Artur Dunin: Ochrona sprzętu osób niepełnosprawnych przed egzekucją

Panie Marszałku, Wysoka Izbo, Panie Ministrze, ja chciałbym Państwu zarekomendować zmianę do Kodeksu Postępowania Cywilnego, opisanego w druku 2014. Ale zanim o konkretach, to chciałem powiedzieć, od czego się zaczęło. Zaczęło się od tego, że osoba niepełnosprawna zgłosiła się do mnie do biura. Komornik zajął jej sprzęt komputerowy, który miał służyć tej osobie do podjęcia pracy. Wszystko zgodnie z prawem. Bez duszy, ale zgodnie z prawem. Wykonałem parę telefonów, udało się dodzwonić również do Pana Prezesa Krajowej Rady Komorniczej. Bardzo serdecznie w tym miejscu chciałem podziękować za to, że Pan Rafał Frączak, Prezes, wszystko zrobił, żeby ten sprzęt oddać. To się udało, ale nie na tym rzecz polega, żeby za każdym razem wykonywać takie telefony. I żeby prosić o to, żeby sprzęt osoby niepełnosprawnej został zwrócony, czy niezabierany przez komornik. Stąd powstał projekt, którego Państwo macie opisanego w druku 2014, aby ujednolicić przepisy w prawie polskim. Projekt ustawy ma na celu wprowadzenie do Kodeksu Postępowania Cywilnego przepisów wyłączających spod egzekucji sądowej przedmioty, które są niezbędne dłużnikowi lub członkowi jego rodziny ze względu na niepełnosprawność. W chwili obecnej utrzymuje się istotna rozbieżność pomiędzy przepisami nieregulującymi włączenia przedmiotowe z egzekucji w postępowaniu egzekucji w administracji i w postępowaniu egzekucyjnym cywilnym. Postępowanie egzekucyjne w administracji zajmuje się wyłączenie spod egzekucji przedmioty niezbędne ze względu na ułomność fizyczną dłużnika lub jego członków. To jest artykuł 8, paragraf 1, punkt 13 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podkreślić wymaga, że wskazane wyłączenie wprowadzone zostało do ustawy administracyjnej już w 2001 roku. Zaś w kodeksie postępowania cywilnego do chwili obecnej brak jest analogii w postępowaniu w takiej regulacji. Prowadzi to do znanych z doniesień prasowych, m.in. ta pani, powiedzmy pani Jadzia, która się do mnie zgłosiła, dziennikarze podchwycili temat. Może też to ułatwiło oddanie tego sprzętu tej pani. W przypadku postępowania egzekucji z przedmiotów niezbędnych do normalnego funkcjonowania w społeczeństwie osobom niepełnosprawnych. Czysto jest to egzekucja z przedmiotów nabytych przez dofinansowanie ze środków publicznych, najczęściej ze środków PFRON-u. Ta pani właśnie uzyskała dofinansowanie w wysokości 90% ze środków PFRON-u. Dobrze państwo wiecie, że w momencie nieposiadania takiego sprzętu PFRON nie dosyć, że naliczy karę, nie dosyć, że każe oddać 90% tego wkładu, to jeszcze przez kilka lat taka osoba niepełnosprawna nie mogłaby korzystać z dofinansowania z PFRON-u. Dlatego ten projekt, który wydaje się istotną potrzebą ujednolicenia regulacji obu postępowań egzekucyjnych toczących się pod rządami Kodeksu Postępowania Cywilnego i Ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie ma żadnych powodów, aby prywatni wierzyciele mieli większe uprawienia egzekucyjne niż organy publiczne prowadzące egzekucję za pomocą poborców skarbowych. Chciałem państwu powiedzieć, Wysokiej Izbie, że projekt, który państwu rekomenduję był uzgodniony z Prezesem, z Krajową Radą Komorniczną i został pozytywnie zarekomendowany. Dlatego bardzo proszę i mam nadzieję, że Wysoka Izba podzieli to stanowisko i tak jak przy poprzedniej ustawie, nie będzie wszystkie kluby parlamentarne poprą tą zmianę w Kodeksie Postępowania Cywilnego. Panie Marszałku, dziękuję bardzo. Dziękuję panu posłowi.