Piotr Masłowski: Rybnik stawia na wodór i e-metanol

Piotr Masłowski, senator z Rybnika i od Rybnika chcę zacząć, bo jeszcze w 2023 roku byłem zastępcą prezydenta w tym mieście, a miasto postawiło na wodorową flotę autobusów, druga stacja tankowania wodoru w Polsce stanęła właśnie w Rybniku i to jest taka technologia, na którą miasto, które jest utożsamiane z Rybnickim Okręgiem Węglowym, prezydent Kuczera wymyślił Rybnicki Okręg Wodorowy i ma pomysł, żeby na to stawiać i to się nie dzieje tylko na poziomie samych autobusów, bo to także jest projekt badawczy z Politechniką Śląską, to są już klasy w technikach, ale także ambitny pomysł dotyczący tego, żeby w Rybniku wybudować biogazownię, a biogaz wykorzystywać do elektrolizy wodoru po to, żeby mieć swoje własne paliwo. Ta biogazownia zresztą ma stanąć na terenie byłej hałdy górniczej i może być takim modelowym przykładem transformacji. Mówię o tym z jednej strony, żeby pokazać, że w samorządach niektóre takie rzeczy się dzieją, ale też za sprawą tego wiem, że w Europie wiele państw zrobiło krok do tyłu w kontekście wodoru, np. Austria wycofała wodór ze stacji tankowania właśnie ze względu na to, co tu też padało, czyli na jego ulotność, trudności w transporcie itd. I tu się pojawiają alternatywy. Jedna dzisiaj szeroko omawiana to jest amoniak. Ja mam świadomość tego, że my mamy i kompetencje w tym obszarze, i zasoby, i to jest obszar, na który powinniśmy stawiać, ale nie chciałbym zamykać drugiej drogi, a tą drugą drogą jest emetanol. Część senatorów miała okazję być w Esbjerg dwa lata temu, w duńskim mieście, gdzie jest największy katalizator wodoru. Duńczycy ten wodór wzbogacają. Zielony wodór produkowany dzięki energii wiatrowej z morza wzbogacają o dwutlenek węgla i powstaje w ten sposób emetanol i tankują nim statki. Mówię o tym dlatego, że to jest technologia, która nie tylko w Danii, wiem, że także w Szwajcarii dosyć mocno się rozwija. Jeżeli my mówimy o zmianie strategii wodorowej, jeżeli my mówimy o systemie wsparcia, to apeluję o to, żeby ona się nie zamykała tylko do amoniaku, ale także uwzględniała kwestie związane z emetanolem. A na koniec trochę tak żartem, bo z zainteresowaniem usłyszałem o zgazowywaniu węgla. Ja się wychowałem w małym mieście górniczym. Mam 49 lat i to słyszę od dziecka, że ktoś ten węgiel zgazowywuje. Myślałem, że to jest trochę jak z Yeti albo z Loch Ness, że wszyscy o tym gadają, ale nikt tego nie widział. Nawet z Politechniki Śląskiej wiem, że to w warunkach geologicznych jest bardzo trudno, dlatego bardzo z wielką chęcią potem doczytam i się skontaktuję w tym temacie, jak to rzeczywiście działa. Dziękuję.