Anna Górska popiera Monikę Hornę-Cieślak na Rzeczniczkę Praw Dziecka

Szanowny Panie Marszałku, Wysoki Senacie, około 2 lata temu moja córka próbowała rozwiązać poważny problem w swojej szkole i wyszło to dosyć opornie i wpadła na genialny pomysł. Napisze do Rzecznika Praw Dziecka, po czym natychmiast miała refleksję, ale do niego nie ma co pisać. I niestety to była smutna, ale prawdziwa refleksja, bo z pewnością nie pomógłby w rozwiązaniu kłopotu, z którym borykała się 10-letnia dziewczynka w swojej szkole. Dzisiaj jestem przekonana, że w końcu będzie Rzecznik, który z takich list przeczyta i być może uruchomi kogoś, kto będzie w stanie takim dzieciom w takich kłopotach, jakie wtedy miało miejsce pomóc. Jestem przekonana nie tylko po tej dyskusji, którą tutaj dzisiaj odbywamy, po tej naprawdę maratonie odpowiedzi na te pytania, które były bardzo licznie zadawane, ale przede wszystkim dlatego, że w sprawie kandydatury Moniki Horny-Cieślak, nie wiem jak do państwa, ale do mnie, napisało kilkadziesiąt organizacji dziecięcych i młodzieżowych z całej Polski. I co chyba najbardziej mnie zaskoczyło, to również z mojego okręgu, z powiatu Kartuskiego, Kościerskiego, małych organizacji zruszających kilkoro uczniów, kilkoro dzieci, bo czasami jest tak, że ta wielka polityka, o której tutaj rozmawiamy, Rzecznik, który ma swoją siedzibę w Warszawie, nam się to wydaje, że to są tylko te kwestie dużych miast, dzieci z dużych ośrodków, ale właśnie czasami to w Polsce powiatowej, tam gdzie jest dalej od Warszawy, trudniej jest, jeszcze trudniej jest dzieciom przebijać się ze swoim głosem. Jeśli mówimy o kryzysie psychiatrii dziecięcej, to na prowincji bardzo często, nie lubię używać tego terminu, w powiatach w Polsce gminnej, bardzo często ten problem nie wynika wyłącznie z tego, że brak jest dostępu do lekarzy, bo brak jest lekarzy psychiatrów, ale wynika również z tego, że rodzice czasami celowo decydują się jechać kilkaset kilometrów dalej do lekarza psychiatry, bo boją się na przykład społecznej stygmatyzacji takiego dziecka w jego własnym środowisku, bo bardzo często te małe społeczności, często również konserwatywne, co nie jest zarzutem w tym przypadku, ale czasami tak bywa, że dzieci postrzegają siebie również przez pryzmat tego, czy ktoś korzysta z pomocy psychologa, czy z niej nie korzysta i tam też jest potrzebny Rzecznik Praw Dziecka, żeby te małe społeczności, oddalone od stolicy, również wspierać i przekonywać. Dowodem na to, jak ważną kandydatką jest pani Monika Horna-Cieślak dla dzieci i młodzieży, jest również to, że dzisiaj z nami też są na sali przedstawiciele organizacji młodzieżowych. Niektórych z nich znam osobiście, z czego się bardzo cieszę, że są tutaj z nami. I byli tak samo w Sejmie, kiedy kilka dni temu kandydatura pani Moniki, pani Rzeczniczki, już będę tego używać, była głosowana. To jest główny argument, proszę państwa, za tym, żeby głosować za tą kandydaturą. Bo poparcie dzieci i młodzieży, która naprawdę, proszę mi wierzyć, absolutnie zdaje sobie sprawę z tego, jakim Rzecznikiem był pan Pawlak, zdaje sobie absolutnie sprawę z tego, że nie miała w nim oparcia, że nie było w ogóle sensu zwracać się do niego z istotnymi problemami. To to poparcie dzieci i młodzieży dzisiaj wyrażane dla nowej Rzeczniczki jest absolutnie kluczowe. I powinniśmy tej doświadczonej przez ostatnie lata grupie dzieci i młodzieży zaufać, że oni wiedzą, kogo popierają, a te dowody, których dzisiaj pani Rzeczniczka dostarczyła nam w sposób profesjonalny, absolutnie odpowiadając na to, że tak liczne pytania są tylko dodatkowym dowodem na to, że należy w tym głosowaniu wybrać przycisk za. I zamykając trochę taką klamrą moją wypowiedź, napisałam dzisiaj już wiadomość do mojej córki, która dzisiaj ma 12 lat zdjęcie, będę dzisiaj głosowała dla ciebie. I najważniejsze zadanie moim zdaniem, bo ja jestem święcie przekonana, że z tymi wszystkimi aspektami prawnymi pani Rzeczniczka sobie doskonale poradzi, ale jednym z najważniejszych zadań będzie stworzenie też takiej świadomości społecznej i atmosfery, że te prawa dziecka, których Rzecznik będzie chronił, to są również prawa dziecka w jego relacji z rodzicem. I ja dzisiaj również w taki sposób będę oddawała mój głos, będę przyznawała po raz kolejny oficjalnie już tym razem prawo mojemu dziecku w relacji ze mną samą i tego również Państwu życzę, podejmując dzisiaj tą decyzję, tej refleksji. Dziękuję bardzo.