Krzysztof Kwiatkowski: poparcie szybkiego przyjęcia ustawy o obronie

Panie Marszałku, Panie, Panowie, Senatorowie. Zajmujemy się dzisiaj projektem ustawy o broni ojczyzny i mamy na tej sali do czynienia z sytuacją wyjątkową. Wyjątkową w takim sensie, że wszyscy ci, którzy nas słuchają, wiedzą już, że mamy deklarację ze strony wszystkich klubów i kół senackich. Chcemy przyjąć ten projekt ustawy bez poprawek. Bez poprawek, czy to znaczy, że ten projekt ustawy jest doskonały i tych poprawek nie wymaga? Wymaga oczywiście. Biuro legislacyjne sformułowało kilkadziesiąt z nich. Ale jest ważniejsza rzecz. Poeta pisał o tym, Władysław Broniewski, że są w ojczyźnie rachunki krzywd, obca dłoń też ich nie przekreśli. Nie zgadzam się z poetą. Czasami są takie sytuacje, że obca dłoń rachunki krzywd przekreśla. Dzisiaj tą krwawą dłonią jest łapa Putina, która sięga po niepodległą Ukrainę. Bo ta ręka może także sięgać niepodległości Polski. Dzisiaj nikt na tej sali nie ma dylematu, czy pracować nad tą ustawą szybko, czy wolniej. Wiemy, że jest ona potrzebna. Wiemy, że jest ona potrzebna, bo wystarczy wejść na stronę Ośrodka Studiów Wschodnich. Chyba jednej z najlepszych, jak nie najlepszej placówki analitycznej zajmującej się w Polsce sprawami wschodnimi. Ten ośrodek powstał już 30 lat temu jako jednostka budżetowa administracji publicznej i zgodnie z ustawą, jego ustawowym właśnie celem, zadaniem jest opracowywanie oraz udostępnianie organom władzy publicznej RP informacji o istotnych wydarzeniach w procesach politycznych, społecznych, gospodarczych w otoczeniu międzynarodowym Polski i przygotowywanie analiz, ekspertyz i studiów prognostycznych. W ośrodku pracuje kilkudziesięciu wspaniałych analityków, a tak jak powiedziałem, ośrodek ma charakter poprzez finansowanie ze środków publicznych wyjątkowego podmiotu. Ci, którzy się interesują sprawami zagranicznymi, kiedy dzisiaj wejdą na stronę ośrodka, przeczytają raport zamieszczony wczoraj, który ma tytuł 3 tygodnie wojny, taktyczne dylematy Putina, opracowany przez Marka Mękiszaka, kierownika zespołu rosyjskiego w Ośrodku Studiów Wschodnich. I w tym raporcie między innymi możemy przeczytać, że nie można całkowicie wykluczyć równie skrajnego scenariusza, w którym Rosja w obliczu problemów z rozstrzygnięciem militarnym konfliktu na Ukrainie i wobec znaczącego zwiększenia zachodniej pomocy wojskowej dla Kijowa zdecyduje się na poszerzenie zasięgu operacji i dokona ataków militarnych, zapewne rakietowych, na cele leżące na terytoriach sąsiadujących z Ukrainą państw członkowskich NATO w pierwszej kolejności Polski. Takie działanie na ograniczoną skalę nie jest wykluczone w pierwszym, mamy tu kilka scenariuszy umawianych, z omawianych scenariuszy. Szanowni państwo, nie czytamy pierwszej strony tabloidu, nie czytamy plotkarskiego portalu informacyjnego. Czytamy analizę zawartą na stronach poważnej instytucji analitycznej. I oczywiście czytamy tam dalej, że ten scenariusz jest na szczęście ciągle małorealny i ja się do tej opinii dołączam. Uważam, że Polska jako kraj członkowski NATO ma tą wyjątkową sytuację w przeciwieństwie do Ukrainy, że nasza ochrona to ochrona wynikająca także z zapisów traktatowych artykułu 5. i w razie czego tego, że w obronę niepodległości Polski, suwerenności Polski oczywiście zaangażują się inne państwa członkowskie Paktu Północnoatlantyckiego. Przytoczyłem ten fragment tej analizy, żeby uzmysłowić nam wszystkim, skąd potrzeba szybkości pracy nad tym projektem ustawy. I oczywiście do tego projektu trzeba będzie wrócić także pochylając się nad różnymi uwagami, które wskazało Biuro Legislacyjne Senatu. Ale nie sposób zauważyć, że te podstawowe dylematy, wyzwania i filary zostały wskazane prawidłowo. Tak w Polsce musimy zwiększyć liczebność polskiej armii. Tak w Polsce musimy zintensyfikować modernizację polskiej armii. Tak w Polsce musimy zadbać o tych, którzy chcą, czy na zasadzie zawodowego wojskowego, czy na zasadzie wojskowego w Wojskach Obrony Terytorialnej, czy na zasadzie specjalnego szkolenia wojskowego, chcą się zaangażować także w podniesienie obronności nas wszystkich. I mówię to także z pozycji człowieka, który pod koniec lat 80. manifestował, żeby zlikwidować obowiązkowe studium wojskowe, by chwilę po tej likwidacji już jako student dobrowolnie przejść staż instruktora obrony cywilnej i otrzymać stosowne uprawnienia w tym zakresie. Bo tak, każdy kraj może być kiedyś postawiony w sytuacji tego zagrożenia swojego bezpieczeństwa i suwerenności. Dlatego ze swojej strony deklaruję pełne wsparcie dla tych głównych celów, które realizuje ustawa. Deklaruję także chęć powrotu i wspólnej pracy nad tymi rzeczami, które są wskazane w opinii biura legislacyjnego, by wskazać chociażby te uwagi dotyczące trybu udzielania zamówień na realizację powołanych świadczeń przez ministra obrony narodowej. I tu także deklaruję chęć pracy. Jako były prezes Najwyższej Izby Kontroli, nikt nie może mieć żadnych wątpliwości, że każda złotówka, czy to bezpośrednio wydana z budżetu państwa, czy przez dowolny fundusz, który będzie wspierał cele modernizacyjne polskiej armii, musi zostać wydana prawidłowo i w sposób nie budzący żadnych wątpliwości. Są oczywiście drobniejsze uwagi, ale przecież polska armia musi mieć takie oblicze, jak każda nowoczesna armia. Dzisiaj często zapominamy, 17% wojskowych w wojsku ukraińskim, w formacjach z wojny Ukrainy, to kobiety. Dlatego tak trzeba unormować także takie rzeczy, które są do unormowania, a związane właśnie z służbą kobiet, zwolnieniami ze służby. I bym powiedział, o takich rzeczach nie możemy zapominać. I także w tym zakresie oczywiście deklaruję chęć wspólnej pracy. Szanowni Państwo, podsumowując, jak wszyscy widzimy, dzisiaj z Senatu płynie jeden zgodny głos. Sprawy bezpieczeństwa są wyłączone ze sporów, różnic i dyskusji politycznych. Tak było w przeszłości, kiedy ponad podziałem politycznymi realizowaliśmy dwa zasadnicze cele. Wstąpienia do NATO i wstąpienia do Unii Europejskiej. I tak dzisiaj jest w przypadku tej ustawy, realizując podstawowy cel, który obciąża każdego funkcjonariusza publicznego. I w sposób szczególny tych, których tutaj widzę dzisiaj w mundurze. Dziękuję Państwu za tą służbę. I nas, parlamentarzystów, którzy mają zapewniać Wam dobre przepisy prawa, żeby polska armia była silna, zwarta i gotowa. Ale nie tak jak w tym historycznym przykładzie. Mam nadzieję, że polska armia nie będzie wystawiona na próbę. Bo to, co dzisiaj podejmujemy, także te działania legislacyjne i modernizacyjne, mam głęboką nadzieję i przekonanie, że będą pełnić rolę odstraszającą, prewencyjną. I polska armia nigdy nie będzie musiała, czego Państwu, sobie, a przede wszystkim polskim obywatelom życzę, udowadniać swojej sprawności i gotowości do obrony ojczyzny w polu. Żeby tak się stało, dzisiaj musimy ten projekt przyjąć jak najszybciej. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo, Panie senatorze. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję.