. Zaznaczył, że jest najstarszą uczelnią miasta i odgrywa istotną rolę w kształtowaniu obywateli miasta i państwa.
Dorobek alumnów i formatorów:
Mówca wskazał, że seminarium przygotowało ponad 4300 kapłanów, wielu z nich podjęło posługę duszpasterską i misyjną na świecie. Przypomniał także o formatorach, którzy otrzymali godność biskupią, i wymienił wybitnych absolwentów, w tym księdza profesora Michała Hellera.
Trudne momenty w historii:
Kapinos omówił trudne etapy w dziejach seminarium, od represji władz austriackich po lata wojen. Wspomniał aresztowania i ofiary z okresu II wojny światowej oraz męczeństwo rektora Romana Sitki, którego beatyfikował Święty Jan Paweł II.
Podziękowania dla rektora i pracowników:
W wystąpieniu padły podziękowania dla obecnego rektora Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie, księdza Jacka Soprycha, oraz dla poprzednich rektorów i wszystkich pracowników, których posługa zapewniła formację kapłanów służących wiernym w Polsce i na świecie.
Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.
Szanowny Panie Marszałku, Wysoka Izbo. Wysze Seminarium Duchowne w Tarnowie świętuje dwustulecie istnienia i jest instytucją, która wychowuje i kształci przyszłych kapłanów. Jest najstarszą uczelnią miasta Tarnowa i prowadzi proces nie tylko edukacji, ale także kształtowania społeczeństwa i obywateli miasta oraz państwa. Jej pole oddziaływania jest szerokie. To m.in. wymiar religijny, intelektualny, społeczny, misyjny i kulturalny. Seminarium przez te dwa wieki było świadkiem wielkich wydarzeń w dziejach nie tylko seminariannej społeczności, ale i miasta Tarnowa oraz całej diecezji, różnych jubileuszy i święcej, ale przede wszystkim mozołu zdobywania przez kolejne pokolenia alumnów wiedzy i mądrości, ducha pokory i służby. Przygotowało do święcej 4300 kapłanów, spośród których wielu podjęło posługę duszpasterską i misyjną w różnych częściach świata, stając się ambasadorami polskości. Kilku formatorów za piękną pracę, pełną zaangażowania i poświęcenie zostali wdarzeni godnością biskupią. To m.in. aktualny metropolita Lubelski, arcybiskup Stanisław Budzik, rektor Wyższego Seminaru Duchownego w latach 1998-2004, biskup polowy Wojska Polskiego Wiesław Lechowicz, rektor Wyższego Seminaru Duchownego w latach 2004-2008, biskup pomocniczy diecezji Tarnowskiej, biskup Leszek Leszkiewicz, prefekt Wyższego Seminarium Duchownego w latach 2010-2015, czy obecny biskup Tarnowski Andrzej Jesz, ojciec duchowny Wyższego Seminarium Duchownego w latach 1996-2004. To wielu wybitnych absolwentów znanych na całym świecie, jak ksiądz profesor Michał Heller, pierwszy Polak i do tej pory jedyny laureat nagrody Templentona. Karty historii Tarnowskiego o seminarium są i piękne, ale też są i te trudne. Takimi były m.in. lata galicyjskie, kiedy rząd austriacki zamierzał je zlikwidować za patriotyczną postawę profesorów i alumnów. Seminarium został usunięty przez władze austriackie, ksiądz prefekt Jan Chełmicki i wielu alumniów. Po wiośnie ludów w 1848 roku władze austriackie nosiły się nawet z zamiarem zniesienia seminarium, ale dzięki usilnym staraniom i zapobiegliwości księdza rektora Michała Króla udało się to niebezpieczeństwo szczęśliwie zażegnać. Ciężkim okresem były również lata I, jak i II wojny światowej. Szczególnie boleśnie zaznaczył się rok 1941, kiedy 22 maja hitlerowcy w ramach szeroko zakrojonych planów eksterminacji i inteligencji polskiej aresztowali przełożonych i alumnów, którzy trafili do terenowskiego więzienia. Rektor seminarium ksiądz Roman Sitko dopełnił swoje piękne życie męczyńską ofiarą w Auschwitz 80 lat temu, 12 października 1942 roku. Święty Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym w gronie 108 męczynników II wojny światowej. Otto stał się szczególnym orędownikiem kapłanów, alumnów oraz młodzieży reprezentującej swoje powołanie. Miłość do ojczyzny była zawsze wpajana w umysły i serca alumnów i tak pozostało do dziś. Jubileum dwustulecia Wyższego Seminarium Duchownego jest naszą wdzięcznością w ogóle wobec kapłanów, którzy stanęli na naszej drodze życia i swoją postawą pokazali nam piękno wiary i szlachetnego życia. To nasza odpowiedzialność za kolejne pokolenia kapłanów, którzy będą nas prowadzili do Boga. W tym miejscu chciałbym serdecznie podziękować obecnemu rektorowi Wyższemu Seminarium Duchownego w Tarnowie, księdzu Jackowi Soprychowi, za godną podziwu oraz najwyższego szacunku posługę na tak ważnym i odpowiedzialnym stanowisku. Pozostaję pod wrażeniem ogromnego zaangażowania i pracowitości księdza rektora. Na księdza ręce pragnę także złożyć podziękowań dla poprzednich rektorów Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie oraz wszystkich jego pracowników, którzy tą swoją posługą zapewnili formację kapłanów służących wiernym w Polsce i na świecie. Dziękuję bardzo. Dziękuję.
