Menu
VideoParlament
VideoParlament Polska polityka w jednym miejscu — pobierz aplikację
Pobierz
VideoParlament
VideoParlament dla Windows Pobierz aplikację desktopową — powiadomienia o nowych wystąpieniach
Pobierz
Grzegorz Płaczek: Religia ma łączyć, szkoła musi być neutralna

Grzegorz Płaczek: Religia ma łączyć, szkoła musi być neutralna

Grzegorz Płaczek (Konfederacja) podczas wystąpienia w Sejmie przedstawił swoje stanowisko wobec projektu ustawy o nauczaniu religii i etyki, podkreślając znaczenie chrześcijańskich korzeni Polski oraz konieczność zachowania neutralności szkoły publicznej. Podkreślał, że rozwiązanie powinno chronić godność religii, dawać rodzicom podmiotowość i zapewniać dzieciom komfort wyboru.

Główne tezy


Grzegorz Płaczek wskazał, że polska kultura wyrasta z korzeni chrześcijańskich i że religia pełniła tradycyjnie rolę scalającą wspólnotę. Zwrócił uwagę na konieczność poszanowania religii jako przestrzeni sumienia i dobra wspólnego oraz na potrzebę nadania lekcji religii odpowiedniej rangi jako katechezy.

Religia a neutralność szkoły


Poseł podkreślał, że szkoła wspólna dla wszystkich musi pozostać miejscem neutralnym i bezpiecznym, gdzie uczą się dzieci wierzące i niewierzące. Przypomniał, że Konstytucja chroni zarówno wolność religijną, jak i prawo rodziców do wychowania dzieci zgodnie z przekonaniami, oraz apelował o rozwiązania zdejmujące z dzieci ciężar deklaracji przed rówieśnikami.

Etyka jako przedmiot dialogu


Płaczek wskazał, że projekt ustawy proponuje zapewnienie neutralności religijnej poprzez nauczanie etyki. Etyka powinna tworzyć płaszczyznę dialogu, uczyć rozróżniania dobra od zła, odpowiedzialności, praw człowieka, solidarności oraz myślenia krytycznego bez ideologii.

Tradycja i tożsamość narodowa


Poseł podkreślał historyczną rolę tradycji chrześcijańskiej w kształtowaniu tożsamości Polaków i apelował o ochronę tej spuścizny. Zaznaczył, że wiara dla wielu Polaków jest nieodłącznym elementem codzienności i że nauczanie religii powinno budować formację duchową, a nie dzielić społeczeństwa.

Konsekwencje i oczekiwania


Grzegorz Płaczek wezwał do dyskusji na Komisji Sejmowej w celu wypracowania rozwiązania dającego rodzicom podmiotowość, dzieciom komfort, nauczycielom porządek pracy i Polskiemu społeczeństwu zgodę w tej wrażliwej sprawie. Zaznaczył potrzebę szacunku dla nauczycieli religii oraz dialogu uwzględniającego różnorodność światopoglądów.

Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.

Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →

Transkrypcja
Szanowny panie marszałku, Wysoka Izbo, witam przedstawicieli Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej. Mówimy dziś o sprawie wrażliwej i ważnej, o wychowaniu młodego pokolenia, o przekazywaniu wartości, które składają się na polską tożsamość. Polska kultura wyrasta z korzeni chrześcijańskich. Pamiętamy, jak Kościół niósł w wspólnocie, my jesteśmy też częścią tej wspólnoty, otuchę w czasach próby. Szanując religię jako przestrzeń sumienia, nadziei i dobra wspólnego, wszyscy powinniśmy znaleźć rozwiązanie, które chroni godność religii, a równocześnie zapewni neutralność szkoły publicznej. Nie chodzi o spór za czy przeciw religii. Chodzi o to, by religia była prowadzona w taki sposób, aby czuła się u siebie, z pełnym poszanowaniem nauczycieli, kościoła, rodziców i uczniów. Szkoła wspólna dla wszystkich powinna przy tym pozostać miejscem bezpiecznej neutralności. Miejscem, które uczy razem dzieci wierzących i niewierzących, dzieci różnych wyznań, światopoglądów i wrażliwości. Konstytucja chroni zarówno wolność religijną, jak i prawo rodziców do wychowania dzieci zgodnie z przekonaniami. Nikt nie może być stawiany pod presją rówieśniczą i nikt nie powinien deklarować się publicznie w klasie, nikt nie powinien czuć się inny. Dlatego powinniśmy w tej sali znaleźć takie rozwiązanie, które zdejmuje z dzieci ciężar trudnych wyborów dokonywanych na oczach klasy, ale pamiętać, że wiara zobowiązuje. I dla wielu Polaków jest nieodłączną częścią ich codzienności. Nauczanie o Bogu ma łączyć, a nie dzielić. Religia nie jest przedmiotem szkolnym jak każdy inny. Jest przestrzenią wiary. To na tej lekcji, jeśli jakieś dziecko na nią uczęszcza, powinna być budowana formacja duchowa, a my, parlamentarzyści, powinniśmy nadać lekcji religii odpowiednią rangę. Rangę katechezy. Niezależnie, czy ktoś jest osobą wierzącą, czy nie. Projekt ustawy zakłada zapewnienie neutralności religijnej w szkole poprzez nauczanie etyki. To na tym przedmiocie powinna być tworzona płaszczyzna dialogu, a dzieci powinny być uczone rozumienia różnic między dobrem a złem. Etyka w szkole jako realny przedmiot kształtujący charakter ucznia powinna uczyć odpowiedzialności, prawdy, kultury, dialogu, odporności na manipulacje. Bez ideologii, z naciskiem na myślenie krytyczne i na empatię. Potrzebny jest szacunek dla nauczycieli religii i tych, którzy jej uczą, bo ona religii naucza się o Bogu i Kościele. Warto o tym wszystkim porozmawiać otwarcie na Komisji Sejmowej. Państwowy program etyki powinien zawierać moduły o polskiej tradycji, kulturze chrześcijańskiej, dorobku innych religii, prawach człowieka, odpowiedzialności, solidarności i służbie. Tak, by młody Polak rozumiał swoje korzenie i potrafił z szacunkiem spotykać się z innym. Wypracowane rozwiązanie powinno dać rodzicom podmiotowość, dzieciom komfort, nauczycielom porządek pracy a Polsce, zgodę w sprawie, w której zgoda jest bezcenna. Podejmując decyzję, w jakiej formule nasze dzieci będą uczone religii i etyki, pamiętajmy, że religia chrześcijańska od wieków była fundamentem tożsamości narodowej Polaków, scalając wspólnotę w czasach zaborów, okupacji i kryzysów. Tradycja chrześcijańska kształtowała kolejne pokolenia poprzez wartości rodzinne, a w naszym życiu narodowym religia pełniła rolę duchowego drogowskazu, który pomagał Polakom zachować jedność i nadzieję na przyszłość. Nie zniszczmy tego, bo jako pokiereszowany historią naród powinniśmy być z tego dumni. Nie ma prawdziwej wolności bez etycznych zasad, tak jak nie ma trwałej wspólnoty bez religijnego fundamentu. Dziękuję bardzo. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję.