Menu
VideoParlament
VideoParlament Polska polityka w jednym miejscu — pobierz aplikację
Pobierz
VideoParlament
VideoParlament dla Windows Pobierz aplikację desktopową — powiadomienia o nowych wystąpieniach
Pobierz
Karol Nawrocki: Nie możemy zapomnieć o bohaterach

Karol Nawrocki: Nie możemy zapomnieć o bohaterach

Karol Nawrocki oddał hołd 49 polskim bohaterom pochowanym na cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu. Podczas uroczystości podkreślił, że po 1945 roku walczyli oni o wolną i suwerenną Polskę, a pamięć o ich losach nie może zaginąć.

Bohaterowie walki o niepodległość


Prezydent Karol Nawrocki przypomniał, że wśród pochowanych są żołnierze Armii Krajowej, Narodowych Sił Zbrojnych, Narodowego Zjednoczenia Wojskowego i innych organizacji. Wskazał, że po zakończeniu II wojny światowej nadal walczyli o niepodległą Rzeczpospolitą Polską.

Pamięć o ofiarach komunizmu


W przemówieniu na cmentarzu Osobowickim Nawrocki mówił o komunistycznym systemie, który - jak podkreślał - niszczył nie tylko życie, ale także groby i prawdę o zamordowanych. Zwrócił uwagę, że zmieniająca się forma systemu nie zmienia jego stosunku do wartości i ludzkiego życia.

Rodziny, badacze i Instytut Pamięci Narodowej


Prezydent podziękował rodzinom, działaczom antykomunistycznym z Wrocławia, historykom oraz Instytutowi Pamięci Narodowej za działania na rzecz odnalezienia i upamiętnienia bohaterów. Wspomniał szczególnie o profesorze Krzysztofie Szwagrzyku i pracy związanej z ofiarami pochowanymi na cmentarzu Osobowickim.

Karol Nawrocki — kadr z wypowiedzi: Karol Nawrocki: Nie możemy zapomnieć o bohaterach (21.10.2026)

Pamięć i pytanie o wybaczenie


Nawrocki przywołał słowa Łukasza Cieplińskiego „Pługa” o niespełnionych snach, które powstają z mogił, oraz list Henryka Szwajcera do żony i córek. Zakończył apelem o pamięć o tych, którzy oddali życie za ojczyznę, i o budowanie wolnej, niepodległej Polski.

Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.

Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →

Transkrypcja
Drogie rodziny, naszych bohaterów, ekscelencjo, wielebny księże biskupie, szanowny panie generale, droga pani pułkownik, drodzy państwo ministrowie, drodzy prezesi Instytutu Pamięci Narodowej, jeśli ludzkość, cywilizacja mogła zapoznać się, choć z namiastką piekła na ziemi, systemu pogardy, obudy, okrucieństwa, kłamstwa i śmierci niewinnych osób, to stało się to za sprawą systemu komunistycznego. Systemu komunistycznego, który odpowiada za śmierć blisko 100 milionów osób na całym świecie. Wyjątkowo groźnego, bo mającego wielką zdolność do adaptacji, wielką zdolność do adaptacji do kolejnych wyzwań i zmiany na całym świecie. Systemu wyjątkowo groźnego, bo gdy się adaptuje, to treść zła, okrucieństwa, pogardy do wartości pozostaje wciąż ta sama, zmienia się wyłącznie forma. Ale także systemu komunistycznego, który infekując serca i umysły kolejnych liderów świata, kolejnych polityków, kolejnych dyktatorów i zbrodniarzy, nigdy nie nasyca się wyłącznie śmiercią. System komunistyczny nigdy nie nasyca się wyłącznie śmiercią swoich ofiar. Ale robi wszystko, by zniszczyć groby. Robi wszystko, by zniszczyć prawdę o tych, których morduje. By zabić pamięć o nich. Spotykamy się, drodzy państwo, dzisiaj tu we Wrocławiu na cmentarzu osobowickim, żeby przede wszystkim oddać hołd naszym narodowym bohaterom i pochylić czoła przed ich pięknymi życiorysami. To z jednej strony ofiary, ale z drugiej strony, co chcę bardzo podkreślić jako prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, to bohaterowie walki o wolność, suwerenność i niepodległość naszej ojczyzny. To często żołnierze. Ci, którzy bili się i w Armii Krajowej, i w Narodowych Siłach Zbrojnych, w Narodowym Zjednoczeniu Wojskowym Konspiracyjnym, w Wojsku Polskim i w innych organizacjach. Którzy po roku 1945 byli na tej samej wojnie, która rozpoczęła się w roku 1939. Tak, po roku 1945 wciąż wierni byli swojej przysiędze. Wciąż walczyli o wolną, niepodległą i suwerenną Rzeczpospolitą Polską. Pisał o tym w swoim ostatnim rozkazie generał Leopold Okulicki, niedźwiadek ostatni dowódca Armii Krajowej, wskazując jasno, że Polska na sowiecką receptę po prostu nie jest Polską. Mimo ułudy wolności niesionej przez Sowietów, rok 1945 był tylko zmianą okupacji jednej na drugą. I do tych młodych chłopaków i wspaniałej kobiety Leopold Okulicki, niedźwiadek pisał, dalszą swą walkę prowadźcie w kierunku pełnego odzyskania niepodległości, suwerenności i ochrony ludności cywilnej. I to robili, bijąc się wciąż w wojnie o wolną i niepodległą Polskę w obliczu nadchodzącego systemu komunistycznego i kolejnego zniewolenia naszej ukochanej ojczyzny. I dlatego oddajemy im dzisiaj wspólnie hołd. Niespełnione sny powstają dzisiaj, drodzy Państwo, z mogił. To słowa Łukasza Cieplińskiego, pseudonim Pług. I myślę, że każda z tych 49 ofiar myślała tak samo jak Łukasz Ciepliński Pług. Ta śmierć nie pójdzie na marne. Jesteśmy gotowi walczyć, bo wierzymy, że Polska będzie wolna, a niespełnione sny powstaną z mogił. Dziś, moi kochani rodacy, jesteśmy właśnie świadkami tego. Niespełnione sny powstają z mogił dzięki wspaniałym rodzinom, które nigdy nie zapomniały, które zawsze walczyły o prawdę o naszych bohaterach. Upominały się o groby dla nich. Niespełnione sny powstają dziś z mogił dzięki dzielnej grupce, garstce działaczy opozycji antykomunistycznej z lat 80. z Wrocławia, którzy wciąż inwiglowani przez Służbę Bezpieczeństwa, która chciała zacierać prawdę i pamięć. Oni się nie poddawali. Było ich kilkudziesięciu, niespełna stu, a upominali się o prawdę w obliczu wciąż trwającego systemu komunistycznego w latach 80. Niespełnione sny powstają z mogił dzięki badaczom i historykom. W sposób szczególny dzięki tak osobiście związanemu z Wrocławiem i ze sprawą naszych narodowych bohaterów z tej ziemi. Wówczas doktora, a dzisiaj profesora Krzysztofa Szwagrzyka, który ofiarom z Kleczkowskiej, z Sądowej i tym pochowanym na cmentarzu osobowickim oddał zasadniczą część swojego historycznego życia. Dziś niespełnione sny powstają z mogił dzięki Instytutowi Pamięci Narodowej na czele z profesorem Polejowskim, z prezesem Szpytmą. Dzięki wszystkim dobrym ludziom, którzy nie pozwolili, drodzy państwo, zapomnieć. I dlatego jestem tu z dumą, z poczuciem głębokiego obowiązku jako prezydent polski, aby powiedzieć, że chowamy dziś polskich bohaterów. Pamiętamy o tych, którzy mordowali i którzy za to odpowiadają. Ale pamiętamy przede wszystkim o tych, którzy oddali swoje życie za naszą ukochaną ojczyznę. I nie wiem, sam zadaję sobie, drodzy państwo, pytanie. I zadaję je także państwu. To pytanie do naszych sumień. Czy potrafimy, jak Henryk Szwajcer, który jest wśród tych 49 polskich bohaterów, czy potrafimy, tak jak on pisał w ostatnim liście do swojej żony Róży i do swoich córek, bez nienawiści, bez pogardy, z gotowością do śmierci jako niewinna ofiara systemu komunistycznego? Nie wiem, czy potrafimy w naszych sercach i w naszych sumieniach po prostu wybaczyć. Ale jestem pewny, że nie możemy zapomnieć. Nie możemy zapomnieć i musimy upominać się o tych, którzy za naszą ojczyznę oddali swoje życie i dlatego tu jesteśmy, ale też z najmądrzejszej księgi na całym świecie płynie, drodzy państwo, dla nas przesłanie. I chciałbym, żebyśmy mimo, że jesteśmy dzisiaj na pogrzebie, patrząc na wolną, niepodległą, suwerenną Polskę ze swoimi wieloma problemami, ale jednak niepodległą, suwerenną i wolną, w której możemy się spierać o jej przyszłość, pamiętali wciąż o tych słowach, które przed momentem wybrzmiały Sambony. Stało się oczom głupich, że pomarli. Zejście ich poczytano za nieszczęście, a odejście od nas za unicestwienie. Oni trwają w pokoju, trwają w pokoju, w narodowej pamięci. Są z nami, będą z nami, gdy będziemy budować Polskę naszych marzeń. Cześć i chwała bohaterom. Niech żyje Polska. Dziękuję.