Grzegorz Braun: Obawy o los raportu Podkomisji Smoleńskiej

Pan Grzegorz Braun. Lękam się, żeby ten raport przeobszerny nie podzielił losu aneksu do raportu o likwidacji WSI, co do którego temat był grzany równolegle z prawdą o smoleńsku, po czym jak, patrz wyżej, doszliście panowie do władzy, to ustami pospołu prezesa, naczelnika, premiera wraz z prezydentem belwederskim zakomunikowaliście narodowi, że to nieciekawe i nie będziecie tego publikować. Więc to pierwsze zastrzeżenie i dlatego z ostrożności procesowej, jeśli pan minister łaskaw cokolwiek dzisiaj udostępnić, to ja się zapisuję na listę mailingową. Bardzo proszę, przyjmę dowolną ilość danych. Dysk mam pojemny. Bardzo proszę, bo nie wiadomo, co będzie jutro. Panie ministrze, szukacie daleko w Wichita i innych ciekawych i pięknych miejscach, a nie badacie tego, co macie pod nosem. Ekshumacje, ekshumacje. Tak, ile ich przeprowadziliście, ile ich przeprowadziliście, tych ekshumacji tu w kraju. Macie do niedawna jeszcze wicepremiera, również w mojej nomenklaturze zaliczającego się do kategorii kłamców smoleńskich, ministra Gowina, który jako wówczas jeszcze minister rządu jawnej zdrady i zaprzeństwa z trybuny sejmowej komunikował, że z trumnami smoleńskimi wszystko było lege artis. Wszystko było lege artis, tak? Przyjechały te trumny smoleńskie do kraju. Byliśmy na lotnisku okęckim, panie ministrze, kiedy lądowała ich partia, prawda? I cóż, ekshumacji kilka i jakoś to utknęło, prawda? I w związku z tym, no pan minister kręci głową, więc to bardzo proszę wyjaśnić narodowi, ile w tajemnicy przeprowadzono tych ekshumacji, bo mnie się nie obiło uszy, żebyście szli dalej. Dalej, sprawa hangaru numer 21 na lotnisku okęckim, którego rozbiórkę zarządzono natychmiast, natychmiast po tragicznych wydarzeniach z kwietnia 2010 roku. Ciekawa sprawa, ciekawa sprawa. No i wreszcie, skoro pan minister tutaj się powołuje na sojuszników, no niewątpliwie, niewątpliwie warto by, warto by drążyć tę sprawę, nie tylko na minuty i sekundy przed wyobrażonym przez państwa zdarzeniem, ale warto by analizować ścieżkę, która prowadziła do zamachu warszawsko-smoleńskiego 10 kwietnia 2010 roku. I w ramach tych badań niewątpliwie warto by dowiedzieć się, jaka była misja generała Dawida Petreusa w Warszawie, późniejszego szefa CIA, wówczas jednego z najistotniejszych dowódców amerykańskich w naszej hemisferze, jego spotkanie z ludźmi, których, jak sam później wspomniał, odbierając notabene jakąś statuetkę czy medal od Polonusów z ludźmi, których parę dni później już nie było na tym świecie. Ostatnie dni przed zamachem warszawsko-smoleńskim, jaka była misja generała Dawida Petreusa w Warszawie? Czy była to misja ratunkowa? Czy była to misja ratunkowa? Jeśli tak, proszę dać jakiś duży medal generałowi Petreusowi, jeśli to była misja ratunkowa. A jeśli misja zakończyła się niepowodzeniem, no warto by te wątki zbadać. Państwo upieracie się badać tych kilka minut, kilkadziesiąt sekund, budujecie naprawdę imponujące symulacje, które jeszcze raz stwierdzę, nie są żadnym faktem i nie są żadnym dowodem, są symulacją, są symulacją i gdybyście, i gdybyście poprzestali na słusznej krytyce kłamstwa i manipulacji, które szło i lało się całymi strumieniami z Moskwy i z Warszawy. I jeden chór uzupełniał drugi. Komisja Millera uzupełniała kłamstwa i manipulacje Komisji Anodiny. Notabene może warto by jakiś europejski nakas aresztowania pani Anodiny, która zdaje mi się już nie przebywa na terytorium Federacji Rosyjskiej, i więc gdybyście poprzestali na słusznej krytyce kłamstwa smoleńskiego, ale wy upieracie się budować wersję pozytywną zdarzeń, przedstawiacie jako fakty coś, co nie daje się obronić w konfrontacji z tymi elementami historii, których upieracie się i wespół w zespół. Gazeta Wyborcza z Gazetą Polską upieracie się nie dostrzegać. Upieracie się z taką właśnie protekcjonalną miną i takim tonem, jak to dziś prezentujecie, upieracie się to ignorować. Dziękuję. Panu czy panu dwa zdania? Dziękuję. Nie, nie, już... Proszę bardzo. Dziękuję.