Piotr Górnikiewicz: Broni praw mniejszości seksualnych i symboli

Dziękuję Panie Marszałku, Szanowni Państwo. Zaczniemy od słów pewnej piosenki bardzo popularnej w tej chwili wśród naszej młodzieży. Jestem dumny, że jestem Polakiem, nie przeszkadza mi chłopak z chłopakiem. I nie jestem z lewej czy z prawej, po prostu za miłość nikt nie powinien płacić płacze. Szanowni Państwo, cytowany fragment utworu młodych obywateli naszego kraju tak naprawdę powinien zamknąć dyskusję nad przedmiotowym projektem. Oczywistym jest, że każdy ma prawo do miłości. Czytając projekt tej ustawy mam wrażenie, że często szukamy rozwiązań problemów, które de facto nie istnieją. Autorzy wskazują na potrzebę zmiany ustawy prawo o zgromadzeniach i niektórych innych ustaw, wskazując na zagrożenia, jakie nieś mają za sobą organizacje popierające równość i tolerancję. Na początek przypomnijmy, że marsze tolerancji i równości organizowane były w wyniku naruszenia praw mniejszości oraz ich dyskryminacji. Zgromadzenia te organizowane były jako forma obrony, a nie jako forma ataku. Próba nawożenia zakazu używania symboli religijnych i patriotycznych przez środowiska mniejszości seksualnych jest daleko idącym ograniczeniem wolności wyznania i religii. W artykuł 53 Konstytucji zasada wolności sumienia zapewnia wolność wyznawania lub przyjmowania religii według własnego wyboru. Nie jest zrozumiałym próba zawłaszczenia religii i symboli oraz prowadzenia zakazu utożsamiania się z nią. Projektodawca stawia się niejako w roli jedynego uprawnionego do używania symboli religijnych i patriotycznych, wybranym przez siebie kontekście i wybranych przez siebie sytuacjach. Poszanowanie symboli religijnych i patriotycznych jest oczywistym nakazem, a próba zawłaszczenia ich używania przez wybrane środowiska jest nieakceptowana. Na marginesie przypomnieć należy, iż Sąd Okręgowy w Częstochowie wydanym przez siebie orzeczeniu wskazał, iż obraz Maryi z tęczową aureolą niesiony podczas parady nie może być uznany na znieważenie przedmiotu kultu. W społeczności katolickiej pojawiają się różne perspektywy wobec homoseksualizmu. Jedni katolicy wierzą, że Bóg kocha wszystkich ludzi niezależnie od ich orientacji seksualnej i powinniśmy praktykować miłość, akceptację i szacunek wobec bliźnich. Inni jednak utrzymują bardziej tradycyjne poglądy i traktują homoseksualizm jako sprzeczny z zasadami moralnymi Kościoła. Warto spytać projektodawców, czy pamiętają o dwóch najważniejszych przykazaniach wiary katolickiej, o przykazaniach miłości. Skoro głowa Kościoła katolickiego jest w stanie zaakceptować mniejszości seksualne i odnosić się do nich z szacunkiem, respektować ich prawa i rozumieć różnicę, tym bardziej wierne córki i synowie Kościoła katolickiego winny do osób o odmiennych poglądach i zapatrywaniach odnosić się zgodnie z nauką Kościoła i z zasadami dekalogu. Dokonując oceny możliwości zaakceptowania zmian proponowanych przez projektodawców, należy mieć na względzie ich zgodność z obowiązującymi aktami prawnymi ze szczególnym uwzględnieniem Konstytucji. Istnieje uzasadniona obawa, iż zmiany proponowane przez wnioskodawców mogą naruszać przepisy Konstytucji, w tym artykuł 54 Konstytucji, mówiący o zasadzie wolności poglądów, zapewniający wolność wyrażenia swoich poglądów, artykuł 57 Konstytucji, zapewniający wolność organizowania pokojowych zgromadzeń i uczestniczenia w nich, artykuł 58 Konstytucji, mówiący o zasadzie wolności zrzeszania się. Ten sam artykuł stanowi też swojego rodzaju zabezpieczenie uniemożliwiające działalność zrzeszeń, których działania są sprzeczne z Konstytucją lub ustawą. Pamiętać również należy o treści artykułu 47 Konstytucji, stanowiącym, iż każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym. Projektodawcy w pisemnym uzasadnieniu projektu podkreślają, iż ruchy mniejszości seksualnych dokonują ekspansji swoich poglądów poprzez umieszczanie swojej symboliki na produktach i w logach firm. Szanowni Państwo, firmy dokonują zmian w swoich logach polegających na użyciu symbolu tęczy, robią to w określonym kontekście, chcąc zaakcentować, iż osoby o innej orientacji seksualnej też są ich odbiorcami, są częścią społeczeństwa i mają prawo do wyrażania swoich poglądów. Projektodawcy wskazują również przykłady zbrodni, w których mają dopuszczać się pary homoseksualne. Argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu projektu jest argumentacją wybiórczą. Każda zbrodnia na nieletnich winna spotkać się z natymiastową reakcją organów ścigania i zostać surowo ukarana. I to zarówno przez pary homo czy heteroseksualne. Przecież obowiązkiem państwa jest dbanie o bezpieczeństwo najmłodszych obywateli naszego kraju i wychowania ich w warunkach umożliwiający im zdrowy i bezpieczny rozwój. Rozwiązania proponowane przez projektodawców wydają się być daleko idącymi ograniczeniami praw mniejszości zagwarantowanych przez ustawę zasadniczą. Obecnie obowiązujące przepisy kodeksu karnego czy kodeksu wykroczeń już przewidują rozwiązania mające na celu ochronę porządku podczas gromadzeń publicznych. Szacunek do symboli religijnych, patriotycznych czy szacunek do osób o odmiennych poglądach powinny być dla nas sprawą nadrzędną. Obrona praw człowieka i wolności wypowiedzi, równość i akceptacja, edukacja i dialog społeczny, poszanowanie pluralizmu pozwolą na kształtowanie odpowiedzialnego i bezpiecznego społeczeństwa. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo, panie pośle.