Agnieszka Kołacz-Leszczyńska - Alarm powiatu o domy opieki

Dziękuję bardzo Pani Marszałek. W Wysokim Senacie pozwalam sobie skierować oświadczenie do Pani Minister Agnieszki Dziemianowicz-Bąk, Pani Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Będzie to oświadczenie w formie listu, który skierował do mnie Starosta Świdnicki wraz ze swoim zespołem współpracowników. Przeleli swoje wątpliwości dotyczące zapowiadanych zmian w przepisach ustawy o pomocy społecznej, które będą dotyczyły funkcjonowania domów pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży. Te słowa napisali, ponieważ są organem prowadzącym jednostki organizacyjne pomocy społecznej, realizujące zadania w zakresie zapewnienia całodobowej opieki dzieciom i młodzieży, wymagającym szczególnego wsparcia, w tym osobom z niepełnosprawnościami oraz wysokim stopniem niesamodzielności. Piszą też o funkcjonujących w systemie domach pomocy społecznej, które stanowią niezbędny element zabezpieczenia potrzeb tej grupy mieszkańców, zapewniając kompleksową, całodobową opiekę, terapię oraz rehabilitację. Myśląc całościowo o wyzwaniach, które realizują już, swoje wątpliwości zawarli w siedmiu obszarach, które właśnie budzą ich zastrzeżenia, wątpliwości albo podpowiedzi dla tworzących się przepisów. W pierwszym obszarze piszą o ryzyku ograniczenia dostępności miejsc opieki całodobowej. Piszą o tym, że ewentualne wygaszanie lub przekształcanie domów pomocy społecznej może doprowadzić do istotnego ograniczenia liczby miejsc dla dzieci i młodzieży, wymagających natychmiastowego wsparcia. Piszą, że obecnie obserwuje się trudności zapewnienia odpowiedniej liczby miejsc w placówkach całodobowych. Już w tej chwili. W drugi obszar to jest myślą o ograniczonych naturalnych możliwościach rozwoju rodzinnej pieczy zastępczej. Określają, że rodzinne formy pieczy zastępczej, choć priorytetowe z punktu widzenia polityki społecznej, rozwijają się w oparciu o rzeczywiste zasoby tak społeczne, których nie można w dowolny i szybki sposób zwiększyć. W powiecie świdnickim, naszym powiecie, obserwuje się niestety ograniczoną liczbę kandydatów na rodziny zastępcze. A proces ich pozyskania, przygotowywania i utrzymania w systemie jest długotrwały i wymagający. Sama tego doświadczam, ponieważ jestem w stałym kontakcie z zespołem, który to prowadzi. Dodatkowo dzieci i młodzież wymagające całodobowej, specjalistycznej opieki, w szczególności z niepełnosprawnościami sprzężonymi, w praktyce bardzo rzadko mogą być objęte opieką w rodzinnych formach pieczy. W konsekwencji rodzina piecza zastępcza nie stanowi realnej alternatywy dla znacznej części wychowanków wymagających wsparcia instytucjonalnego. Inne dowątpliwości dotyczą niewystarczającej alternatywy dla osób o najwyższych potrzebach. Piszą o tym, że środowiskowe formy wsparcia, choć niezwykle istotne, nie są w stanie w pełni zabezpieczyć potrzeb osób wymagających stałej opieki, nadzoru medycznego i specjalistycznych usług terapeutycznych. W czwartym obszarze, w którym widzą wątpliwości, myślą i piszą o zagrożeniach dla stabilności i ciągłości wsparcia. Wspominając, że zmiany systemowe mogą skutkować destabilizacją sytuacji życiowej podopiecznych oraz przerwaniem ciągłości oddziałowań terapeutycznych, co w przypadku dzieci i młodzieży ma szczególnie negatywne konsekwencje rozwojowe. Piąty obszar to niestety niedoszacowanie skutków finansowych reformy dla samorządów. Piszą o tym, że wprowadzenie zmian bez zapewnienia adekwatnych środków finansowych może skutkować znacznym obciążeniem budżetu powiatów, a koszty transformacji systemu, zarówno inwestycyjne jak i bieżące, wymagają precyzyjnego oszacowania oraz zabezpieczenia źródeł finansowania. W szóstym obszarze ryzyko dotyczy utraty wykwalifikowanej kadry. Piszą o niepewności związanej z przyszłością placówek, które może doprowadzić do odpływu doświadczonych pracowników, a to jednocześnie w znaczący sposób wpłynie na jakość świadczonych usług i stąd ich obawy. Ostatni obszar, o którym piszą, to brak przygotowania infrastrukturalnego na poziomie lokalnym wprost wskazując, że jako powiat świdnicki nie dysponują obecnie wystarczającą infrastrukturą oraz zasobami kadrowymi, które pozwoliłyby w krótkim czasie przejąć pełen zakres zadań dotyczących tych zmian systemowych. Dlatego w swoim piśmie pan starosta razem ze swoim zespołem wnoszą o utrzymanie możliwości funkcjonowania wyspecjalizowanych placówek całodobowych dla dzieci i młodzieży wymagających intensywnej opieki w postaci domów opieki społecznej. Panie minister, bardzo prosimy jeszcze raz pochylić się nad tymi wnioskami, wątpliwościami kierowanymi właśnie z powiatu świdnickiego. Dziękuję bardzo.