Andrzej Grzyb przedstawia projekt ustawy o instrumencie SEJF

Przystępujemy do rozpatrzenia punktu 23 porządku dziennego. Sprawozdanie Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Obrony Narodowej o rządowym projekcie ustawy o finansowym instrumencie zwiększania bezpieczeństwa SEJF, druk nr 2227 i 2228. Proszę pana posła Andrzeja Grzyba o przedstawienie sprawozdania komisji. Bardzo proszę panie pośle. Szanowna Pani Marszałek, Wysoka Izbo, Szanowni Państwo Ministrowie. Połączone Komisje Obrony Narodowej i Finansów Publicznych rozpatrzyły zgodnie ze skierowaniem Marszałka Sejmu w pierwszym czytaniu projekt ustawy o finansowym instrumencie zwiększania bezpieczeństwa, który został przedłożony Wysokiemu Sejmowi w druku nr 2227. Jednocześnie połączone komisje przygotowały sprawozdanie z pierwszego czytania i kierują do Wysokiej Izby do dalszych klas parlamentarnych. Projekt przyjęty na wczorajszym posiedzeniu Rady Ministrów w trybie pilnym został skierowany do Sejmu. Jednocześnie został przez połączone komisje rozpaczony w skróconym terminie zgodnie z regulaminem Sejmu z uwagi na pilność co do terminu wejścia ustawy w życie, który jest motywowany z jednej strony koniecznością, ale zarazem możliwością dysponowania funduszem Sejf już od marca 2026 roku, zważywszy na możliwość uzyskania przez Polskę 15% zaliczki. Ustawa w gruncie rzeczy można by było powiedzieć, że ma charakter techniczny, bowiem określa zasady funkcjonowania Funduszu Finansowego Instrumentu Zwiększania Bezpieczeństwa, określa zasady kontroli, audytu, wykorzystania środków Sejf, ustala również dysponenta pożyczek z programu Sejf, wskazując jako bank obsługujący Bank Gospodarstwa Krajowego. Fundusz Sejf jest efektem prac polskiej prezydencji w Unii Europejskiej, który to mechanizm, którym przewidziano ponad 160 mld euro, z których 43,7 mld euro w formie pożyczki ma możliwość uzyskania Polska. Fundusz Sejf to program preferencyjnych pożyczek na zakupy obronne oraz infrastrukturalne inwestycje służące obronności oraz bezpieczeństwu. Między innymi zatem będą mogły być tutaj sfinansowane pewne zadania, zakupy, zarówno, a właściwie przede wszystkim dla polskich sił zbrojnych, ale również dla Policji, Straży Granicznej oraz niektóre projekty infrastrukturalne, które są ściśle związane z zdolnościami obronnymi państwem. Tutaj należy dodać, że to przyjęcie tego funduszu Sejf odbyło się w nadzwyczaj szybkim terminie przez zarówno Komisję Parlament i w ramach prowadzonej przez Polskę prezydencji, bowiem nadzwyczajność tego polega na tym, że inicjatywa ta mogłaby zostać zrealizowana praktycznie w pół roku. Stąd też należy uznać, że to za duży sukces polskiej prezydencji. Jest to taki znak, że można być skutecznym w okresie stosunkowo krótkiego, półrocznego przewodniczenia w Radzie Unii Europejskiej. Wszystkie zamierzenia związane z inwestycjami, zakupami w ramach tego programu będą zwolnione z podatku VAT, a okres spłaty będzie wynosił tej pożyczki 45 lat z dziesięcioletnim okresem wakacji od spłaty kapitału. Szacowany koszt obsługi oprocentowania pożyczek wyniesie 3% w stosunku rocznym. Ministerstwo przedstawiło koszt obsługi pozyskania pożyczki w porównaniu z samodzielnym staraniem się naszego kraju o uzyskanie podobnej pożyczki na rynkach finansowych i według wyliczeń oprocentowanie to byłoby wyższe według wyliczeń Ministerstwa Finansów o 0,7 punktu procentowego w wypadku starań naszego kraju, a przy pozyskaniu podobnej pożyczki przez Bank Gospodarstwa Krajowego o 1,3 punktu procentowego. Według Ministerstwa Finansów Polska zatem korzystając z pożyczki z programu SAFE może zaoszczędzić na obsłudze tejże pożyczki około 36 miliardów złotych w porównaniu z samodzielnym uzyskiwaniem podobnego finansowania na rynkach finansowych. Bezpośrednio po podpisaniu umowy pożyczki w marcu 2026 roku Polska otrzyma 15% z ogólnej przyznanej kwoty pożyczki, z której będą mogły być opłacone już realizowane zamówienia przygotowane przez Agencję Uzbrojenia. Ponad prawie 89% zamówień według informacji Ministra Obrony Narodowych będzie wykonanych przez polski sektor zbrojeniowy, zarówno państwowy, jak i prywatny. Podstawą zaś opracowania programu zamówień, czy wykazu zamówień jest program rozwoju sił zbrojnych na lata 2025 do roku 2039, który został podpisany przez Ministra Obrony Narodowej w grudniu ubiegłego roku. Listę zamówień przygotował Sztab Generalny Wojska Polskiego. Potrzeby według informacji Sztabu Generalnego były oczywiście dużo większe niż finalnie przedstawiona lista, która została przedstawiona pełnomocnikowi, a dalej rządowi Rzeczypospolitej Polskiej, który to zatwierdził. I ten projekt został skierowany w listopadzie ubiegłego roku do Komisji Europejskiej. Po przeglądzie wszystkich proponowanych inwestycji, niektóre z nich zostały wyłączone z tego wykazu, zastąpione innymi inwestycjami, ponieważ nie spełniały wytycznych związanych z programem SAFE. I zostały zatwierdzone przez Komisję Europejską. Sztab Generalny Wojska Polskiego dokonał selekcji i umieścił potrzeby najpilniejsze, a zarazem zgodne ze specyfikacją wymagań programu SAFE. Po cenie Sztabu Generalnego na ogólną kwotę niespełna 190 mld zł, po przeliczeniu wobec obecnego kursu. Zamówienia, które były przewidziane już do realizacji, czy to z budżetu MON, czy z Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych, w tymże programie, będą stanowiły kwotę około 130 mld zł. Oczywiście jest to kwota szacunkowa, zważywszy na to, że to dopiero będą zamówienia, które zostaną wykonane. One są przygotowane, ale dopiero będą wykonywane. A około 60 mld zł będą stanowiły te zamówienia, które są zupełnie nowe i które wcześniej nie były uwzględnione w tych dwóch źródłach finansowania z budżetu oraz Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych. Uruchomienie finansowania potrzeb obronnych z pożyczki z mechanizmu SAFE uzupełnia zatem finansowanie z budżetu państwa, z części obrony narodowe oraz Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych. Ponieważ również niektóre elementy będą finansowane w Policji oraz Straży Granicznej oraz w projektach infrastrukturalnych, zatem dotyczy to również instytucji, które podległy ministrowi, podlegają ministrowi spraw wewnętrznych i administracji oraz ministrowi infrastruktury. To spowoduje też uwolnienie dodatkowych możliwości finansowania zamówień na sprzęt w państwach pozaunijnych, a zatem sprzęt, który kupujemy m.in. w Stanach Zjednoczonych. Tamta kwota zamówień sięga 200 mld zł oraz w Korei Południowej. Pożyczka SAFE w żadnym razie nie prowadzi do wygaszenia finansowania z Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych, który został powołany ustawą o obronie ojczyzny. Pojawiały się w przestrzeni medialnej, publicznej takie obawy, że może prowadzić to do takiej sytuacji. Więc tutaj dementuję w imieniu połączonych komisji, że nic takiego nie będzie miało miejsce. Obsługa spłaty pożyczki będzie prowadzona z budżetu państwa. I w żadnym z przepisów w projekcie ustawy, który dzisiaj tutaj sprawozdaję, nie ma zapisu, który zobowiązywałby do spłaty pożyczki SAFE z budżetu MON, obrona narodowa. W dyskusji w czasie pierwszego czytania również były podnoszone kwestie zamówień na dostawy sprzętu i wyposażenia. Zamówienia na uzbrojenie, sprzęt, amunicję dla Sił Zbrojnych będą dokonywane, tak jak dotychczas, przez Agencję Uzbrojenia. A odpowiednio przez Straż Ganiczną, Policję oraz Agendy Ministerstwa Infrastruktury w tej części, która dotyczy akurat służb podległych Ministerstwu Administracji Spraw Wewnętrznych oraz Ministerstwie Infrastruktury. W przypadku zamówień dla Sił Zbrojnych z funduszu SAFE będą sfinansowane również zamówienia, które są już w trakcie realizacji. Te, które pół roku przed wejściem akurat tego porozumienia zostały już podjęte. Również była konieczność wyjaśnienia kwestii tak zwanych kamieni milowych. W ustawie nie są one tożsame z kamieniami milowymi w KPO. Lecz czym są tu, że tak powiem, podnoszone kamieni milowe? Są to etapy wykonania każdego kontraktu, które obejmują wybór wykonawcy, podpisanie umowy i pierwszą dostawę. Trzeba powiedzieć, że instrument finansowy SAFE obliguje nas, aby wykonane zostały te dostawy do końca 2030 roku. Stąd też może czasami zaistnieć taka sytuacja, że zamiast proponowanych czy przewidywanych dostawców, którzy ewentualnie nie będą mogli się wywiązać z tych dostaw, zajdzie taka konieczność zmiany dostawcy określonego zamówienia. Chciałbym też wyjaśnić, że z funduszu SAFE nie będą finansowane inwestycje w firmach zarówno państwowych, jak i prywatnych, które związane są z poszerzeniem ich możliwości produkcyjnych. Tylko będzie to finansowanie konkretnie zamówionego sprzętu, uzbrojenia, amunicji czy innych elementów, które są w projekcie. Wykaz tychże zamówień jest na razie wykazem zastrzeżonym, jednak posłowie zarówno Komisji Obrony, jak i Komisji Finansów Publicznych mogli się z nim zapoznać, choć w wypadku Komisji Finansów, co przyznaję, był to relatywnie krótki okres. Natomiast Komisja Obrony Narodowej miała okazję przeduskutowania dwukrotnie tej sprawy w ramach również posiedzenia zamkniętego. Do samego projektu ustawy zgłoszono sześć poprawek, w tym również propozycję wprowadzenia w formie preambuły, poprawki, która to między innymi odnosiłaby się do stwierdzenia, że nie podlega ta ustawa między innymi mechanizmowi warunkowości, o czym nie ma w ogóle w ustawie mowy. Również też proponowali wnioskodawcy, aby podwyższyć wydatki na obronność do 6% PKB, niejako argumentując to, aby wprowadzenie pożyczki sejf nie doprowadziło do zredukowania wydatków bezpośrednio z budżetu, czy też z Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych. Po wyjaśnieniu okazuje się, że regulacja ta jest wprowadzona do ustawy o obronie ojczyzny. I to tam byłaby właściwa regulacja co do wysokości nakładów na obronność w stosunku do PKB. Podobnie dotyczy to między innymi udziału zamówień z Funduszu Sejf w Polskim Przemyśle Zbrojeniowym, który tutaj wnioskodawcy proponowali, aby był nie niższy niż 89%, a więc według tych deklaracji, które były przedstawione między innymi przez Ministra Obrony Narodowej i innych członków rządu. Pani Marszałek, Wysoka Izbo. Chcę powiedzieć, że dyskusja była bardzo ożywiona. Mam nadzieję, że w trakcie tej dyskusji zostały wyjaśnione wszystkie wątpliwości, które zostały zgłoszone w ramach dyskusji ogólnej nad projektem i również w trakcie rozpatrywania poszczególnych artykułów projektu ustawy. W finale połączone komisje przegłosowały, zaoprobowały projekt sprawozdania. Przy czterdziestu głosach za, dwudziestu siedmiu przeciw i jednym głosie wstrzymującym. Dziękuję za uwagę. Dziękuję bardzo, panie pośle. Sejm ustalił, że w dyskusji nad tym punktem porządku dziennego wysłucha pięciominutowych oświadczeń w imieniu klubów i trzyminutowych oświadczeń w imieniu Kół. Otwieram dyskusję i jako pierwszy zapraszam pan poseł Andrzej Śliwka, Klub Parlamentarny Prawo i Sprawiedliwość. Bardzo dziękuję, panie marszałek, wysoka izbo. Pani minister Sobkowiak wielokrotnie mówiła, że ten program to wielki sukces. Szkoda, że ten sukces trzyma się w tajemnicy. Bo wysłaliście wniosek do Komisji Europejskiej bez zgody Sejmu, bez zgody Prezydenta przed przyjęciem programu rozwoju sił zbrojnych na lata 2025-2039. Przez ostatnie miesiące zadawaliśmy wiele pytań, wiele merytorycznych pytań. Niestety państwo w ostatnich dniach, w ostatnich tygodniach uciekaliście od odpowiedzi na te pytania. Zacznę od samego początku. Lista zadań, która została tam wskazana, powinna w części ogólnej być listą zadań otwartą. W sensie państwo nie powinniście, jako polscy podatnicy, jako polscy parlamentarzyści, powinniście doskonale wiedzieć, co tam jest. Niestety rządzący tę listę w tej części ogólnej utajnili. Tym bardziej, że część z tych projektów, które tam jest, są to projekty refinansowane. W związku z powyższym te projekty, które już są jawne, ale rządzący nie chcą udostępnić opinii publicznej, co tam się znajduje, przynajmniej w części ogólnej. Tak, jak to zrobili Rumunii. Kolejna kwestia, sama lista. My nie kwestionujemy tego, że na tej liście znajduje się wiele ważnych potrzeb. Zgadzamy się z tym, że jest tam wiele projektów, które wymagają wsparcia. Są to projekty, które już są zaplanowane w Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych. Są tam projekty zaplanowane, które będą wydatkowane z części 29. Ministra Obrony Narodowej. Ale mamy wątpliwości i żądamy wyjaśnić co do niektórych pozycji. Co do gradacji potrzeb, co do wskazanych wykonawców, ich zdolności, czy posiadają technologie, czy posiadają licencje, czy nie są to firmy krzaki. Bo realnie państwo na te pytania w Wysokiej Izbie nie odpowiedzieliście. W przestrzeni medialnej państwo mówicie o tym, że to jest dodatkowa kasa. Pan minister Sikorski nawet użył takiego zwrotu tsunami pieniędzy. Tylko problem się pojawia, kiedy państwo przedstawiliście ten projekt ustawy. W artykule 23 okazuje się, że to nie jest tsunami pieniędzy. Okazuje się, że to są środki do limitu wskazanego w Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych. Wynika z tego, że te środki, które państwo planujecie, pożyczyć. Bo o tym warto powiedzieć, że jest to pożyczka. Nie dotacja, nie donacja, tylko pożyczka. Jest to działanie w ramach pewnego wspólnotowego europejskiego długu. I te środki nie są dodatkowymi środkami. Dlatego też składaliśmy i będziemy składali poprawkę, która zabezpieczy to, żeby nie było to przesunięcie środków, wypchnięcie polskiego pieniądza europejskim pieniądzem. Tylko żeby, jeżeli państwo rzeczywiście chcecie, żeby te środki były, żeby one realnie trafiły. Kolejna kwestia to jest ryzyko związane z wygaszeniem Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych. To jest realne ryzyko. To, że państwo powołujecie kolejny fundusz, ma na celu w naszym przekonaniu wygaszenie Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych, w którym dzisiaj są zawierane kontrakty zarówno dla polskiego przemysłu zbrojeniowego, polskiego, nie produkowanego w Polsce, o którym za chwilę będę mówił, tylko polskiego przemysłu zbrojeniowego, ale także najlepszych sprzętów, które kupujemy i w Korei, i w Stanach Zjednoczonych. Kwestia obsługi zadłużenia. Bo to także było przedmiotem dyskusji. Pan premier Kośniak-Kamysz powiedział o tym, że obsługa zadłużenia z Funduszu Wsparcia i nowego funduszu, który państwo chcecie powołać, nowego pozabudżetowego funduszu, będzie obsłużona nie z budżetu MON. Tylko zgodnie z projektem ustawy jest tam wprost napisane, będzie obsłużone z budżetu państwa. Jeżeli jest obsłużone z budżetu państwa, to także z części 29. Czego nie rozumiecie w tym? Złożyliśmy poprawkę, która wychodziła naprzeciwko tego, co mówił premier Kośniak-Kamysz. Wy niestety, szanowni państwo, głosowaliście przeciwko temu, co powiedział pan premier Kośniak-Kamysz. Dlatego jeszcze raz tę poprawkę złożymy. Kolejna kwestia. 80 albo 89% w polskim przemyśle obronnym. Dziś już wiemy, jak zdefiniowany został ten polski przemysł obronny. Jest to spółka działająca na prawie polskim, ale na przykład z kapitalem zagranicznym. To powiedział wprost pan premier Kośniak-Kamysz. No to rzeczywiście mamy inną definicję polskiego przemysłu obronnego. A różnica między 80 a 89% to jest mniej więcej 16,5 mld zł. Mniej więcej 280 sztuk borsuka czy 30 nowych myśliwców F-35. Więc rzeczywiście chcielibyśmy poznać, jak to wygląda. Czy te wszystkie, czy wszyscy wykonawcy, którzy tam są wskazani, to rzeczywiście mają swoich podwykonawców, dostawców na terytorium Rzeczpospolitej, z terytorium Rzeczpospolitej. Co do kwestii związanych z ochroną antykorupcyjną. Państwo w ogóle ten temat przespaliście całkowicie. Dlatego też w tym zakresie również będziemy składali poprawki, bo jesteśmy przekonani, że ta sprawa wymaga absolutnie fundamentalnej ochrony ze strony służb specjalnych. Kończąc pani marszałek, dwie kwestie już na sam koniec. Składamy również poprawki dotyczące Ukrainy, bo nie może być takiej sytuacji. Dziękuję bardzo panie pośle. Ustalmy. Dziękuję bardzo panie pośle. Dziękuję bardzo panie pośle. 15 sekund. Ja wiem, ale miałbym 5 minut. Proszę dokończyć zdanie, dobrze? Proszę dokończyć zdanie. Temat związany z Ukrainą, dlatego także składamy poprawkę, żeby nie było żadnych wątpliwości, gdzie te środki mają trafić. I kwestia pani marszałek już ostatnia. To są poprawki, które składał na pani marszałek ręce. Mogę jasno powiedzieć, chcemy, żeby był zabezpieczony interes polskiego przemysłu zbrojniowego. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo. Proszę o poprawki. Dziękuję. Tak, oczywiście. Bardzo proszę. Pan minister Domański. Pani marszałek, wysoka izbo. Mam nadzieję, że dla nikogo na tej sali nie ulega najmniejszej wątpliwości, że polska armia musi modernizować się dziś. Nie za pięć, nie za dziesięć, nie za dwadzieścia lat. Tylko dziś. Nie ulega wątpliwości, że jest to proces, który wymaga potężnych nakładów finansowych. Chcę powiedzieć dzisiaj bardzo wyraźnie. Nie ma bardziej efektywnego, bardziej efektywnego i tańszego źródła finansowania tego wysiłku obronnego, wysiłku na modernizację polskiej armii niż program SAFE. I teraz konkrety i teraz liczby. Szacujemy, że różnica pomiędzy kosztem sfinansowania w punktach procentowych, a właściwie w punktach bazowych, pomiędzy kosztem finansowania z budżetu państwa, a z pożyczki udzielonej w ramach SAFE wyniesie od 70 do 100 punktów bazowych. Dla różnica pomiędzy finansowaniem z programu SAFE, a z Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych będzie jeszcze większa i może sięgnąć nawet 150 punktów bazowych, czyli 1,5 punkta procentowego. Co to oznacza? Potężne, potężne oszczędności. Sięgające od 36 do nawet 60 miliardów zł. I to są liczby i to są fakty, które moim zdaniem bardzo jednoznacznie wskazują, jak bardzo program SAFE opłaca się, Polsce opłaca się polskim podatnikom. Ale czas również rozwijać inne półprawdy i fake newsy, które padają w przestrzeni publicznej. Chciałbym bardzo wyraźnie powiedzieć, ani kapitał, ani odsetki od programu SAFE nie będą spłacane z części 29 budżetu. I co być może najważniejsze? Ponad 80% środków z Funduszu SAFE będzie wydane tu, w Polsce, na zakup sprzętu produkowanego w naszym kraju. Będzie budowa, dzięki tym środkom, będzie budowana siła polskiego przemysłu obronnego. To jest absolutnie kluczowe dla budowy odporności i bezpieczeństwa naszego kraju. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo. Zapraszam. Zapraszam pani poseł Joanna Kluź-Zroskowska, Klub Parlamentarnej Koalicji Obywatelska. Pani Marszałek, Wysoka Izbo, Panie i Panowie Ministrowie, Panie Pośle, przedstawiciele, przedstawicielu PiSu. Moje zadziwienie nie zna granic. I mam takie przeświadczenie, że wy przez noc przemyśleliście różne rzeczy. I potem, bo to wystąpienie pana dzisiaj było w zupełnie innym tonie, niż ta awantura czterygodzina, którą zafundowaliście nam wczoraj. Także mam nadzieję, że do końca już dojdziemy w zgodzie. I mam nadzieję, że już dzisiaj rozumiecie, mam nadzieję, że już dzisiaj rozumiecie to, czego nie rozumieliście wczoraj, naprawdę zwracam panu uwagę, że to polski sztab generalny decydował o tym, jakiego sprzętu potrzebujemy. Że firmy takie, jak Huta Stalowa Wola, WB Electronics, APS i Mesko, to są polskie firmy, a nie przedstawiciele zachodnich koncernów. Jeśli to zrozumieliście, to ja się z tego naprawdę bardzo cieszę. Ten program to jest czymś zupełnie oczywistym. My tego potrzebujemy. I też mam nadzieję, że powczoraj wy to zrozumieliście. W głowie mam tylko jeszcze jedno pytanie. Czy prezydent będący z waszego ugrupowania również zmienił zdanie na ten temat? I czy możemy liczyć na to, że na końcu tej drogi, kiedy przeprowadzimy tę ustawę przez cały parlament, możemy liczyć na podpis. Dlatego, że gdyby miało się okazać, że nie będzie podpisu pod tą ustawą, to ja widzę zagrożenia dwa. Pierwsze zagrożenie polityczne, dlatego, że nieprzyjęcie tej ustawy powoduje, że my w sensie uzbrajania Polski, czynienia jej bezpieczną, jesteśmy w trudniejszym miejscu. Także prezydent będzie obarczony, ja go obarczę, my go obarczymy tym, że wstrzymuje sytuację, w której Polska w sensie uzbrojenia może być bezpieczna. Ale to jest również zagrożenie, które widzę. To znaczy, że natychmiast lobbyści wielkich koncernów zbrojeniowych, zagranicznych zaczną chodzić po Warszawie i proponować swój sprzęt. Bo sytuację mamy taką, że w momencie, kiedy rząd PiSu zorientował się, że sytuacja już przestaje być spokojna i zaczyna się wojna, zaczęły się bardzo intensywne zakupy. Wszystkie formule potrzeby bez przetargowej, pilnej potrzeby. I wtedy my zaczęliśmy wydawać bardzo duże pieniądze, kupując spółki sprzęt. I efekt jest taki, że 80% z tych pieniędzy już zawsze będzie poza Polską. I my mówimy nie tylko o sytuacji, w której my zapłaciliśmy za granicę za ten sprzęt, ale również będziemy ten sprzęt przez najbliższe 20, 30, 40 lat utrzymywać, dalej płacąc te pieniądze z tym zagranicznym koncerną, w którym to zostało kupione. Program SAFE daje szansę Polsce odwrócenia tej sytuacji, czyli stworzenia sytuacji, w której 80 czy ponad 80% tych pieniędzy zostaje tutaj w Polsce. I to jest nie tylko kwestia tych pieniędzy, które zostaną dedykowane w Polsce na zakup tego sprzętu, ale to jest również sytuacja, w której przez najbliższe 30, 40 lat my będziemy inwestować pieniądze w polski przemysł. I ja naprawdę wczoraj byłam bardzo zadziwiona, że ktoś może uważać, że program SAFE jest tym programem, który nie ma mieć racji bytu w polskiej przestrzeni. Naprawdę cieszę się, że PiS zmienił mocno swoją retorykę od wczoraj i mam nadzieję, tu się zwracam do przedstawicieli Kancelarii Prezydenta, że również Kancelera Prezydenta zrozumie, że w naszym wspólnym interesie jest budowanie bezpieczeństwa Polski, jest budowanie polskiego przemysłu. Do niedawna to były 24% pieniędzy, które są wydawane w polskim przemyśle. Dzisiaj po dwóch latach rządów naszych to jest 35% i naprawdę byłoby dobrze, gdyby ta liczba stale rosła. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo. Zapraszam pan poseł Witold Zębaczyński, Klub Parlamentarny Koalicja Obywatelska. Szanowna pani marszał Kini, Wysoki Sejmie, szanowni państwo ministrowie. To jest dorobek polskiej prezydencji. Nie zapominajmy o tym. To dzięki partnerstwu europejskiemu, dzięki pozycji rządu Donalda Tuska w Europie możemy korzystać z europejskich pieniędzy do tego, żeby budować drogę do naszej autonomii strategicznej. My potrzebujemy naszych zdolności produkcyjnych tu i teraz, tu na miejscu. Bardzo się dziwię, że jest taka próba transferowania wiecznie pieniędzy polskich podatników za ocean, za dalekie morza, a powinniśmy wydawać te pieniądze tutaj. One powinny pracować dla Polski i dzięki programowi Sejf tak się stanie. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo. Zapraszam pan poseł Andrzej Grzyb, Klub Parlamentarny Polskie Stronnictwo Ludowe. Trzecia droga. Pani marszałek, wysoka izbo, szanowni państwo ministrowie. Chciałbym powiedzieć, że najpierw w imieniu Klubu Parlamentarnego Polskiego Stronnictwa Ludowego, że wypada na tej sali podziękować. Podziękujemy. Dziękuję. Dziękuję. Dziękuję.