Aleksandra Leo przypomina postać Wawrzyńca Hajdy i jego zasługi
Aleksandra Leo (poseł, Centrum) wygłosiła w Sejmie przemówienie z okazji 180. rocznicy urodzin Wawrzyńca Hajdy, podkreślając jego wkład w zachowanie polskości na Śląsku. W wystąpieniu podczas prac Komisji Kultury wskazała na rolę Hajdy jako publicysty, nauczyciela i organizatora życia narodowego w czasach pruskiej germanizacji.
Aleksandra Leo zwróciła uwagę, że rok 180. rocznicy urodzin to okazja do przypomnienia postaci wyjątkowej dla Śląska. Przemówienie odnosiło się do znaczenia pamięci historycznej oraz do prac komisji, które doprowadziły do procedowania uchwały upamiętniającej.
W wystąpieniu podkreślono, że Wawrzyniec Hajda redagował i wydawał pisma w języku polskim mimo represji pruskich władz. Jego publicystyka była opisywana jako akt oporu i źródło nadziei oraz tożsamości narodowej dla miejscowej społeczności.
Aleksandra Leo przypomniała, że Hajda jako nauczyciel walczył o rozwój szkolnictwa polskiego i organizował naukę w języku polskim. Wskazała także na jego zaangażowanie w tworzenie polskich organizacji społecznych wzmacniających kulturę i jedność narodową.
Mówczyni łączyła działalność Hajdy z późniejszymi wydarzeniami na Śląsku, zauważając, że jego działania położyły fundamenty pod przyszłe dążenia niepodległościowe. Zaznaczyła, że upamiętnienie Hajdy to przypomnienie, iż kultura, język i edukacja są kluczowe dla przetrwania narodu.
Upamiętnienie i kontekst
Aleksandra Leo zwróciła uwagę, że rok 180. rocznicy urodzin to okazja do przypomnienia postaci wyjątkowej dla Śląska. Przemówienie odnosiło się do znaczenia pamięci historycznej oraz do prac komisji, które doprowadziły do procedowania uchwały upamiętniającej.
Działalność publicystyczna
W wystąpieniu podkreślono, że Wawrzyniec Hajda redagował i wydawał pisma w języku polskim mimo represji pruskich władz. Jego publicystyka była opisywana jako akt oporu i źródło nadziei oraz tożsamości narodowej dla miejscowej społeczności.
Rola w edukacji i organizacjach
Aleksandra Leo przypomniała, że Hajda jako nauczyciel walczył o rozwój szkolnictwa polskiego i organizował naukę w języku polskim. Wskazała także na jego zaangażowanie w tworzenie polskich organizacji społecznych wzmacniających kulturę i jedność narodową.
Dziedzictwo i konsekwencje
Mówczyni łączyła działalność Hajdy z późniejszymi wydarzeniami na Śląsku, zauważając, że jego działania położyły fundamenty pod przyszłe dążenia niepodległościowe. Zaznaczyła, że upamiętnienie Hajdy to przypomnienie, iż kultura, język i edukacja są kluczowe dla przetrwania narodu.
Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.
Inne wystąpienia
Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →
Sejm RP
Michał Mikołaj o zmianach w sieci szpitali i porodówkach
Tadeusz Tomaszewski
Tadeusz Tomaszewski pyta o środki dla lokalnych grup działania
Sejm RP
Marcin Wiącek przed komisją: rekord skarg i interwencje RPO
Leszek Czarnobaj
Leszek Czarnobaj pyta o wsparcie kół z Funduszu Sprawiedliwości
Władysław Kurowski
Władysław Kurowski upamiętnia 30. rocznicę tragedii posłów
Józefa Szczurek-Żelazko
Józefa Szczurek-Żelazko pyta o rozwiązanie umów LGD w Małopolsce
Artykuły
Transkrypcja
Szanowny Panie Marszałku, Wysoka Izbo, w tym roku przypada 180 rocznica urodzin Wawrzyńca Hajdy postaci wyjątkowej znanej jako Śląski w Ernychora. Przyznaję, że bliżej i bardziej dokładnie miałam okazję zapoznać się z życiorysem po raz pierwszy Wawrzyńca Hajdy właśnie dzięki procedowaniu tekstu uchwały upamiętniającej 180 rocznicę urodzin na posiedzeniu Komisji Kultury. I muszę przyznać, że jest to życiorys wyjątkowy. Jego biografia to opowieść o niezłomności, wierze w polskość i nieustrudzonym dążeniu do wolności. Hajda całe swoje życie poświęcił walce o tożsamość narodową Polaków na Śląsku. Od najmłodszych lat dostrzegał jak wielkie znaczenie ma słowo, jego siła i moc w kształtowaniu świadomości narodowej. Gdy pruski zabór zaciskał w swoją pętlę germanizacji, on decydował się na walkę piórem. Redagował, wydawał pisma w języku polskim mimo przeciwności ze strony władz pruskich. To co pisał, niosło za sobą nie tylko ideę, ale przede wszystkim nadzieję i tożsamość narodową. Jego działalność publicystyczna była aktem oporu, ale też nieocenioną pracę na rzecz edukacji Polaków na Śląsku. Jako nauczyciel wiedział, że oświat jest kluczem do zachowania polskości. Walczył o rozwój szkolnictwa polskiego, organizując naukę w języku polskim pomimo wszelkich przeszkód stawianych przez władzę. W trudnych czasach pruskiej dominacji jego wysiłki pozwalały polskiej młodzieży pielęgnować swojego korzenie, język i kulturę. Warto przypomnieć, że Hajda nie poprzestawał tylko na oświacie. Angażował się w działalność społeczną, stworząc polskie organizacje, które miały na celu wzmacnianie polskiej kultury, jedności narodowej na Śląsku. Działam nie tylko na rzecz lokalnej społeczności, miał wizję daleko wykraczającą poza swoje czasy. Wiedział, że tylko zjednoczeni Polacy mogą doprowadzić do wyzwalenia swojego kraju. Jego działalność położyła fundamenty, o których wspominał mój przedmówca, pod przyszłe wydarzenia, takie jak powstanie śląskie, które doprowadziło do przyłączenia części Górnego Śląska do Polski. To dzięki takim ludziom jak Wawrzyniec Hajda, nasz naród nie zapomniał, kim jest, a nie skąd pochodzi. Dziś upamiętniając postać Wawrzynice Hajdy od Neymahaut, nie tylko jego pamięci, ale także ideałom, które pozostają wciąż aktualne. Jego życie to przypomnienie, że w najtrudniejszych chwilach kluczem do przetrwania jest kultura, język i nieustępliwa walka o swoje prawa. Dziękuję. Dziękuję bardzo.