Agnieszka Dziemianowicz-Bąk: Misja zero - bezpieczeństwo pracy priorytetem

Szanowny Panie Marszałku, Szanowny Panie Przewodniczący, Szanowny Panie Ministrze, Szanowni Państwo Reprezentujący Związki Zawodowe, Przedstawiciele i Przedstawicielki Rady Ochrony Pracy, Szanowni Goście, Eksperci, Z pewnością nie jestem w stanie wymienić wszystkich grup, które dzisiejsza konferencja zgromadziła, ale bardzo cieszę się, że możemy tu właśnie, w budynku, w siedzibie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej pod patronatem Marszałka Sejmu, spotkać się w tak ważnym dniu, w Światowym Dniu Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Pracy, znanego jednak także i przede wszystkim chyba właśnie jako Międzynarodowy Dzień Pamięci Ofiar Wypadków Przy Pracy i Chorób Zawodowych. Jestem bardzo wdzięczna za organizację tej konferencji, za objęcie patronatem przez Marszałka Sejmu i za docenienie wagi tematu, jakim jest bezpieczeństwo, to bezpośrednie fizyczne, ale także psychiczne pracy, pracowników i zakładów pracy. Rzeczywiście jest tak, że bezpieczeństwo i higiena pracy, choć ta zbitka słów może kojarzyć się niektórym, w szczególności młodszym pracownikom, jako taki relikt przeszłości, jako żmudne, nudne szkolenie, które trzeba odbyć, kiedy podejmuje się pierwszą pracę, to w rzeczywistości bezpieczeństwo i higiena pracy coraz bardziej zyskują na znaczeniu i stają się i będą stawały się priorytetem troski decydentów, organizatorów pracy, kierujących pracą i samych pracowników. Potwierdzają to statystyki, że uczynienie z tego wątku priorytetu przynosi pewne efekty. Według danych Głównego Urzędu Statystycznego w 2015 roku odnotowywaliśmy jeszcze 85,5 tys. wypadków przy pracy, z czego blisko 87 tys. stanowiły wypadki ze skutkiem lekkim, ale ponad 300 osób w tamtym roku traciło życie. Dekadę później, w roku 2025, zgłoszonych wypadków było już ponad 20 tys. mniej, a zginęło 189 osób, czyli to także znaczna zmiana. I ta zmiana, jeżeli patrzy się na same liczby, to oczywiście jest poprawa. Oczywiście, że sytuacja się poprawia i to nas cieszy, bo bezpieczeństwo jest absolutnym priorytetem i podstawą. Ale jednak wszyscy zdajemy sobie sprawę z tego, że każdy jeden wypadek przy pracy, w szczególności wypadek śmiertelny, jest absolutną tragedią. Tragedią dla samego pracownika, ale także dla jego bliskich, dla jego rodziny. Więc naszym celem, odważnym celem, ambitnym celem, celem, który może być celem uciekającym, ale powinniśmy go z całym impetem gonić, powinna być misja zero, jeżeli chodzi o wypadki przy pracy. Zero wypadków ze skutkiem śmiertelnym, bo do pracy idzie się po to, żeby budować swój dobrobyt, żeby otrzymywać swoją rodzinę, żeby budować dobrobyt państwa i żeby realizować jedną z podstawowych potrzeb, którą ma każdy człowiek, potrzebę bycia potrzebnym i produktywnym, a nie po to, żeby ryzykować swoje zdrowie i życie. Więc ochrona przed zagrożeniami, zwiększanie bezpiecznych warunków pracy, w szczególności mówię o bezpieczeństwie fizycznym, jest i musi być priorytetem. Ale obok bezpieczeństwa fizycznego, obok eliminowania bezpośrednich fizycznych zagrożeń, zagrożeń wynikających z systemu i organizacji pracy, z niedoskonałości funkcjonowania maszyn, z zaniedbań, jeżeli chodzi o kwestię ich konserwacji, czy z niewyposażania odpowiedniego sprzętu, w odpowiedni sprzęt ochronny pracowników. To są rzeczy niezwykle istotne, ale one nie wypełniają całego zadania, całej misji, jaką jest poprawa i ochrona bezpieczeństwa pracy i pracowników. Obok bezpieczeństwa fizycznego, obok bezpieczeństwa zdrowotnego, jest także bezpieczeństwo związane ze zdrowiem psychicznym, z dobrostanem psychicznym pracowników i pracownic. Na ten wymiar bezpieczeństwa zwracają uwagę coraz więcej i coraz dosadniej ci, którzy na rynek pracy wchodzą. Młode pokolenie, które wkracza na ten rynek pracy z innymi priorytetami, z innymi postawami i niezwykle ceni sobie dobrostan psychiczny i możliwość spokojnego, bezpiecznego rozwoju zawodowego i osobistego. I dlatego cieszę się, że dokładnie dziś, tutaj w budynku Sejmu, będziemy dyskutować o zmianach, które mają to bezpieczeństwo psychiczne, bezpieczeństwo pracowników poprawić. Dziś w Sejmie odbędzie się kolejna debata nad ustawą, którą miałam zaszczyt przygotowywać w ramach Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Ustawą wzmacniającą ochronę przed mobbingiem, przed zachowaniami niepożądanymi, przed przemocą w miejscu pracy. To ważna zmiana i zachęcam wszystkich Państwa do tego, żeby ją śledzić. Bo najwyższy czas, żebyśmy włożyli w praktykę to, co deklarujemy, czyli troskę o bezpieczeństwo każdego rodzaju właśnie w miejscu pracy. Pan Marszałek tutaj miał okazję, żeby wspomnieć o innej niezwykle ważnej zmianie, jaką była reforma Państwowej Inspekcji Pracy, która została już przyjęta, podpisana przez Pana Prezydenta i teraz czeka na wdrożenie. Od lipca będzie funkcjonowała. Wiążemy z tą reformą ogromne nadzieje. Te nadzieje kładziemy na barki Państwowej Inspekcji Pracy nadzorowanej przez Radę Ochrony Pracy i Marszałka Sejmu. Ale wiem, że ta reforma, ta walka o bezpieczeństwo pracowników nie będzie możliwa bez zaangażowania i związków zawodowych, i organizacji pracowniczych, i samych pracodawców, którzy także mogą z własnej, nieprzymuszonej, niewymuszonej kontrolą woli zadbać o to, żeby pracownicy czuli się i byli faktycznie bezpieczni. Bo szanowni Państwo, bezpieczeństwo pracownika to nie jest koszt, to jest inwestycja. To jest inwestycja w dobrze funkcjonującą firmę, w dobrze funkcjonujące przedsiębiorstwo, w szczęśliwe rodziny, w bezpieczne społeczeństwo. To jest inwestycja, co do której jestem przekonana, że każdy z nas chce, może, potrafi i będzie dokładał swoją cegiełkę. Jeszcze raz serdecznie dziękuję za dzisiejsze spotkanie, za dzisiejszą konferencję. Życzę udanych obrad, wszystkiego dobrego i dbajmy wspólnie o nasze wspólne bezpieczeństwo. Dziękuję. OKLASKI