Jerzy Fedorowicz pyta o kryzys psychiatrii dziecięcej

Bardzo bym prosił o zabranie głosu, czyli o zadanie pytania pana senatora Jerzego Fedorowic. Dziękuję bardzo, panie marszałku. Przede wszystkim witam panią mecenas bardzo w naszym gronie. Dziękuję za pani wystąpienie, które jest bardzo merytoryczne. Pani wiedza i doświadczenie wskazują, że jest pani właściwą osobą, żeby zająć to miejsce. Gratuluję pani, że pani uzyskała większość w Sejmie. Palący problem polskiej dzisiejszej rzeczywistości, smutnej jest stan psychiatrii dziecięcej. Próbowaliśmy to zmienić w poprzedniej kadencji wnioskując o 80 milionów na poprawienie stanu psychiatrii dziecięcej, ale poprzedni rząd nie uznał tego i nie udało się. Chciałem zapytać, jakie są pani doświadczenia w tym zakresie i jakie pani ma plany związane z tym bardzo, bardzo bolesnym i poważnym problemem polskim. Dziękuję bardzo. Dziękuję pani senatorze. Bardzo proszę. Bardzo dziękuję. Doświadczenia mam wielorakie, ponieważ kiedy udzielam pomocy dzieciom, które doświadczają przemocy, to praktycznie każde dziecko, każdy mój klient jest osobą, która jest w kryzysie zdrowia psychicznego. Jest osobą, która jest zarówno pod opieką psychologa, jak i pod opieką psychiatry. Więc wiem, jak wygląda też rzeczywistość polskich dzieci, które muszą korzystać z tego typu wsparcia, a to wsparcie nie zawsze jest możliwe. Po pierwsze, chociażby już współpracuję z organizacjami młodzieżowymi, jak chociażby z nastoletnim azylem, gdzie słyszę też poglądy osób młodych dotyczących kryzysu zdrowia psychicznego. Osoby młode bardzo mocno zwracają uwagę na to, że musimy postawić nacisk na tzw. prewencję zero, referencję zero, która mówi o tym, że mamy uczyć się radzenia z emocjami. Mamy właśnie, tak jak powiedziałam, w trakcie wystąpienia nabyć też jako osoby dorosłe umiejętność rozmowy z dzieckiem, który doświadcza kryzysu zdrowia psychicznego, po to właśnie, żebyśmy nie musieli korzystać z pomocy psychiatry, bo psychiatra to zawsze powinno być ten tzw. trzeci stopie referencyjny. Najpierw mamy tzw. profilaktykę i myślę, że w tym zakresie dużo musimy zrobić. Natomiast oczywiście brakuje łóżek w szpitalach psychiatrycznych, brakuje psychologów, brakuje tej pomocy. Jako rzecznik prawdziecka będę bardzo mocno monitorowała działania rządu w tym zakresie. Będę się upominała o to, żeby stan psychiatrii dzieci i młodzieży w Polsce o wiele bardziej był standardem efektywnym. Nie będę to robiła wraz z osobami młodymi, bo też wiem, jak bardzo im na tym zależy. I też na spotkania w tym zakresie będę chciała przychodzić z osobami młodymi, żeby też one same mogły opowiedzieć o swoich doświadczeniach, o tym czego doświadczają, kiedy mają kryzys zdrowia psychicznego, bo chciałabym im w tej materii też oddać głos. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo.