Menu
VideoParlament
VideoParlament Polska polityka w jednym miejscu — pobierz aplikację
Pobierz
VideoParlament
VideoParlament dla Windows Pobierz aplikację desktopową — powiadomienia o nowych wystąpieniach
Pobierz
Adam Bodnar o ustawie wykonującej wyroki Trybunału w Strasburgu

Adam Bodnar o ustawie wykonującej wyroki Trybunału w Strasburgu

Senator Adam Bodnar przedstawił w Senacie sprawozdanie komisji dotyczące ustawy o wykonywaniu orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Połączone komisje zarekomendowały przyjęcie ustawy bez poprawek, uznając zgłoszone zmiany za wyłącznie redakcyjne.

Znaczenie Europejskiej Konwencji Praw Człowieka

Adam Bodnar przypomniał, że Polska ratyfikowała Europejską Konwencję Praw Człowieka w 1992 roku, a od 1993 roku obywatele mogą składać skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Senator wskazał, że konwencja pomogła osobom reprezentującym różne środowiska społeczne i polityczne oraz wpłynęła na rozwiązywanie problemów dotyczących między innymi przewlekłości postępowań, warunków w więzieniach, wolności słowa i tymczasowego aresztowania.

Obowiązek wykonywania wyroków

W wystąpieniu podkreślono, że prawomocne wyroki Trybunału w Strasburgu są prawnie obowiązujące na podstawie artykułu 46 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Ich wykonanie może wymagać nie tylko wypłaty odszkodowania, lecz także zmiany przepisów, praktyki administracyjnej, zwrotu własności albo wznowienia postępowania sądowego.

Nowe zasady odpowiedzialności państwa

Ustawa ma uporządkować procedurę wykonywania wyroków, ugód, decyzji jednostronnych oraz środków tymczasowych. Określa odpowiedzialność za tłumaczenie orzeczeń, przygotowanie działań naprawczych i komunikację z Komitetem Ministrów Rady Europy. Reguluje także funkcjonowanie zespołu do spraw Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z udziałem przedstawicieli resortów, Rzecznika Praw Obywatelskich, sądów, organizacji społecznych, adwokatury i radców prawnych.

Uwagi RPO i organizacji społecznych

Podczas prac komisji omawiano postulaty Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka dotyczące konsultowania organizacji pozarządowych oraz sugestie Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące raportu z wykonywania orzeczeń. Komisje uznały, że ustawa zapewnia wystarczające możliwości udziału organizacji społecznych i RPO w procedurze.

Adam Bodnar — klatka z wypowiedzi: Adam Bodnar o ustawie wykonującej wyroki Trybunału w Strasburgu (23.09.2026)
Adam Bodnar ocenił, że Ministerstwo Spraw Zagranicznych przygotowało ustawę z dużą starannością, uwzględniając rekomendacje Rady Europy i porządkując dotychczasową praktykę. Obejrzyj nagranie i poznaj szczegóły wystąpienia senatora.

Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.

Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →

Transkrypcja
Szanowna Pani Marszałkini, szanowne Pani i Panowie Senatorowie, przypadł mi zaszczyt przedstawienia sprawozdania Komisji Spraw Człowieka i Praworządności oraz Komisji Spraw Zagranicznych na temat uchwalonej 4 września bieżącego roku ustawy o wykonywaniu orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Komisja miała miejsce wczoraj z udziałem pana ministra Harezima, wiceministra spraw zagranicznych, ale także przedstawicieli Ministerstwa Spraw Zagranicznych, byli także obecni przedstawiciele Biura Rzecznika Praw Obywatelskich oraz Helsinki Fundacji Praw Człowieka. Może powiem w największym skrócie, że komisje połączone zarekomendowały przyjęcie ustawy bez poprawek. Dziewięciu senatorów było za, dwóch było przeciwnych. Pojawiły się bardzo drobne poprawki ze strony Biura Legislacyjnego, ale uznaliśmy, że w zasadzie one są tylko i wyłącznie redakcyjne i nie zmieniają treści ustawy, stąd taka właśnie rekomendacja, aby nie brnąć w te konkretne poprawki redakcyjne i przedłużać czasu na przyjęcie tej ustawy. Natomiast ja chciałbym kilka słów powiedzieć na temat istoty tej ustawy i jej znaczenia społecznego oraz znaczenia prawnego. Europejska Konwencja Praw Człowieka została ratyfikowana przez Polskę w 1992 roku oraz od 1993 roku obywatele mają możliwość składania skarg do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Wcześniej to była Europejska Komisja i później Europejski Trybunał, teraz to jest Europejski Trybunał Praw Człowieka. Każdego roku Trybunał wydaje kilkadziesiąt wyroków w sprawach polskich. Do tego Trybunał rozstrzyga sprawy na podstawie ugody oraz tzw. decyzji jednostronnych. Oczywiście w wielu przypadkach tak się dzieje, że Trybunał też nie uznaje racji osób skarżących. Myślę, że przez te ponad 30 lat obowiązywania Europejskiej Konwencji Praw Człowieka w Polsce, konwencja stała się takim instrumentem prawnym, który z jednej strony myślę, że miał głęboki wpływ na naszą świadomość społeczną i wielu osobom indywidualnym pomógł, ale myślę, że to, co jest bardzo ciekawe, a czasami niedostrzegalne, jeżeli chodzi o Europejską Konwencję, to to, że osoby z różnych stron barykady społecznej i politycznej były stronami skarżącymi skutecznie przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka. Moglibyśmy wspomnieć celebrytów takich jak Dorota Rabczewska, ale moglibyśmy też wspomnieć o znanych dziennikarzach, takich jak Dorota Kania z jednej strony, a z drugiej strony, mógłbym powiedzieć, nie wiem, Marcin Kącki czy Andrzej Stankiewicz, czy Ewa Siedlecka, o politykach, doradcach, ekspertach takich jak Andrzej Zybertowicz, a z drugiej strony o sędziach, którzy skarżyli się na różnego rodzaju sytuacje niepokojące z punktu widzenia ich praw, tacy jak Igor Tureja, Paweł Juszczyszyn czy Waldemar Żurek. Nawet takie osoby jak Adam Słomka prowadzili swoje sprawy przed Trybunałem w Strasburgu i tu myślę, że Państwa nawet zaskoczę, że nawet Grzegorz Braun złożył skargę, zresztą skuteczną i wygrał do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, skarżąc się na naruszenie jego wolności słowa, ale to było dawno, dawno temu. Natomiast Trybunał też miałby istotne znaczenie z punktu widzenia rozwiązywania takich problemów systemowych, jeżeli chodzi o funkcjonowanie naszego państwa, a mianowicie przyczynił się i myślę, że bez Trybunału i bez wyroków, nierozwiązane zostałyby problemy mienia zaburzańskiego, problemy ograniczenia we wzroście czynszów regulowanych w prywatnych kamienicach, przeludnienie i warunki w więzieniach, przewlekłość postępowania sądowego, nadmierne stosowanie tymczasowego aresztowania, standardy wolności słowa i szereg różnych innych kwestii związanych z wywłaszczeniem, budowaniem dróg publicznych czy też stosowaniem różnych standardów procedury karnej. I teraz cały tryb postępowania przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka polega na tym, że z jednej strony mamy skargi indywidualne i te skargi indywidualne mogą doprowadzić do stwierdzenia naruszenia konwencji, natomiast wyroki Trybunału w Strasburgu stają się ostateczne i są prawnie obowiązujące na podstawie artykułu 46 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. I teraz to, co jest obowiązkiem państwa, państwa strony konwencji, czyli także Polski, to jest to, aby te wyroki wykonać, czyli żeby tak naprawić funkcjonowanie państwa, aby w przyszłości nie dochodziło do podobnych naruszeń Europejskiej Konwencji. I w zależności od tego, od czego sprawa dotyczy, ten katalog środków, które mogą być użyte do naprawienia sytuacji jest przeróżny. Czasami to może być zmiana praktyki administracyjnej. Czasami to może być po prostu, nie wiem, dofinansowanie więziennictwa, żeby nie było przeludnienia w celach. Czasami to może być zmiana przepisów prawa i uregulowanie jakiejś kwestii. Ale oprócz tego też trzeba wykonać tak zwane środki indywidualne, czyli te, które dotyczą konkretnego oskarżącego. I nie wystarczy tylko zapłacić za dość uczynienie. Czasami się nawet mówi tak popularnie w literaturze publicystycznej, że to jest tak zwany podatek strasburski, czyli płaci się te kilka, kilkanaście tysięcy euro z tytułu przegranej sprawy. Ale czasami to mogą być większe odszkodowania. Ale czasami chodzi o zwrot własności. Chodzi też o wznowienie postępowania sądowego. Chodzi o różne sytuacje, które po prostu, które muszą na tyle, na ile to jest możliwe, doprowadzić do stanu sprzed naruszenia Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Wydaje mi się, że ten temat i temat zarówno samego postępowania przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka, jak również wykonywania wyroków ma szczególne znaczenie dla tej Izby, ponieważ senatorem przez dwie kadencje był pan mecenas Cichoń, który był jednym z najbardziej aktywnych pełnomocników, jednym z najbardziej skutecznych pełnomocników przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka. I wiele ze spraw, które on prowadził, doprowadziło także później do poważnych zmian w prawie. Czy mecenas Hermeliński, który później był sędzią Trybunału Konstytucyjnego oraz szefem Państwowej Komisji Wyborczej. I można powiedzieć, że ta historia naszej współpracy jako państwa polskiego z Europejskim Trybunałem Praw Człowieka z Radą Europy jest dość długa. I teraz myślę, że powiedziałbym w ten sposób, że poprzez przyjęcie tej ustawy w pewnym sensie trochę jeżeli chodzi o to, co do tej pory zostało zrobione. Ponieważ ta ustawa reguluje i precyzuje wszystkie kwestie, które się wiążą właśnie z tym procesem, co się dzieje od wykonania wyroku. Czyli to, co do tej pory gdzieś się odbywało na poziomie zarządzenia premiera z 2007 roku, na poziomie różnego rodzaju okulników, dobrych praktyk, w pewnym sensie znalazło teraz odzwierciedlenie w ustawie, która dość precyzyjnie wskazuje, co należy zrobić, w jaki sposób po wydaniu wyroku. Czyli kto za ten wyrok jest odpowiedzialny, kto ma ten wyrok przetłumaczyć, kto podejmuje decyzje, jeżeli chodzi o przygotowanie tego zestawu tych środków i działań naprawczych, w jaki sposób komunikować się z głównym tym organem Rady Europy, który jest za to odpowiedzialny, czyli z Komitetem Ministrów Rady Europy. Określa także, jak ma funkcjonować tzw. zespół do spraw Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, kto ma wchodzić w skład tego zespołu, czyli to będzie kierownictwo Ministerstwa Spraw Zagranicznych, ale będą wszystkie resorty reprezentowane, a z głosem doradczym będą uczestniczyły takie instytucje jak Rzecznik Praw Obywatelskich czy też Biura Orzecznictwa Poszczególnych Sądów czy Trybunałów, także z udziałem organizacji pozarządowych, adwokatury, czy też radców prawnych. Ustawa też się odnosi do różnego rodzaju wyroków, bo zarówno to mogą być wyroki, jak również to mogą być ugody, które dają podstawę też do wykonania. To mogą być także decyzje o skreśleniu sprawy z listy spraw w sytuacji, kiedy tzw. decyzje jednostronne, kiedy uznawane jest, że orzecznictwo jest w danej sprawie stabilnej i po prostu Trybunał przyznaje określoną sumę zadośćuczynienia i też ustawa określa, co robić z tzw. środkami tymczasowymi, interim measures, czyli takimi środkami nagłymi. Myślę, że... Nie wiem, czy jest konieczne wchodzenie w szczegółowe omawianie procedur. Myślę, że pan minister też może równie dobrze to zrobić i odpowiedzieć na pytania. Natomiast ja bym chciał wskazać, że w czasie dyskusji w Komisji Sejmowej zastanawialiśmy się nad dwiema kwestiami podniesionymi przez Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich oraz przez helsińską Fundację Praw Człowieka. Fundacja helsińska postulowała, żeby organizacje pozarządowe były już konsultowane na etapie przygotowywania planu działania, ale uznaliśmy, że tak jak jest w ustawie, że raczej na tym etapie ministerstwo powinno mieć swobodę konsultacji. Dopiero później, jak już sprawa jest przed Komitetem Ministrów, to i tak organizacje pozarządowe mogą w tej procedurze uczestniczyć. Natomiast nikt nie broni ministerstwu zapraszania do jakichś poszczególnych tematów, rozstrzygnięć i dyskusji już na tym wstępnym etapie. Druga kwestia, która była też dyskutowana, wiązała się z tym, jak należy podchodzić do obowiązku przedstawienia raportu z wykonania orzeczeń przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych. Tutaj RPO sugerowało, aby był rzecznik wcześniej konsultowany, zanim to sprawozdanie trafi na forum Rady Ministrów. Uznaliśmy w Komisji, że nie jest to niezbędne, tym bardziej, że RPO ma całe mnóstwo możliwości ustosunkowywania się do tego tematu wykonywania wyroków. Tym bardziej, że także w naszej Izbie, także w Sejmie jest stała praktyka dokonywania takich wysłuchań, jak wyroki Europejskiego Trybunału Praw Człowieka są przygotowywane. Także w sumie tych poprawek merytorycznych nie było. I może już ostatnią rzecz, którą chciałbym powiedzieć, ale bardzo ważną dla mnie, że w tej ustawie widać niezwykłą staranność Ministerstwa Spraw Zagranicznych, jeżeli chodzi o przygotowanie tekstu ustawy i właśnie wytyczenie takiej drogi, żeby uregulować dotychczasową praktykę, ale jednocześnie w sposób taki maksymalnie pełny odpowiedzieć na rekomendacje Rady Europy i to, jak właśnie ten proces wykonywania wyroków powinien wyglądać. I chciałbym ministerstwu bardzo serdecznie za ten wysiłek podziękować. Bardzo dziękuję.