Maciej Wróbel: Instytut miał niewykorzystany potencjał naukowy
Maciej Wróbel (poseł KO) podczas wystąpienia w Sejmie ocenił, że Instytut w sposób niedostateczny realizował zadania badawcze, co było powodem przeprowadzanej reformy. Wskazał, że z ponad 220 pracowników jedynie 7% wykazywało się dorobkiem naukowym, a część zatrudnionych pracowała także w innych instytucjach.
Wróbel przedstawił krytyczną ocenę poprzedniej polityki kadrowej kierownictwa Instytutu. Zwrócił uwagę na dominację projektów traktowanych jako popularyzacja historii oraz na brak obsadzenia stanowiska wicedyrektora do spraw naukowych, mimo iż przewiduje je ustawa. Jako przykład niewłaściwego rozłożenia zasobów wskazał oddział w Berlinie, gdzie liczba zatrudnionych doszła do 30, a nie było tam pracowników na stanowiskach naukowych.
W ocenie Wróbla Instytut przechodzi obecnie „ogromną reformę”:
nie przedłużono umów czasowych i na okres próbny, zlikwidowano długoterminowe umowy cywilnoprawne oraz opracowano program działania oddziału w Szwajcarii. Trwają też prace nad planem działań i racjonalizacją placówki w Stanach Zjednoczonych oraz zmiany dotyczące oddziału w Berlinie.
Przedstawiona została docelowa struktura zatrudnienia:
45% pracy ma być poświęcone badaniom naukowym, 20% obecności historii w przestrzeni publicznej, 5% organizacji wydarzeń, 10% pracy oddziałów zamiejscowych oraz 20% administracji i finansów. Instytut ma prowadzić badania najwyższej jakości, w sposób obiektywny, oraz oferować stypendia dla naukowców z Polski i zagranicy.
Wróbel podkreślił, że celem reformy jest przekształcenie Instytutu w aktywne i poważane miejsce międzynarodowego dialogu naukowego, inicjujące i koordynujące projekty badawcze i popularyzacyjne istotne dla Polski i innych krajów. Przemówienie podkreśliło potrzebę wzmocnienia potencjału badawczego i racjonalizacji zatrudnienia.
Najważniejsze ustalenia
Wróbel przedstawił krytyczną ocenę poprzedniej polityki kadrowej kierownictwa Instytutu. Zwrócił uwagę na dominację projektów traktowanych jako popularyzacja historii oraz na brak obsadzenia stanowiska wicedyrektora do spraw naukowych, mimo iż przewiduje je ustawa. Jako przykład niewłaściwego rozłożenia zasobów wskazał oddział w Berlinie, gdzie liczba zatrudnionych doszła do 30, a nie było tam pracowników na stanowiskach naukowych.
Zmiany organizacyjne
W ocenie Wróbla Instytut przechodzi obecnie „ogromną reformę”:
nie przedłużono umów czasowych i na okres próbny, zlikwidowano długoterminowe umowy cywilnoprawne oraz opracowano program działania oddziału w Szwajcarii. Trwają też prace nad planem działań i racjonalizacją placówki w Stanach Zjednoczonych oraz zmiany dotyczące oddziału w Berlinie.
Nowa struktura i misja
Przedstawiona została docelowa struktura zatrudnienia:
45% pracy ma być poświęcone badaniom naukowym, 20% obecności historii w przestrzeni publicznej, 5% organizacji wydarzeń, 10% pracy oddziałów zamiejscowych oraz 20% administracji i finansów. Instytut ma prowadzić badania najwyższej jakości, w sposób obiektywny, oraz oferować stypendia dla naukowców z Polski i zagranicy.
Konsekwencje i cele
Wróbel podkreślił, że celem reformy jest przekształcenie Instytutu w aktywne i poważane miejsce międzynarodowego dialogu naukowego, inicjujące i koordynujące projekty badawcze i popularyzacyjne istotne dla Polski i innych krajów. Przemówienie podkreśliło potrzebę wzmocnienia potencjału badawczego i racjonalizacji zatrudnienia.
Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.
Inne wystąpienia
Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →
Koalicja Obywatelska
Koalicja Obywatelska: 700 mln zł roztrwonione w Instytucie Pileckiego
Paweł Kowal
Paweł Kowal wzywa do prawdy i ostrzega przed 'Putino-rozumiejcami'
Dominik Jaśkowiec
Dominik Jaśkowiec krytycznie o wstrzymaniu pomocy dla Ukrainy
Urszula Pasławska
Urszula Pasławska: Polska musi budować siłę i jedność
Władysław Kosiniak-Kamysz
Władysław Kosiniak-Kamysz: jedność i trzy filary bezpieczeństwa
Przemysław Wipler
Przemysław Wipler: Polska musi liczyć na siebie wobec kryzysu
Transkrypcja
Pani marszałek, Wysoka Izbo, podsumowując działalność naukową, o którą też pani poseł Urszula Augustyn pytała, delikatnie mówiąc oceniamy, że Instytut w sposób niedostateczny realizował zadania badawcze, a szybko rosnąca liczba pracowników w ogóle nie przekładała się na wzmacnianie potencjału naukowego. Poprzednie kierownictwo swoją polityką kadrową doprowadziło do tego, że z ponad 220 pracowników jedynie 7% wykazywało się dorobkiem naukowym. W dodatku część z nich była zatrudniona także w innych instytucjach. Widoczne było zdominowanie działalności Instytutu przez projekty określane jako popularyzacja historii. W ocenie także obecnych pracowników. Były potrzebne wtedy, gdy tego wymagała ówczesna władza. O stosunku do działalności naukowej może świadczyć fakt, że nie obsadzono w Instytucie stanowiska wicedyrektora do spraw naukowych. To stanowisko jest zapisane w ustawie, ale ten przerost zatrudnienia, szczególny pracowników nienaukowych, widoczny był także w oddziałach zamiejscowych w Berlinie. Liczba zatrudnionych osób doszła do 30. W tym oddziale oczywiście nie jest zatrudniony żaden pracownik na stanowisku naukowym. Kontynuując pytanie pani poseł Elżbiety Gapiński, jeżeli chodzi o przyszłość Instytutu. Obecnie w Instytucie trwają zmiany organizacyjne. Przechodzi Instytut ogromną reformę. Zdecydowano nie przedłużenie umów czasowych i umów na okres próbny. Zlikwidowano wszystkie długoterminowe umowy cywilnoprawne. Opracowano program działania oddziałów Szwajcarii. Rozpoczęto tworzenie planu działań i racjonalizacji placówki w Stanach Zjednoczonych. Zmiany także czekają oddział w Berlinie. Docelowo podział pracowników Instytutu ma wyglądać następująco. 45% zatrudnienia ma się zajmować badaniami naukowymi. 20% obecnością historii w przestrzeni publicznej. 5% organizacją wydarzeń. 10% to pracownicy oddziałów zamiejscowych. 20% administracja i finanse. Misją Instytutu ma być prowadzenie najwyższej jakości badań. W sposób jak najbardziej obiektywny i odpowiadający wymogom współczesnej nauki. Instytut będzie też proponował stypendia dla naukowców z Polski i zagranicy. By pobudzać zainteresowanie historią Polski. Ale i wspierać badania nad funkcjonowaniem różnych społeczeństw. W kontekście opresyjnych rządów XX wieku. Placówka powinna w naszej ocenie stać się aktywnym i poważanym miejscem. Międzynarodowego dialogu naukowego. Inicjującym i koordynującym projekty badawcze. I popularyzacyjne z zakresu historii. Które będą istotne i dla Polski i dla innych krajów. Nie tylko z naszej części Europy. Bardzo dziękuję Panie Ministrze.