Menu
VideoParlament
VideoParlament Polska polityka w jednym miejscu — pobierz aplikację
Pobierz
VideoParlament
VideoParlament dla Windows Pobierz aplikację desktopową — powiadomienia o nowych wystąpieniach
Pobierz
Agnieszka Kłopotek o prawie do osobistej asystencji

Agnieszka Kłopotek o prawie do osobistej asystencji

Poseł Agnieszka Kłopotek, przemawiając w imieniu klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego, omawia projekty ustaw dotyczące asystencji osobistej dla osób z niepełnosprawnościami i ich rodzin. Wskazuje, że nowe rozwiązania mają zagwarantować trwałe, ustawowe i finansowane z budżetu państwa wsparcie.

Prawo do niezależnego życia


Agnieszka Kłopotek podkreśla, że asystencja osobista nie sprowadza się do liczby godzin usług, procedur ani pieniędzy. Jej zdaniem chodzi przede wszystkim o prawo osoby z niepełnosprawnością do wychodzenia z domu, pracy, nauki, załatwiania spraw i decydowania o sobie.

Koniec niepewności


Poseł PSL zwraca uwagę, że przez lata asystencja osobista była dostępna głównie w ramach czasowych programów, zależnych od naborów, środków i decyzji samorządów. Taki system nie dawał pewności, czy potrzebna pomoc będzie dostępna także w kolejnych miesiącach.

Agnieszka Kłopotek — migawka z wypowiedzi: Agnieszka Kłopotek o prawie do osobistej asystencji (02.09.2026)

Zmiana systemowa


Zgodnie z przedstawionym projektem asystencja osobista ma stać się prawem wynikającym z ustawy i być finansowana z budżetu państwa. Agnieszka Kłopotek wskazuje, że najważniejsze wartości proponowanych rozwiązań to trwałość, systemowość i przewidywalność wsparcia.

Obejrzyj nagranie i poznaj argumenty dotyczące ustawowego prawa do asystencji osobistej.

Udostępniamy tysiące materiałów, by polityka była przejrzysta i odporna na manipulacje. Widzisz błąd? Zgłoś go — razem budujemy rzetelne archiwum polskiej polityki.

Tego samego dnia Wszystkie wystąpienia z tego dnia →

Transkrypcja
W imieniu klubu Polskie Stronnictwo Ludowe mam zaszczyt zabrać głos w sprawie projektów ustaw, które dotyczą jednej z najważniejszych kwestii osób z niepełnosprawnościami i ich rodzin. Prawa do asystencji osobistej, a tak naprawdę prawa do niezależnego, godnego życia. Bo kiedy mówimy o asystencji, nie mówimy wyłącznie o godzinach usług, procedurach, punktach czy pieniądzach. Mówimy o człowieku, o jego prawie do tego, żeby wyjść z domu, pójść do pracy, na uczelnię, do urzędu, spotkać się ze znajomymi, z przyjaciółmi. O prawie do decydowania o sobie i do życia na własnych zasadach. Przez wiele lat asystencja osobista funkcjonowała przede wszystkim w formie programów czasowych, zależnych od corocznych naborów, dostępnych środków oraz decyzji samorządów. W praktyce oznaczało to, że osoba z niepełnosprawnością, która dziś otrzymała potrzebną pomoc, nie była pewna, czy za kilka miesięcy nadal będzie ją miała. A przecież potrzeba wsparcia nie kończy się z końcem roku budżetowego. Niepełnosprawność nie znika dlatego, że w programie skończyły się pieniądze. Przedłożony projekt ma tę sytuację zasadniczo zmienić. Asystencja osobista ma stać się prawem wynikającym z ustawy i finansowanym z budżetu państwa. I właśnie ta trwałość, systemowość i przewidywalność są największą wartością proponowanych rozwiązań.