Menu
VideoParlament
VideoParlament Polska polityka w jednym miejscu — pobierz aplikację
Pobierz
VideoParlament
VideoParlament dla Windows Pobierz aplikację desktopową — powiadomienia o nowych wystąpieniach
Pobierz
Krzysztof Bieńkowski: sprzeciw wobec ustawy i apel o ochronę życia

Krzysztof Bieńkowski: sprzeciw wobec ustawy i apel o ochronę życia

Senator Krzysztof Bieńkowski sprzeciwił się ustawie dotyczącej aborcji i argumentował, że ochrona życia prenatalnego wynika z godności człowieka oraz zasad konstytucyjnych. W wystąpieniu w Senacie mówił także o wsparciu dla rodzin, dostępności porodówek i granicach wolności.

Konstytucja i ochrona życia


Bieńkowski odwołał się do artykułów 38, 30 i 32 Konstytucji RP, wskazując na prawną ochronę życia, przyrodzoną godność człowieka i równość wobec prawa. Przywołał również przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące dziedziczenia przez dziecko poczęte oraz orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego z 1997 i 2020 roku.

Choroba i godność człowieka


Senator pytał, czy niepełnosprawność lub ciężka choroba powinny wpływać na zakres ochrony życia. Podkreślał, że rodziny oczekujące chorego dziecka powinny otrzymywać szeroką pomoc państwa, w tym wsparcie psychologiczne.

Wsparcie rodzin i dostęp do porodówek


W wystąpieniu Bieńkowski zwrócił uwagę na dostępność porodówek i przytoczył dane o zamykanych oddziałach oraz powiatach bez porodówek. Apelował o pomoc zarówno dla kobiet po aborcji, jak i tych, które zdecydowały się urodzić dziecko.

Krzysztof Bieńkowski — migawka z wypowiedzi: Krzysztof Bieńkowski: sprzeciw wobec ustawy i apel o ochronę życia (04.11.2026)

Granice wolności


Senator argumentował, że wolność nie jest nieograniczona, a jej proporcjonalne ograniczenia mogą służyć ochronie innych wartości konstytucyjnych. W końcowej części wystąpienia podkreślił prawo osób chorych i zależnych do opieki oraz leczenia.

Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.

Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →

Transkrypcja
Panie Marszałku, Wysoka Izbo, Szanowni Państwo, zasadniczo sprzeciwiam się tej ustawie. Jestem za życiem, za godnością każdego człowieka i chciałbym kilka mitów, które powstały też w czasie tej dyskusji, obalić. Po pierwsze, to żadna nowoczesność zabijanie ludzi. W 1920 roku sowiecka Rosja jako pierwsza wprowadziła legalną aborcję. Na przestrzeni lat dopiero zmieniało się to podejście do ochrony życia i mamy coraz większą świadomość, również dzięki badaniom USG, że tam jest żywy człowiek, że należy go chronić. Nawet bardziej niż te grzyby czy mchy, na porosty, które chronimy jako ekologiczne nasze zabiegi, czy ptaszki i inne zwierzęta. To jest człowiek. A konstytucja w artykule 38 Rzeczypospolitej Polskiej, konstytucja zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia. Artykuł 30 mówi o przyrodzonej niezbywalnej godności człowieka. A artykuł 32 o równości wobec prawa. Istotą przecież tego sporu jest zakres zastosowania tych zasad do życia przed narodzeniem. A dziecko poczęte ma też swoje prawa, również określone chociażby w kodeksie cywilnym. Artykuł 927 paragraf drugi kodeksu cywilnego przewiduje, że dziecko poczęte może dziedziczyć. A my możemy decydować w tej chwili, w tej ustawie, żeby je zabić i nie będzie dziedziczyło, bo się nie narodzi. Więc te prawa cały czas ograniczamy drugiego człowieka. Miejmy na względzie orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego. Zarówno te z 1997 roku dotyczące konstytucyjnej ochrony życia prenatalnego, jak też z 2020 roku, z 22 października. Ale pod którym też mówił, żeby się podpisał Andrzej Rzepliński, który był prezesem poprzedniego Trybunału Konstytucyjnego, bo tak jest zapisana nasza konstytucja, właśnie z ochroną godności i życia każdego człowieka. Czy niepełnosprawność wpływa na godność człowieka? Czy rozpoznanie ciężkiej choroby lub niepełnosprawności powinno decydować o zakresie ochrony życia? Czy człowiek z zespołem dauna, wada genetyczna lub inną niepełnosprawnością ma mniejszą godność niż zdrowy człowiek? Czy warto jednocześnie podkreślić przecież zapewnienie wsparcia tym rodzinom, gdzie określono, że to dziecko jest z jakąś wadą genetyczną? Bo przecież pomoc dla tych ludzi, którzy widzą, że ich najbliższy zachorował, nie powinna polegać na tym, że dajemy im możliwość bezproblemowego zabicia członka rodziny. To powinna być pomoc w szerokim zakresie, pomoc państwa. Również w zakresie spokojnego, dobrego porodu, czyli dostępności porodówek, o czym się nie mówi. W 1924 roku zamknięto tych porodówek 11 w Polsce, w 1925 27, a na początku 1926 18. Już 136 powiatów jest bez porodówek. To jest właśnie zapewnienie tego bezpieczeństwa również kobietom. O tym też państwo niektórzy zapominają. Ochrona życia musi oznaczać także właśnie taką pomoc matkom i rodzinom, również pomoc psychologiczną, ale nie tylko dla tych, które kobiety dokonały aborcji czy decydują się na to, ale dla tych również przecież, które decydują się na urodzenie tego dziecka. To powinno być również zadanie państwa, a nie tylko zastanawiamy się, jak pomóc kobiecie, która zabiła dziecko, a nie zastanawiamy się, jak pomóc kobiecie, która zdecydowała się urodzić. Oczywiście chwalimy ją, ale co dalej? I nie można, sprzeciwiam się temu i to zasadniczo, że mówimy, że dajemy wybór przecież tej kobiecie. Dajemy wybór, bo przecież może urodzić. Cóż za łaskawość, że może urodzić swoje dziecko. Niedługo może będziemy decydować w przepisach, czy ona może urodzić, czy nie, bo później mamy kłopot. Przecież to jest naturalne, że może urodzić swoje dziecko. O tym nie dyskutujemy. Zastanawiamy się w tej ustawie, czy dać prawo i możliwość zabicia, bo dziecko jest chore, a czy ciężka choroba zdiagnozowana po urodzeniu tego dziecka też będzie taką przesłanką, albo czy ciężka nieodwracalna choroba jej męża, czy dla męża żony to też jest jakaś przesłanka, czy to nie siedzi, ale czy może bardzo często ten człowiek sam przeżyć, bez pomocy innych. Tak samo ten mały człowieczek, który jest jeszcze w łonie matki, nie może przeżyć sam, bez swojej mamy. Tak samo wiele osób dorosłych, gdy ma ciężką chorobę, nie jest w stanie przeżyć sam. I czy dajemy wtedy możliwość bezkarnego zabicia tych osób, bo nam jest ciężko psychicznie albo fizycznie zajmować się tymi osobami? Czy w Konstytucji i w innych przepisach i w naszej moralności jest na to miejsce? Szanowni Państwo, jeszcze o jednej przesłance, bo była mowa o tym, czy ochrona życia jest nadmierną ingerencją w wolność. Pada zarzut, że obecne przepisy nadmiernie ingerują w prawa i wolności kobiet. Tymczasem wolność nie jest nieograniczona. Mówiła o tym pani senator, między innymi o wolności słowa, że pewne są ograniczenia. Tak samo w zakresie wolności naszych wyborów. To, że nam się coś nie podoba albo że nam jest ciężko, to nie oznacza, że mamy pełną wolność zabijać drugiego człowieka. To nie jest ograniczenie wolności od tak, tylko w imię właśnie wyższych wartości. Wolność nie jest nieograniczona. Artykuł 31 ust. 3 Konstytucji dopuszcza proporcjonalne ograniczenia praw dla ochrony innych wartości konstytucyjnych. Bardzo bym prosił, żebyście Państwo o tym również pamiętali. O tych wszystkich chorych, którzy są zależni od nas i których nie mamy prawa zabijać i dobijać. Mają prawo do opieki, leczenia i normalnej śmierci. Każdy z nas, a nie jak ktoś zobaczy, że chorujemy i jesteśmy niezdolni do samodzielnego życia, mamy ciężką chorobę, to będzie miał prawo nas zabić. Ja się upominam w imieniu tych dzieci nienarodzonych. One mają taką samą godność jak my. Jak matki, ojcowie. Wśród nich również są kobiety, o które tak często się tutaj wspomina w dyskusji. Te kobiety również mają swoją godność. Nie potrafią jeszcze mówić. Chcą umrzeć w spokoju nieraz, tak jak ja bym chciał umrzeć w spokoju, a nie być dobity czy zabity. Dziękuję bardzo.