KKP - SAFE to pułapka eurodyktatu

Piotr Heszen, Konfederacja Korony Polskiej, Szanowni Państwo, przynajmniej od czasu drugiej kadencji prezydenta Donalda Trumpa, widoczna jest w geopolityce duża szczelina w stosunkach międzynarodowych, w koncepcji jak sojuszniczej i w tym kontekście odbywa się Rada Bezpieczeństwa Narodowego z klauzulą tajna. Szef koła poselskiego Konfederacja Korony Polskiej był zaproszony i dzisiaj posłowie naszego koła ustosunkują się do tematów, które tam się pojawiły. Konfederacja Korony Polskiej zawsze jako ta siła suwerenistyczna popieramy to, co jest godne poparcia z punktu widzenia interesu Polski. Sprzeciwiamy się temu, co nie jest z nim zgodne. Prosta polityka, ale jak się wydaje najbardziej teraz cenna dla Polski. Trzy sprawy główne. SAFE, pożyczka, nie ten SAFE kojarzący się z SAFEem, w którym chcą nas przez tą pożyczkę zamknąć być może. Rada pokoju, czy przystąpić do niej, czy nie. Inicjatywa prezydenta Donalda Trumpa, no i jeszcze sprawa niższej rangi, sprawa Czerwonego Marszałka. Nie chodzi o Budionnego tym razem, ale o Czarzastego. Zapraszam posła Włodzimierza Skalika do przedstawienia pierwszej sprawy. Szanowni Państwo, zarówno na Radzie Bezpieczeństwa Narodowego, jak i również w dniu dzisiejszym, w trakcie posiedzenia Sejmu, kwestia instrumentu finansowania z Unii Europejskiej, euro sowiecki system. SAFE był przedmiotem obrad. Nie będziemy relacjonować bezpośrednio dyskusji, jaka miała miejsce na posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa Narodowego, ale dzisiaj chcemy zaprezentować nasze stanowisko, zwłaszcza w kontekście głosowania, jakie odbyło się nad tym programem w dniu dzisiejszym w Sejmie RP. I tak, Konfederacja Korony Polskiej opowiada się za jak największym wzmacnianiem zdolności bojowej Sił Zbrojnych naszej Ojczyzny. Jesteśmy za tym, by nasi żołnierze byli jak najlepiej wyszkoleni, wyposażeni, by mogli w jak największym stopniu chronić bezpieczeństwo naszej Ojczyzny. Ale uważamy, że powinno to odbywać się według zasad ustalanych suwerennie w Warszawie, a nie w Berlinie, Brukseli czy innej stolicy. A w przypadku programu SAFE wszystkie aspekty, zarówno finansowe, organizacyjne, proceduralne zostały podyktowane przez Unię Europejską w rozporządzeniu z 2015 roku. I my uważamy, że to jest nie do przyjęcia, by w tak wrażliwej kwestii zasady funkcjonowania, finansowania, dozbrajania polskiej armii były dyktowane nam przez Brukselę. Okazuje się, że ten niezwykle ważny obszar jest perfidnie wykorzystywany do wikłania Polski w eurosowieckie relacje, bo pożyczka, o której dzisiaj decydował Polski Sejm, ma wynosić aż 200 miliardów złotych. To jest blisko 1 trzecia rocznych przychodów budżetu państwa. I spłacać ją będą nie tylko nasze dzieci, ale i wnuki, bo termin będzie zapadał gdzieś za 45 lat. I to jest właśnie uwikłanie, wykorzystywanie kwestii bezpieczeństwa i zdolności bojowej polskich sił zbrojnych jest wykorzystywane perfidnie do wikłania nas w te europejskie zależności. Wydaje się, że to jest próba ucieczki, próba stawiania barier przeciwko naszej koncepcji polexitu. Obecna rządząca koalicja dostrzega, że Polacy coraz sceptyczniej odnoszą się do obecności Polski w eurokołchozie i być może budują w ten sposób bariery przeciwko opuszczeniu tej patologicznej struktury. Warto zwrócić uwagę, że ten jakże wychwalany przez obecną koalicję rządzącą program finansowania wydatków na zbrojenia okazuje się, że wcale nie zachwycił np. Niemców i Francuzów, którzy nie weszli i nie skorzystają z tego programu, nie weszli do tego programu. Polski minister finansów zachwalał, że to jest najlepsza pożyczka na najlepszych warunkach finansowych, jakie są dostępne teraz na rynku. A okazuje się, że Niemcy uzasadniają to m.in. tym, że mają zdecydowanie lepsze warunki finansowania własnych zbrojeń. Bundestag zwrócił uwagę, że program SAFE może naruszać traktaty Unii Europejskiej i to też wykazuje wielką hipokryzję naszych rządzących, że są gotowi narażać Polskę na konsekwencje łamania unijnych przepisów, którymi my się specjalnie nie przejmujemy, ale tylko wykazujemy tę hipokryzję. Jesteśmy za tym, żeby przychylić nieba polskim siłom zbrojnym, ale na naszych suwerennych warunkach. Dziękuję bardzo. Poseł Roman Fritz, zapraszam. Szanowni Państwo, od ponad roku prezydentem Stanów Zjednoczonych jest Donald Trump. Można tę postać różnie oceniać, jak każdego przywódcę, zwłaszcza przywódcę tak znaczącego supermocarstwa. I z jednej strony doceniamy jego wysiłki i chwalimy, bo przecież powiedział, że są tylko dwie płcie. To jest bardzo odważne w dzisiejszych czasach. Szanowni Państwo, wiecie, jak zadecydował ostatnio Parlament Europejski, stwierdząc mniej więcej większością głosów, że nie tylko kobiety mogą rodzić dzieci. No ale Donald Trump jeszcze naruszył wiele sił znaczących wpływów, m.in. walka z Big Farmą, walka z Big Food i ostatnio z wielkim przekrętem klimatycznym, co sprawi, że w kasie federalnej Stanów Zjednoczonych przybędzie mniej więcej 1,6 biliona dolarów. A więc każdego Amerykanina będzie stać na znaczną redukcję swoich wydatków domowych. To jest osiągnięcie niezwykłe i to trzeba docenić. Z drugiej jednak strony widzimy, że wcale Donald Trump nie jest gołąbkiem pokoju, bo już w pierwszym roku swojej prezydentury Stany Zjednoczone zaatakowały aż siedem państw. Somalię, Nigerię, Jemen, Syrię, Irak, Iran oraz Wenezuelę, a następne być może czekają w kolejce. Tu przyszło jakiś czas temu zaproszenie od Donalda Trumpa m.in. do rządu Rzeczpospolitej Polskiej o udział w tzw. Radzie Pokoju. Rada Pokoju ma mieć wiele celów, m.in. zażegnanie konfliktów regionalnych, czy to w strefie gazy, czy między Egiptem a Etiopią, czy między Indiami a Pakistanem. Wiele państw dostało te zaproszenia, wiele już skorzystało, odpowiedziało w styczniu. W sumie dziewiętnaście państw, w tym kilka europejskich. Wymieńmy Białoruś, Bułgaria, Węgry, Kosowo. Polska również została zaproszona, natomiast ustami premiera Donalda Tuska w zasadzie zanegowała obecność w Radzie Pokoju. Chociaż myślę, że finalnej decyzji jeszcze nie ma. Jest oczekiwanie na decyzję. Dlaczego tego nie ma? Dlaczego Polska nie przystąpiła do Rady Pokoju? Otóż troszkę światła na tę kwestię rzuca postawa innych państw europejskich, od których wydaje się posunięcia polskiego rządu są troszkę uzależnione. Sprzeciwiły się natomiast udziałowi w Radzie Pokoju takie kwestie.