Aleksandra Leo popiera ustanowienie 2025 Rokiem Stefana Żeromskiego

Szanowny panie marszałku, Wysoka Izbo. Przedstawiam sprawozdanie Komisji Kultury i Środków Przekazu na temat projektu chwały autorstwa pana posła Rafała Kasprzyka z Klubu Parlamentarnego Polska 2050 III Drogę w sprawie ustanowienia roku 2025 rokiem Stefana Żeromskiego to jest druk 329, pierwsze czytanie odbyło się 25 czerwca 2024 roku. Szanowni państwo, na posiedzeniu Komisji nie było żadnych wątpliwości, że rok 2025 powinien być poświęcony Stefanowi Żeromskiemu. Projekt uchwały został przyjęty przez członków Komisji poprzez aklamacje wraz z poprawkami, które miały głównie charakter stylistyczny. Stefan Żeromski przyszedł na świat w Stravczynie koło Kielc 14 października 1964 roku w zaborze austriackim. Pochodził z ubożałej szlachty rodziny Szlacheckiej. Choć Polski nie było wtedy na mapach to, że Żeromski przez całe swoje życie był oddany ojczyźnie. W 1973 roku rozpoczął naukę w ijskiej szkole elementarnej. Natomiast rok później zdobytą tam wiedzę postanowił wykorzystać podczas egzaminów do męskiego gimnazjum rządowego w Kielcach. W kieleckiej szkole Żeromski przebywał do 1986 roku. W trakcie nauki stracił rodziców najpierw matkę, zaś 4 lata później stracił ojca. Z czasów gimnazjalnych pochodzą jego pierwsze próby literackie, wiersze, dramaty, przekłady z literatury rosyjskiej. Szanowni Państwo, Stefan Żeromski był jednym z najwybitniejszych polskich pisarzy XX wieku. Pisarzem silnie angażującym się w bieg aktualnych spraw politycznych i społecznych. Przede wszystkim jednak był patronem pokolenia inteligencji, która budowała niepodległą. Jego twórczość miała ogromny wpływ na kształtowanie świadomości społecznej, historycznej i narodowej Polaków. To on bowiem zaszczepił w nich wiarę w ideały wolności, poszanowania każdego człowieka, bez względu na jego status społeczny i wpołył świadomość piękna, bezinteresownej pracy dla kraju. Jego twórczość odzwierciedla najważniejsze problemy i aspiracje narodu polskiego, szczególnie w okresie odzyskiwania niepodległości. Żeromski był pisarzem przekonanym o doniosłej funkcji literatury. Mocno wierzył w szczególne posłannictwo pisarza, w jego odpowiedzialność za kształtowanie losu narodu i ojczyzny. Przez 30 lat swojej działalności publicznej nigdy nie zrezygnował z walki o Polskę, swoich marzeń o Polskę sprawiedliwą i demokratyczną. Polskę godną swojej tysiącletniej historii. Stefan Żeromski był laureatem licznych nagród politycznych literackich i pretendentem do literackiej nagrody Nobla. Należał do wybitnego grona wielkich Polaków odznaczonych dwoma najważniejszymi państwowymi odznaczeniami cywilnymi. To jest orderem Orła Białego oraz orderem Odrodzenia Polski. Jak ważnym człowiekiem był Żeromski, najlepiej oddaje je lektura listów pisarza. Wśród ludzi, którzy do niego pisali, były najważniejsze postaci polskiego życia politycznego, prezydent Stanisław Wojciechowski, premierzy, marszałkowie Sejmu, liczni ministrowie, posłowie i senatorowie niepodległej Polski. W spisie nadawców jest cała wczesna literatura Polski. Sienkiewicz, Prus, Orzeszkowa, Konopnicka, z Róweśników zaś, Reymont, Kasprowicz, Wyspiański, Orkan, z Młodszych, Witkacy, Tuwim, Wierzyński czy Lechoń. Korespondencja ukazuje też, jak wielkim zainteresowaniem cieszyły się utwory Żeromskiego, jak od sukcesu ludzi bezdomnych w 1900 roku. Wydawcy zabiegają dzieła pisarza, jak redaktorzy pism zasypują autora prośbami, bo mogli się wydrukować, najlepiej powieści, a jeżeli to niemożliwe, to przynajmniej drobniejsze utwory. Publikowanie bowiem utworów Żeromskiego gwarantowało nie tylko sukces finansowy, ale przede wszystkim nobilitowało. Podobnie zabiegali o współpracę z Żeromskim, dyrektorzy teatrów, producenci pierwszych polskich filmów i dziennikarze prosząc o wypowiedź na jakiś aktualny, ważny temat. Ta popularność pisarska i pisarska sława umożliwiły Żeromskiemu podejmowanie wielu akcji obywatelskich. Żeromski skupieni wokół niego działacze społeczni prowadzili akcje oświatowe w Nałęczowie i Zakopanem. W 1911 roku Żeromski rozpoczął wielką kampanię prasową, która doprowadziła do radykalnych reform w zaniedbanym i źle zarządzanym Muzeum Narodowym Polskim w Rapysruswilu. To, że Żeromski podjął zabiegi o przekształceniu w instytucje informującą zachodnią Europę o naszej bogatej historii, o współczesnej nauce, kulturze i sztuce. To, że Żeromski zakładał biblioteki, podejmował zabiegi o ochronie na pisarze, przede wszystkim przed wyzyskiem i oszustwami wydawców. To, że Żeromski organizował w niepodległej Polsce Związek Literatów Polskich, Polski Pen Club i Towarzystwo Przyjaciół Pomorzy. To on opracował projekt Akademii Literatury. To on w swoich utworach publicystycznych wypowiadał się o ważnych problemach życia zbiorowego. Że Żeromski był nie tylko najpopularniejszym pisarzem młodego pokolenia, młodo polskiego, ale był także jednym z najważniejszych osób w Polsce. W 1918 roku, gdy Polska odzyskiwała niepodległość, miał uzasadnione podstawy, by sięgać po duchowe przywództwo narodu, by wysuwać projekty, urządzenia powstającego państwa. Uchodził bowiem za najwyższy autorytet duchowy polskiej inteligencji. Był pisarzem, którego dzieła krzewiły krzepiącą wiarę, w szczególnie posłannictwo inteligencji, która miała wziąć na barki sprawy moralnej od nowy ojczyzny, koniecznej dla budowy przyszłej, wolnej i sprawiedliwej Polski. Bogatej twórczości literackiej Żeromskiego towarzyszyła równie intensywna działalność społeczna i niepodległościowa. Wobec upadku Austro-Węgier organizował Polską administrację na Podhalu, pełniąc przede wszystkim funkcję prezydenta tzw. Republiki Zakopiańskiej. Wspólnie z Janem Kasprowiczem agitował na rzecz Polski podczas plebiscytuna w Armii i Mazury, zaś w roku 1920 założył Towarzystwo Przyjaciół Pomorza. Żeromski pokazywał przykłady misji polskich elit, które miały służyć dobru wspólnemu, służyć ludowi, podnosić naród na coraz wyższy poziom rozwoju, coraz większe osiągnięcia. Warto również podkreślić, że Żeromski od 1914 roku służył w Legionach. Jego wkład w kształtowanie wolnej i niepodległej Rzeczpospolitej jest nieoceniony. Jego działalność niepodległościowa oraz twórczość, która budowała świadomość narodową Polek i Polaków, powinna zostać doceniona i uhonorowana przez Sejm. Dlatego wzywa mi proszę Państwa posłów i posłanki do poparcia projektu o ustanowienie roku 2025 roku Stefana Żeromskiego. Dziękuję bardzo. Dziękuję serdecznie.