Menu
VideoParlament
VideoParlament Polska polityka w jednym miejscu — pobierz aplikację
Pobierz
VideoParlament
VideoParlament dla Windows Pobierz aplikację desktopową — powiadomienia o nowych wystąpieniach
Pobierz
Urszula Augustyn: Szczucie w telewizji publicznej prowadzi do tragedii

Urszula Augustyn: Szczucie w telewizji publicznej prowadzi do tragedii

Urszula Augustyn przypomniała, że rok 2019 rozpoczął się od zabójstwa prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza i podkreśliła, że nienawiść oraz "szczucie" w telewizji publicznej doprowadziły do tej tragedii. Posłanka wezwała Krajową Radę, Radę Mediów Narodowych i Krajową Radę Radiofonii i Telewizji do wyjaśnień i rozliczenia odpowiedzialnych za retorykę nienawiści.

Oświadczenie i zarzuty:


Urszula Augustyn wskazała, że zabójstwo było poprzedzone setkami materiałów w telewizji publicznej negatywnie przedstawiających tę postać. Zwróciła uwagę, że dziennikarze twierdzący, iż szczucie doprowadziło do tragedii, zostali pozwani przez telewizję polską, a sprawę przegrano - wyrok jest prawomocny. Posłanka pyta Krajową Radę, jak zareagowała i czego nauczono się z tych wydarzeń.

Raporty i przykłady:


Augustyn powołała się na raport BWE opisujący retorykę nietolerancji o charakterze ksenofobicznym, homofobicznym i antysemickim. Przytoczyła też raport Towarzystwa Dziennikarskiego, który wskazuje użycie kłamstwa, przeinaczeń, manipulacji językowych i wizualnych, inwektyw oraz języka nienawiści w kampanii wyborczej. Zwróciła uwagę, że materiały medialne przedstawiały Andrzeja Dudę wyłącznie pozytywnie, a Rafała Trzaskowskiego wyłącznie negatywnie.

Skutki dla mediów i bezpieczeństwa:


Posłanka mówiła o bezpośrednich konsekwencjach tej retoryki - groźbach wobec dziennikarzy, konieczności zawieszenia nadawania programów na żywo oraz ataku na warszawską redakcję magazynu Fakty, gdzie ktoś narysował swastykę i zniszczył sprzęt.

Pytania o odpowiedzialność:


Urszula Augustyn zaapelowała do Rady Mediów Narodowych i Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o wskazanie odpowiedzialnych osób i działań zapobiegających dalszemu szczuciu w mediach.

Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.

Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →

Transkrypcja
Proszę panie poseł, uprzejmie. Panie Marszałku, Wysoka Izbo, rok 2019, o którym mówimy, rozpoczął się od tragicznego wydarzenia. Od zabójstwa prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza. To zabójstwo było poprzedzone kilkuset materiałami w telewizji publicznej, tylko niekorzystnie przedstawiającymi tę postać. Nienawiść, szczucie, szczucie doprowadziło do tragedii. Tak twierdzących dziennikarzy telewizja polska podała do sądu. Ale chcę wszystkim państwu przypomnieć, że ten proces przegrała. I to jest już wyrok prawomocny. Chcę zapytać Krajową Radę, jak reagowała, co zrobiła, wiedząc o tym, co się w telewizji publicznej dzieje. Co was to nauczyło? Nie sądzę, żeby cokolwiek, bo raport o BWE, który dotyczy ostatniej kampanii, mówi o przypadkach retoryki nietolerancji o charakterze ksenofobicznym, homofobicznym i antysemickim. A raport Towarzystwa Dziennikarskiego mówi, że w Polsce w ramach kampanii wyborczej telewizja publiczna używała kłamstwa, przeinaczenia, opuszczenia, manipulacji językowych, wizualnych, inwektyw i języka nienawiści, podziałów na swoich i obcych, szczucia na mniejszości. Andrzej Duda miał tylko i wyłącznie dobre materiały. Rafał Trzaskowski miał materiały tylko i wyłącznie negatywne. Na skutki nie trzeba czekać długo, bo dziennikarze one tu już po groźbach musieli zawieścić nadawanie swojego programu, nie nadawali go na żywo. A do warszawskiej redakcji magazynu gospodarczego Fakty ktoś wpadł, narysował swastykę, poniszczył sprzęt i tak dalej, bo sobie po prostu redakcję pomylił. Do tego prowadzi szczucie. Do tego prowadzi cyniczna polityczna kalkulacja ludzi, którzy grają ludzkim życiem. Chcę zapytać Radę Mediów Narodowych i Krajową Radę Radiofonii i Telewizji. Kto za to odpowia? Dziękuję. Dziękuję serdecznie.