Piotr Woźniak: apel o szkolenia i regionalizację opieki nad dziećmi

Dziękuję bardzo. Bardzo proszę o zadanie pytania Pana Senatora Piotra Woźniaka. Szanowny Panie Marszałku, Szanowna Pani Mecenas, mam takie głębokie przekonanie, że do tego urzędu wkracza pełną autostradą empatia. O to wszystkich wypowiedziach, które była Pani łaskawa wspomnieć, absolutnie jestem przekonany, jak zagłosuję. I to, co stanowi o Pani przygotowaniu zarówno prawniczym, jak i przede wszystkim kobiety, która wypowiada się na temat dzieci w sposób, który chce się słuchać, budzie mój głęboki szacunek. Natomiast wracając do samych pomysłów, ja mam trzy zagadnienia. Jesteśmy po tragicznej sytuacji w dniu wczorajszym pod Ostrołęką. I chciałbym zadać o to pytanie, ponieważ w Stanach Zjednoczonych wszystkie dzieci, nauczyciele są permanentnie szkoleni, jak się zachować na wypadek ataków szaleńców. Wiedzą, że mają być pod ławką, często udawać osoby nieżywe, dzisiaj mam takie wrażenie, że w polskich szkołach nie wiemy, jak się zachować. Nie ma edukacji w tym zakresie. I jestem głęboko przekonany, że trzeba coś z tym zrobić. To moje pierwsze pytanie, czy Pani Rzecznik widzi ten problem, który na szczęście nie występuje w Polsce, ale uważam, że powinniśmy działać tutaj absolutnie prewencyjnie w tym zakresie. Druga kwestia dotyczy fali samobójstw i prób. Co prawda na ten temat Pani Rzecznik przed momentem trochę była łaskawa już wspomnieć. Natomiast wydaje mi się, że to jest na tyle ważny temat, że Wysoka Izba powinna mieć takie informacje nie tylko przy sprawozdaniach corocznych, ale także częściej. Czy ten odsetek dzieci w tym zakresie, które się samookaleczają, bądź mają próby samobójcze, albo niestety dochodzi do samobójstw, będzie w przyszłości odpowiednio malał. I ostatni wątek, na czym mi bardzo zależy, chciałbym taką odpowiedź oczywiście usłyszeć, a jak będzie to nie wiem, przekonamy się za chwilę, chodzi o regionalizację tego urzędu. Warszawa często jest bardzo daleko od miejsc, w którym dzieją się złe rzeczy. Dzieją się często fatalne sprawy rodzinne, bo miejmy świadomość, że do urzędu Pani Rzecznik będą przychodzić sprawy, które są najbardziej straszne z możliwych spraw rodzinnych, bo i takie będą. Czy Pani Rzecznik przewiduje, oprócz tych akcji edukacyjnych, o których Pani wspomniała, również w jakiś sposób taką permanentną regionalizację tego urzędu, nie tylko w kontekście wizyt w regionach, ale także być może o ustanowieniu jakichś innych agentów, które będą te działania tworzyć. Bardzo dziękuję. Dziękuję bardzo, bardzo proszę. Tak, jeżeli chodzi o te dramatyczne sytuacje, które wczoraj miały miejsce, to miałam taką samą refleksję, jak Pan Senator, że w ogóle zmienia się rzeczywistość. To była moja pierwsza taka myśl, że zmienia się rzeczywistość i że to, co jeszcze do tej pory oglądaliśmy z obrazków z Stanów Zjednoczonych, dzieje się w Polsce. I tak w moim przekonaniu właśnie nie mamy przeszkolenia w tym zakresie. Nie wiemy, jak się zachowywać, ale też od razu sobie pomyślałam o tym, że takie sytuacje też chociażby, była taka sytuacja też pod Warszawą, kiedy doszło do okaleczenia, a nawet do śmierci dziecka. I takie sytuacje się po prostu zaczynają coraz częściej zdarzać. I też miałam taką refleksję, że musimy tym tematem się zająć. W ogóle jak reagować na różne sytuacje trudne, które mogą się w szkole zadziać, czyli właśnie związane z różnymi rodzajami nieprzewidywalnymi sytuacjami, gdzie jest zagrożenie życia i zdrowia. Więc tak, bardzo, bardzo też to pytanie we mnie rezonuje i jest w moim bardzo bliskim myśleniu. Jeżeli mówimy o fali samobójstw, to też już o tym, tak jak też pan senator też zauważył, wspominałam. Jeszcze może wspomnę o tym, że też chciałabym zwracać uwagę na to, w jaki sposób w ogóle tematyka dzieci, samobójstw i prób samobójczyk, i samookaleczania dzieci jest podejmowana w przestrzeni medialnej. W tym zakresie też są prowadzone różne szkolenia, które organizuje Ministerstwo Zdrowia, bo pamiętajmy o tym, że nie możemy mówić o samobójstwach dzieci, czy też prób samobójczych, samookaleczeniach w taki sposób, żeby zachęcać inne dzieci do tego. To jest duża bardzo odpowiedzialność w tym zakresie, więc bardzo też bym chciała zwracać uwagę na to, w jaki sposób są komunikaty też formułowane, bo musimy mówić o problemie, to jest ważne, ale też w jaki sposób mówimy. Więc myślę, że to też jest taka prewencja, która jest ważna i bardzo by mi na tym zależało, żeby taka świadomość w zakresie mówienia coś się podnosiła. Jeżeli chodzi o regionalizację, to również o tym też bardzo intensywnie myślę. Oczywiście to też jest zawsze kwestia budżetu, natomiast jeżeli tylko byłoby to możliwe, to uważam tak samo, że Warszawa jest daleko, że ten urząd jest w Warszawie. Dla pewnych dzieci to jest w ogóle niemożliwe, żeby chociażby się spotkać, dlatego też mówię o tym, że ja będę jeździć, żeby mieć tą dostępność. Natomiast jeżeli tylko właśnie tak sobie budżetowo to będzie możliwe, albo też będzie na to w przeszłości zgoda rządu, to bardzo bym chciała, żeby były terenowe oddziały Rzecznika Praw Dziecka. Bardzo by mi na tym zależało. Dziękuję bardzo. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję.